Καρκίνος του δέρματος και μάλιστα εκτεταμένος, ανιχνεύθηκε για πρώτη φορά σε πληθυσμούς άγριων ψαριών. Το μελάνωμα, που εντοπίστηκε σε μία γεωγραφική περιοχή κάτω από τη μεγαλύτερη τρύπα του όζοντος στον κόσμο, στα ανοιχτά της Αυστραλίας, έχει εμφάνιση σχεδόν όμοια με αυτή στους ανθρώπους.   Mέχρι σήμερα, μελάνωμα εξαιτίας υπεριώδους ακτινοβολίας είχε παρατηρηθεί μόνο σε επιστημονικά εργαστήρια υπό ελεγχόμενες συνθήκες, με στόχο να μελετηθεί η πρόοδος του καρκίνου του δέρματος στους ανθρώπους. Οι ερευνητές του βρετανικού πανεπιστημίου του Νιούκαστλ και του Αυστραλιανού Ινστιτούτου Θαλασσίων Επιστημών, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό "PLoS ONE", σύμφωνα με το «Science» και το "New Scientist", ανακάλυψαν τον καρκίνο σε πέστροφες των κοραλλιών στον Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο στα ανατολικά της Αυστραλίας.  

Οι επιστήμονες ανέφεραν ότι πρέπει να γίνουν περαιτέρω μελέτες για να διευκρινιστεί η ακριβής αιτία του μελανώματος, αν και όλες οι ενδείξεις δείχνουν ότι υπεύθυνη πρέπει να θεωρείται η υπεριώδης ακτινοβολία του Ήλιου, που διαπερνά εύκολα την τρύπα του όζοντος. Άλλες πιθανές αιτίες, όπως η θαλάσσια μόλυνση και η ύπαρξη παθογόνων μικροβίων, έχουν ήδη αποκλειστεί.  

Προς το παρόν είναι άγνωστο πόσον καιρό τα ψάρια πάσχουν από καρκίνο του δέρματος. Όμως είναι σίγουρο ότι η νόσος είναι εξαπλωμένη ανάμεσα στον πληθυσμό τους, ενώ οι επιστήμονες δεν αποκλείουν ότι θα βρουν και άλλα ψάρια με δερματικό καρκίνο πέρα από τις πέστροφες των κοραλλιών.

Το όμορφο αυτό είδος των ψαριών (επιστημονικά Plectropomus leopardus) ενδημεί στον Δυτικό Ειρηνικό Ωκεανό και στην Αυστραλία και θεωρείται σημαντικό από αλιευτική άποψη. Οι ερευνητές εντόπισαν ήδη νεκρά ψάρια σε δύο τοποθεσίες του νότιου Μεγάλου Κοραλλιογενούς Υφάλου, αλλά ακόμα δεν είναι σε θέση να πουν σε πόσα ακόμα σημεία υπάρχουν πληθυσμοί με την ασθένεια.
 
Από τα 136 ψάρια που συλλέχθηκαν ως δείγμα, ποσοστό 15% είχαν σκουρόχρωμες αλλοιώσεις στο δέρμα τους, που σε μερικές περιπτώσεις κάλυπταν σχεδόν όλη την επιφάνεια του σώματός τους και είχαν σχεδόν μαύρο χρώμα. Αν και το μελάνωμα ήταν εκτεταμένο, συνήθως παρέμενε επιφανειακό, δηλαδή ο καρκίνος δεν είχε επεκταθεί βαθύτερα από το δέρμα, με συνέπεια, πέρα από το δέρμα τους που νοσούσε, τα ψάρια ήσαν, κατά τα άλλα, υγιή.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, όταν ο καρκίνος επεκτείνεται κάτω από το δέρμα, τότε το ψάρι πρέπει να γίνεται πιο άρρωστο, λιγότερο ενεργητικό και να ψαρεύεται πιο εύκολα. Έτσι, εκτιμάται ότι το πραγματικό ποσοστό των ψαριών που πάσχουν από μελάνωμα, είναι μάλλον μεγαλύτερο από αυτό που δείχνει το δείγμα.