«Η διάβρωση του φυσικού περιβαλλοντικού κεφαλαίου μας θα αυξήσει το ρίσκο αμετάκλητων αλλαγών, οι οποίες θα θέσουν σε κίνδυνο δύο αιώνες βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου». Σε αυτά τα λόγια, συνοψίζει ο γενικός γραμματέας του ΟΟΣΑ, Άνχελ Γουρία τις συνέπειες της μη ανάληψης συντονισμένης δράσης, σε παγκόσμιο επίπεδο, για τον αναπροσανατολισμό των σημερινών πρακτικών παραγωγής και κατανάλωσης.   Οι προβλέψεις, που περιλαμβάνονται στην έκθεση «Περιβαλλοντικές προοπτικές έως το 2050: Οι συνέπειες της απραξίας», είναι αποκαρδιωτικές. Οι εκπομπές ρύπων αναμένεται να αυξηθούν κατά 50% έως τα μέσα του αιώνα, οι θάνατοι από τη μόλυνση της ατμόσφαιρας θα διπλασιαστούν, φτάνοντας τα 3,6 εκατομμύρια τον χρόνο και άλλα 2,3 δισεκατομμύρια θα προστεθούν σε όσους ζουν σε περιοχές με σοβαρό πρόβλημα στην προσφορά νερού.  

Χωρίς καινούργιες πολιτικές:  
-  Η παγκόσμια ζήτηση για ενέργεια θα είναι 80% υψηλότερη από ό,τι σήμερα και αυτό θα οδηγήσει σε αύξηση κατά 50% των αερίων του θερμοκηπίου και σε επιδείνωση της μόλυνσης της ατμόσφαιρας.  

- Η αύξηση των ρύπων μπορεί να βάλει τη μέση θερμοκρασία του πλανήτη σε τροχιά ανόδου κατά τουλάχιστον 3 βαθμούς Κελσίου και τα αυτοφυή δάση, πλούσια σε ζωικό και φυτικό «κεφάλαιο» εκτιμάται ότι, έως το 2050, θα συρρικνωθούν επιπλέον κατά 13%.  

- Η παγκόσμια βιολογική ποικιλότητα προβλέπεται να συρρικνωθεί περαιτέρω κατά 10%, με τις μεγαλύτερες απώλειες να αναμένονται στην Ασία, την Ευρώπη και το νότιο τμήμα της Αφρικής. Έχει ήδη χαθεί το ένα τρίτο της βιολογικής ποικιλότητας στα ποτάμια και τις λίμνες του πλανήτη και αναμένονται και άλλες απώλειες, έως τα μέσα του αιώνα.  

- Η παγκόσμια ζήτηση για το νερό- την αιτία των μελλοντικών πολέμων, εκτιμούν πολλοί- θα αυξηθεί κατά περίπου 55%, λόγω αυξανόμενης ζήτησης από τη βιομηχανία (αναμένεται αύξηση 400%), από τους θερμοηλεκτρικούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας (αύξηση 140%) και την οικιακή χρήση (αύξηση 130%). Αυτή η αύξηση της ζήτησης θα ανταγωνίζεται τη χρήση νερού από τους αγρότες και σε όσους ζουν σήμερα σε λεκάνες ποταμών με σοβαρές πιέσεις στα υδατικά αποθέματα προβλέπεται ότι θα προστεθούν άλλα 2,3 δισεκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως στη βόρεια και νότια Αφρική και τη νότια και κεντρική Ασία.  
Όλα αυτά, σε λιγότερο από τέσσερις δεκαετίες, αν μοντέλα και συμπεριφορές δεν αλλάξουν.  

«Αν δεν επιτύχουμε να αλλάξουμε τις πολιτικές και τη συμπεριφορά μας, η εικόνα είναι μάλλον ζοφερή. Τα κόστη και οι συνέπειες της αδράνειας είναι κολοσσιαία, τόσο με οικονομικούς όσο και με ανθρώπινους όρους», γράφει ο Άνχελ Γουρία.