Η ζάχαρη αποδεικνύεται θεμέλιος λίθος της δημιουργίας πλανητών. Δανοί αστρονόμοι ανακάλυψαν μόρια σακχάρου σε αέρια μάζα αστέρα, περίπου 400 έτη φωτός μακριά από το ηλιακό μας σύστημα. Πρόκειται για μία ανακάλυψη που είναι αρκετά πιθανό να μην έχει τη γλυκιά γεύση που γνωρίζουμε και οι εφαρμογές της στα γλυκά να μην είναι εφικτή. Ωστόσο 400 έτη φωτός μακριά, τα νεφελώματα που σχηματίζονται κατά τη γέννηση ενός αστέρα, φαίνεται να περιέχουν, μαζί με άλλα οργανικά μόρια, και μόρια σακχάρων.

«Στα αέρια γύρω από το νεοσύστατο πλανήτη βρήκαμε στοιχεία γλυκοαλδεΰδης. «Αυτή είναι μία από τις πιο απλές μορφές ζάχαρης, όχι πολύ διαφορετικής από αυτής που χρησιμοποιούμε στον καφέ που πίνουμε», σημειώνει σε μία από τις δηλώσεις του ο Τζες Γιόργκενσεν, από το Ινστιτούτο Νιλς Μπορ της Κοπεγχάγης.

Ο πλανήτης έχει μάζα ανάλογη με εκείνη του ήλιου στο δικό μας ηλιακό σύστημα και φέρει την ονομασία IRAS16293 – 2422. Η ζάχαρη, η οποία βρέθηκε στα νεφελώματα γύρω από αυτόν, έχει τη μορφή μίας λευκής και άοσμης σκόνης. Η παρουσία της είναι συναρπαστική για τους αστρονόμους, καθώς αποδεικνύεται ότι τα συγκεκριμένα οργανικά μόρια αποτελούν ενδεχομένως ένα βασικό στοιχείο για τη δημιουργία ζωής.

Η χημικές ουσίες που αποτελούν ένα αστέρα ταυτοποιούνται μέσω της εκπομπής ενός συγκεκριμένου είδους ακτινοβολίας. Το φαινόμενο της «φωταύγειας», όπως ονομάζεται, παρατηρείται εξίσου στην επιφάνεια της Γης, σε οργανισμούς όπως οι πυγολαμπίδες.

«Για εμάς ήταν ενδιαφέρον να βρούμε την προέλευση αυτών των συστατικών», επισήμανε ο Μάρκους Πέσελ από το Νότιο-Ευρωπαϊκό Αστεροσκοπείο (Εuropean Southern Observatory). «Πρόκειται για την πρώτη απόδειξη ύπαρξης αυτής της απλής μορφής ζάχαρης στις τολύπες ενός νεαρού αστέρα. Γνωρίζουμε πλέον ότι η γλυκοαλδεΰδη αποτελεί πιθανότατα βασικό συστατικό για τη δημιουργία ενός πλανήτη».

Το συγκεκριμένο συστατικό δεν είναι όμως το πρώτο στοιχείο γλυκοαλδεΰδης που βρέθηκε στο διάστημα. Μόρια σακχάρου βρέθηκαν και στα διαστρικά μοριακά νεφελώματα του G31.41+0.31 και του Τοξότη Β2. Πρόκειται όμως για την πρώτη φορά που εντοπίζεται κατά τη διάρκεια δημιουργίας ενός ηλιακού συστήματος.

«Το μεγάλο ερώτημα είναι πόσο σύνθετα μπορούν να γίνουν τα συγκεκριμένα στοιχεία, μέχρι να δημιουργηθεί τελικά ένας πλανήτης», τονίζει ο Γιόργκενσεν. Η απάντηση, όπως εξηγεί, μπορεί να μας δώσει απαντήσεις ακόμη και στο γρίφο της δημιουργίας ζωής σε άλλους πλανήτες.

Πηγή: Deutsche Welle