Στο Συμβούλιο της Επικρατείας προσέφυγαν τέσσερις Σύλλογοι συνταξιούχων, αλλά και συνταξιούχοι, ζητώντας να ακυρωθεί ως αντίθετη στους διεθνείς νομικούς κανόνες, το Σύνταγμα και την ελληνική νομοθεσία, η απόφαση του υπουργού Εργασίας που επιβάλλει τη μείωση των συντάξεων. Συγκεκριμένα, στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο προσέφυγαν η Πανελλήνια Ομοσπονδία Συνταξιούχων ΔΕΗ, ο Πανελλήνιος Σύλλογος Συνταξιούχων Αγροτικής Τράπεζας Ελλάδος, ο Σύλλογος Συνταξιούχων Αγροτικής Τράπεζας, το Σωματείο Συνταξιούχων ΗΣΑΠ και δεκάδες συνταξιούχοι.

Οι συνταξιούχοι ζητούν από τους συμβούλους Επικρατείας να ακυρωθεί η υπ' αριθμ. ΑΠΦ 80000/014.26177/απόφαση (εγκύκλιος) του υπουργού Εργασίας που εκδόθηκε σε εφαρμογή του Ν. 4024/2011 (συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις, ενιαίο μισθολόγιο, εργασιακή εφεδρεία κ.λπ.).

Όπως αναφέρεται στις προσφυγές των Συλλόγων, με την υπουργική αυτή απόφαση περιεκόπη στους συνταξιούχους όλων των κύριων φορέων ασφάλισης του υπουργείου Εργασίας οι οποίοι δεν έχουν συμπληρώσει το 55ο έτος της ηλικίας τους το ποσό της κύριας σύνταξης που υπερβαίνει το ποσό των 1.000 ευρώ σε ποσοστό 40% από 1.11.2011.

Για την επίμαχη μείωση, λαμβάνεται υπόψη το ακαθάριστο ποσό της κύριας σύνταξης που εναπομένει μετά την παρακράτηση της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (άρθρο 38 του Ν. 3863/2010) και της επιπλέον εισφοράς του άρθρου 44 του Ν. 3986/2011.

Με την παράγραφο 2 του ίδιου νόμου περιεκόπη παράλληλα σε ποσοστό 20% το ποσό της κύριας σύνταξης που υπερβαίνει το ποσό των 1.200 ευρώ των συνταξιούχων των κύριων φορέων ασφάλισης αρμοδιότητας του υπουργείου Εργασίας, οι οποίοι δεν εμπίπτουν στην προηγούμενη μείωση.

Για την εν λόγω μείωση λαμβάνεται υπόψη το ακαθάριστο ποσό της κύριας σύνταξης που εναπομένει μετά την παρακράτηση της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων και της επιπλέον εισφοράς του άρθρου 44 του Ν. 3986/2011.

Σύμφωνα με τους συνταξιούχους, οι επίμαχες περικοπές στις συντάξεις τους παραβιάζουν το Σύνταγμα, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), τον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη και το Διεθνές Σύμφωνο για τα Οικονομικά, Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Ειδικότερα, υπογραμμίζουν ότι με τις μειώσεις που δέχθηκαν παραβιάζεται η συνταγματική αρχή της ισότητας (άρθρο 4).

Και αυτό γιατί «αν γίνει με νόμο δικαιολογημένη ειδική ρύθμιση για μία κατηγορία προσώπων και αποκλειστεί κατά αδικαιολόγητη δυσμενή διάκριση από τη ρύθμιση αυτή μία άλλη κατηγορία προσώπων για την οποία συντρέχει ο ίδιος δικαιολογητικός λόγος ευνοϊκής μεταχειρίσεως, τότε η διάταξη που εισάγει αυτή τη δυσμενή διάκριση είναι ανίσχυρη ως αντισυνταγματική».

Έτσι, το όριο των 55 ετών είναι προδήλως αυθαίρετο και η επιβολή του δεν συναρτάται ούτε με κάποια ιδιότητα των δικαιούχων που εξαιρέθηκαν ούτε με κάποιο λόγο δημοσίου συμφέροντος, προσθέτουν.

Παράλληλα, παραβιάζεται, όπως αναφέρουν, και το άρθρο 22 του Συντάγματος για την υποχρέωση του κράτους για τη διασφάλιση των ασφαλιστικών παροχών εργαζομένων και συνταξιούχων. Οι περικοπές, όμως, των συντάξεων δεν έγιναν για λόγους δημοσίου συμφέροντος, αλλά έγιναν καθ' υπαγόρευση διεθνών παραγόντων Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και μάλιστα «για να σταλεί το μήνυμα προς το διεθνή παράγοντα για την αποφασιστικότητα της χώρας», επισημαίνουν οι συνταξιούχοι.

Έτσι, όμως, υπογραμμίζεται στις προσφυγές, εκφυλίζονται οι συντάξεις σε επίπεδα κατώτερα αυτών που επιβάλλει η αρχή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ενώ ούτε προηγήθηκε της μείωσης των συντάξεων, όπως επιβάλλεται από διεθνείς συμβάσεις και τη νομολογία (παλαιότερες αποφάσεις δικαστηρίων), αναλογιστική μελέτη που να δικαιολογεί την αναγκαιότητα περικοπής των συντάξεων.

Παράλληλα, παραβιάζεται και η ΕΣΔΑ η οποία προστατεύει την περιουσία, στην έννοια της οποίας περιλαμβάνονται και οι συντάξεις, ενώ την ίδια στιγμή, παραβιάζεται και το Διεθνές Σύμφωνο για τα Οικονομικά, Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα των Ηνωμένων Εθνών, το οποίο επιβάλλει στα κράτη την υποχρέωση να ενεργούν με όλα τα διαθέσιμα μέσα ώστε να εξασφαλίζουν το δικαίωμα του καθενός σε ένα ελάχιστο επίπεδο ζωής.

Σύμφωνα με τους Συλλόγους τέλος, παραβιάζεται και ο Ευρωπαϊκός Κοινωνικός Χάρτης ο οποίος δέχεται μόνο απόλυτα δικαιολογημένους περιορισμούς στις παροχές κοινωνικής ασφάλισης.