Διακρίσεις εις βάρος των γυναικών που αντανακλούν ξεπερασμένα πατριαρχικά πρότυπα, περιλαμβάνονται σε διατάξεις του φορολογικού δικαίου και σε πρακτικές των δημοσίων οικονομικών υπηρεσιών, επισημαίνει η Συνήγορος του Πολίτη, Καλλιόπη Σπανού. Με επιστολή της προς τον υπουργό Οικονομικών, η κ. Σπανού ζητά την κατάργηση των ρυθμίσεων που δημιουργούν διακρίσεις και προβαίνει σε συγκεκριμένες προτάσεις για τον εκσυγχρονισμό του τρόπου φορολογίας της οικογένειας.

Τα ζητήματα στα οποία αναφέρεται είναι, μεταξύ άλλων, τα φραστικά "κατάλοιπα" του φορολογικού νόμου, ο οποίος περιλαμβάνει διατυπώσεις που συνιστούν έμμεσες ή άμεσες διακρίσεις (π.χ. ο φορολογούμενος και η σύζυγος), η υποχρέωση του συζύγου για υποβολή φορολογικής δήλωσης και για τα εισοδήματα της συζύγου και των παιδιών, και η έκδοση της επιστροφής του φόρου στο όνομα του συζύγου, ακόμα και όταν αφορά αποκλειστικά εισοδήματα της συζύγου.

Επίσης, η θεώρηση πλασματικής κοινής κατοικίας των συζύγων, ακόμα και στις περιπτώσεις που έχουν αποδεδειγμένα διαφορετική κατοικία, και η μη αναγνώριση τρίτεκνων οικογενειών, εάν τα παιδιά δεν είναι φυσικά τέκνα του συζύγου, αλλά της συζύγου, αποτελούν διάκριση εις βάρος των γυναικών.

Η ανεξάρτητη αρχή θεωρεί την προσπάθεια αναμόρφωσης της φορολογικής νομοθεσίας ως σημαντική ευκαιρία για να εξεταστεί, γενικότερα, η εναρμόνιση της φορολογίας της οικογένειας με τις γενικές αρχές της ισότητας των δύο φύλων.

Ακόμη, τη θεωρεί ως ευκαιρία να επανεξεταστούν οι στόχοι και η φιλοσοφία ενός αποσπασματικού φορολογικού συστήματος, προς την κατεύθυνση του εκσυγχρονισμού του και της αποτελεσματικότητάς του.