Τα τελευταία χρόνια η βροχή κάνει λιγότερο συχνά την "εμφάνισή" της και έχει αλλάξει κατά πολύ η έντασή της, συνεπεία των κλιματικών αλλαγών.

Την εξέλιξη της βροχής τα τελευταία 60 χρόνια μελέτησε ο καθηγητής υδρογεωλογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), Γεώργιος Σούλιος, με βάση στοιχεία που συνέλεξε από την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία και από 13 σταθμούς σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο κ. Σούλιος, με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Νερού,  "τα τελευταία χρόνια βρέχει 'ακανόνιστα''', σημειώνοντας ότι η μείωση του ύψους της βροχής κυμαίνεται από 1 χιλιοστό ετησίως στην Αθήνα έως 8 χιλιοστά στην Κέρκυρα.

"Όσο πιο πολύ βρέχει και πιο έντονα, τόσο πιο γρήγορα μειώνονται οι βροχές με το πέρασμα των δεκαετιών", εξηγεί.

"Παράλληλα, διαπιστώνουμε ότι εκτός από το ρυθμό της βροχής, έχει αλλάξει και η κατανομή της, δηλαδή μειώνονται οι βροχοπτώσεις το χειμώνα και αυξάνονται το καλοκαίρι, περίοδο που όμως το νερό εξατμίζεται επιφανειακά, λόγω των υψηλών θερμοκρασιών και δεν τροφοδοτούνται έτσι τα υπόγεια υδροφόρα στρώματα", λέει ο κ.Σούλιος.

Στην Ελλάδα σήμερα, προσθέτει ο καθηγητής, έχουμε υδατικούς πόρους που ανέρχονται σε περίπου 30 δισ. κυβικά μέτρα νερού, το οποίο είτε ρέει επιφανειακά, είτε τροφοδοτεί υπόγεια υδροφόρα στρώματα.

"Απ΄αυτά, τα 20 δισ. κυβικά μέτρα νερού είναι μόνο εκμεταλλεύσιμα εκ των οποίων τα 12, είναι επιφανειακά νερά και τα υπόλοιπα υπόγεια. Όσον αφορά την κατανάλωση, από τα 10 με 11 δισ. κυβικά μέτρα νερού που εκμεταλλευόμαστε, το 80% πάει στη γεωργία, το 6% με 8% στη βιομηχανία- βιοτεχνία και το υπόλοιπο στην αστική κατανάλωση" τόνισε, παραθέτοντας τα στοιχεία, ο κ.Σούλιος.

Από τα 10 με 11 δισ. κυβικά μέτρα νερού που αξιοποιούνται, το 80% είναι από υπόγεια νερά και το 20% από επιφανειακά, όπως τα φράγματα.

"Άρα, πρέπει να αυξήσουμε τα έργα στα επιφανειακά ύδατα για μεγαλύτερη εκμετάλλευση των νερών", κατέληξε συμπερασματικά, προτείνοντας να σταματήσει η υπεράντληση των υδάτων για γεωργική χρήση και να υλοποιηθούν δράσεις για την αξιοποίηση των επιφανειακών υδάτων σε ολόκληρη την Ελλάδα και κυρίως σε περιοχές, όπου υπάρχει μεγάλη ζήτηση, όπως τα μεγάλα αστικά κέντρα και οι περιοχές με έντονη γεωργική χρήση.