Προηγούμενες περίοδοι παγκόσμιας θέρμανσης στην ιστορία της Γης όχι μόνο δεν προκάλεσαν μαζικές εξαφανίσεις ειδών αλλά αντίθετα οδήγησαν σε αύξηση της βιοποικιλότητας, καταλήγει μελέτη που βασίστηκε σε νέα μεθοδολογία. Το πρόβλημα με τη σημερινή κατάσταση, επισημαίνουν οι ερευνητές, είναι ότι η θερμοκρασία ανεβαίνει υπερβολικά γρήγορα και τα είδη δεν προλαβαίνουν να προσαρμοστούν όπως συνέβαινε στο παρελθόν.

Η νέα έρευνα στην αμερικανική επιθεώρηση PNAS δείχνει να διαψεύδει παλαιότερες μελέτες -συμπεριλαμβανομένων μελετών από την ίδια ερευνητική ομάδα- που έδειχναν ότι η παγκόσμια θέρμανση προκαλεί πτώση της βιοποικιλότητας.

Όπως εξηγεί ο δικτυακός τόπος του περιοδικού Nature, οι μελέτες αυτές οδηγούσαν σε ένα παράδοξο που προβλημάτιζε εδώ και καιρό τους κλιματολόγους: η τροπική ζώνη του πλανήτη παρουσιάζει σήμερα τη μέγιστη βιοποικιλότητα, και η ζώνη αυτή θα πρέπει να μεγάλωνε σε περιόδους υψηλής θερμοκρασίας. Σε παλαιότερες έρευνες, όμως, οι τροπικοί εμφανίζονται να ήταν φτωχοί σε αριθμό ειδών.

Βασισμένη σε μια νέα μεθοδολογία, η νέα ανάλυση επιλύει αυτή την αντίφαση. Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές, οι παλαιότερες μελέτες μετρούσαν τη βιοποικιλότητα εξετάζοντας το πότε εμφανίστηκαν και το πότε εξαφανίστηκαν μεγάλες ομάδες οργανισμών. Το πρόβλημα με αυτή την προσέγγιση είναι ότι δεν λαμβάνει υπόψη το γεγονός ότι ορισμένες γεωλογικές περίοδοι είναι καλύτερα μελετημένες από άλλες.

Αυτή τη φορά, ο Πίτερ Μέχιου του Πανεπιστημίου της Υόρκης στη Βρετανία εξέτασε δεδομένα μόνο από τις γεωλογικές περιόδους για τις οποίες υπάρχει πλούσιο αρχείο απολιθωμάτων. Και, αντί να εξετάσει τα συμβάντα εμφάνισης και εξαφάνισης, απλά μέτρησε πόσες διαφορετικές ομάδες οργανισμών υπήρχαν σε κάθε περίοδο.

Ο ίδιος ο Δρ Μέχιου δηλώνει ότι τα αποτελέσματα του προκάλεσαν «μεγάλη έκπληξη».

Ο ερευνητής τονίζει πάντως ότι θα ήταν βιαστικό να συμπεράνει κανείς ότι η σημερινή κλιματική αλλαγή θα οδηγήσει σε αύξηση της βιοποικιλότητας. Η διαφορά είναι ότι σήμερα η μέση θερμοκρασία του πλανήτη αυξάνεται πολύ ταχύτερα από ό,τι σε προηγούμενα συμβάντα παγκόσμιας θέρμανσης. Και ο ρυθμός εξαφάνισης ειδών είναι σήμερα τόσο υψηλός ώστε δεν μπορεί να αντισταθμιστεί από την εμφάνιση νέων ειδών, μια διαδικασία που διαρκεί χιλιάδες ή και εκατομμύρια χρόνια.

Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές, οι βραχυπρόθεσμες επιδράσεις της παγκόσμιας θέρμανσης στη βιοποικιλότητα μπορούν να εξεταστούν μόνο με μελλοντικές μελέτες που θα εστιαστούν σε περιόδους μερικών εκατοντάδων ετών, και όχι εκατομμυρίων ετών.

Πηγή: in.gr