Για πρώτη φορά οι επιστήμονες ανακάλυψαν με βεβαιότητα αυτό που υποπτεύονταν. Μια πληθώρα μικροβίων ζουν βαθιά μέσα στον φλοιό του πλανήτη μας, χωρίς φως και οξυγόνο, πολλές εκατοντάδες (ίσως και χιλιάδες) μέτρα κάτω από τους βυθούς των ωκεανών.
Με δεδομένο ότι ο ωκεάνιος φλοιός έχει αρκετά χιλιόμετρα πάχος και καλύπτει περίπου το 60% της επιφάνειας της Γης, αποτελεί πιθανότατα το μεγαλύτερο ενδιαίτημα για έμβιους μικροοργανισμούς στον πλανήτη μας. Πρόκειται για μια τεράστια αφανή και σκοτεινή βιόσφαιρα, όπου οι «ενδογήινοι» οργανισμοί ζουν ανενόχλητοι κάτω από τις θάλασσες.

Οι ερευνητές από έξι χώρες (ΗΠΑ, Γαλλία, Γερμανία, Δανία, Βρετανία, Ιαπωνία), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Science", σύμφωνα με το "Nature", έκαναν γεωτρήσεις σε βάθος 2.500 μέτρων κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας στα ανοιχτά της δυτικής ακτής της Β. Αμερικής. Οι επιστήμονες διείσδυσαν σε ακόμα μεγαλύτερα βάθη έως 580 μέτρων κάτω από τον βυθό και συνέλλεξαν δείγματα από ηφαιστειακό βασάλτη, που είχε σχηματιστεί πριν από περίπου 3,5 εκατ. χρόνια (δηλαδή αρχαίες λάβες).

Στο εσωτερικό των πετρωμάτων, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ζωντανούς μικροοργανισμούς που αναπτύσσονταν (η γενετική ανάλυση έδειξε ότι δεν είχαν τόσο μεγάλη ηλικία όσο τα πετρώματα γύρω τους) και πολλοί από αυτούς παρήγαγαν μεθάνιο ή υδρόθειο. Οι ερευνητές είναι βέβαιοι ότι τα μικρόβια αυτά δεν τρύπωσαν στο εσωτερικό της Γης από την επιφάνεια, αλλά ζουν εδώ και πολύ καιρό μέσα στον φλοιό της Γης.

Οι εν λόγω μικροοργανισμοί φαίνεται να επιβιώνουν κυρίως χρησιμοποιώντας ως πηγή ενέργειας το υδρογόνο (που σχηματίζεται όταν το νερό κυλάει μέσω των πλούσιων σε σίδηρο υπόγειων πετρωμάτων), για να μετατρέπουν στη συνέχεια το διοξείδιο του άνθρακα σε οργανική ύλη. Αυτή η διαδικασία της λεγόμενης «χημειοσύνθεσης» είναι εναλλακτική της επιφανειακής φωτοσύνθεσης, που χρησιμοποιεί το ηλιακό φως και το διοξείδιο του άνθρακα για να παράγει οργανικές ύλες (και οξυγόνο).

Η χημειοσύνθεση, όπως έχει ανακαλυφθεί από τη δεκαετία του ΄70, χρησιμοποιείται και από τους ακραιόφιλους μικροοργανισμούς που ζουν στις υποθαλάσσιες υδροθερμικές πηγές, οι οποίες βρίσκονται κυρίως στα όρια μεταξύ των τεκτονικών πλακών. Όμως ολόκληρος ο ωκεάνιος φλοιός φαίνεται, μετά και από τα νέα ευρήματα, πως αποτελεί ένα πολύ πιο εκτεταμένο μικροβιακό οικοσύστημα. Όπως είπε ο επικεφαλής της έρευνας, «ο φλοιός της Γης μπορεί να αποτελεί το πρώτο σημαντικό οικοσύστημα της Γης που τρέφεται με χημική ενέργεια, παρά με ηλιακό φως».

Έως τώρα οι επιστήμονες γνώριζαν ότι υπήρχαν μικρόβια στα επιφανειακά πετρώματα (ιζήματα και βασάλτες) στους βυθούς, όμως αποτελούσε μυστήριο τι συνέβαινε σε μεγαλύτερα βάθη, πολύ κάτω από το επιφανειακό στρώμα του βυθού. «Η νέα έρευνα είναι πολύ σημαντική, επειδή επιβεβαιώνει την ύπαρξη μιας βαθιάς βιόσφαιρας κάτω από τους βυθούς, όπου ζουν αναερόβιοι μικροοργανισμοί», ανέφερε γεωμικροβιολόγος του καναδικού πανεπιστημίου της Αλμπέρτα και πρόσθεσε ότι πλέον ανακύπτει το ερώτημα του πόσο μεγάλη είναι αυτή η κρυμμένη βιομάζα σε σχέση με εκείνη της επιφάνειας.

Η ανακάλυψη ενδογήινων μορφών ζωής που τρέφονται με χημική και όχι ηλιακή ενέργεια, έχει επιπτώσεις και για την αστροβιολογία, καθώς κάτι ανάλογο μπορεί να κάνουν εξωγήινοι οργανισμοί, επιφανειακοί ή υποθαλάσσιοι, σε άλλους πλανήτες.