Tην δημιουργία μονάδας επεξεργασίας και παραγωγής θραυστών αδρανών υλικών (μπάζα) στη θέση Τερλάκι Αμοργού, ενέκρινε ομόφωνα το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο έπειτα απο προσφυγή.

Στη συνεδρίαση της Τρίτης 15 Φεβρουαρίου, τα μέλη του ΚΑΣ συζήτησαν εκτενώς για τις πιθανές συνέπειες που θα είχε η λειτουργία της μονάδας στους αρχαιολογικούς χώρους στις θέσεις Τερλάκι και Ρίχτι, όπου σώζονται λείψανα αρχαίων πύργων.

Κατά την εισήγηση της Διεύθυνσης Προϊστορικών και Κλασικών αρχαιοτήτων και τη συζήτηση που ακολούθησε, το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στο κατά πόσο η οπτική επαφή της μονάδας με τα αρχαία θα έβλαπτε ή όχι τα μνημεία τόσο των συγκεκριμένων περιοχών όσο και άλλων, όπως της νησίδας Νικουριάς, που βρίσκεται απέναντι από τον όρμο της Αιγιάλης και στην οποία σώζονται κατάλοιπα της όψιμης αρχαιότητας και των βυζαντινών χρόνων.

Τα μέλη του ΚΑΣ δεν θεώρησαν ότι η οπτική επαφή βλάπτει τα μνημεία. Ωστόσο, δημιουργήθηκε ζήτημα με τη σκόνη που θα προκαλείται από τα φορτηγά μεταφοράς -ο δρόμος μέχρι τη μονάδα είναι χωματόδρομος-, αλλά και κατά τη λειτουργία της μονάδας, καθώς το νησί, όπως και τα περισσότερα κυκλαδονήσια, μαστίζεται από ισχυρούς ανέμους.

Έτσι, η απόφαση να εγκριθεί το έργο πάρθηκε υπό όρους, δηλαδή οι ιδιοκτήτες της μονάδας θα πρέπει να μεριμνήσουν ώστε να μην παράγεται νέφος σκόνης κατά τη λειτουργία της.

Η μονάδα θα τοποθετηθεί σε σημείο όπου παλιότερα έβγαζαν πέτρες, ενώ η ίδια δεν θα κάνει καμία εργασία λατόμησης.

Αντίθετα, θα επεξεργάζεται έτοιμα υλικά από οικοδομικές εργασίες, όπως μπάζα, και θα τα ανακυκλώνει. Τα τελικά προϊόντα που θα παράγονται θα είναι άμμος, χαλίκι, αμμοχάλικο και σκυρόδεμα, τα οποία και θα διοχετεύονται στην αγορά.

Η Αμοργός κατοικείται από τα τέλη της 4ης χιλιετίας π.Χ., ενώ κατά την αρχαιότητα τρεις ήταν οι σημαντικότερες πόλεις, η Μινώα, η Αρκεσίνη και η Αιγιάλη.

Στο νησί υπάρχουν πολλές και σημαντικές αρχαιότητες, όπως η οχυρωμένη Μινώα, που θεωρείται ένας από τους καλύτερα σωζόμενους τειχισμένους οικισμούς των προκλασικών χρόνων στις Κυκλάδες και ο Πύργος της Αγίας Τριάδας του 4ου π. Χ. στην Αρκεσίνη, που είναι το πιο καλοδιατηρημένο μεμονωμένο οχυρό ορθογώνιου σχήματος στην ίδια περιοχή.