Στην περιορισμένη επάρκεια των υδάτινων πόρων του Πηνειού «σκοντάφτει» η επέκταση της Βόρειας Κεντρικής Διώρυγας του φράγματος Πηνειού στη δυτική Αχαϊα.

Όπως αναφέρεται σε έγγραφο που διαβιβάστηκε στη Βουλή από το υπουργείο Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, το κύριο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η περιβαλλοντική αδειοδότηση του έργου, είναι η ανεπάρκεια των εισροών του ταμιευτήρα Πηνειού για την κάλυψη των ήδη αρδευόμενων από αυτόν εκτάσεων.

Η διαπίστωση αυτή προκύπτει και από τα στοιχεία της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων αλλά και από τα στοιχεία της Διεύθυνσης Εγγείων Βελτιώσεων της τέως Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ηλείας, η οποία αποτελεί και την πηγή των υδρολογικών στοιχείων της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για τον Ταμιευτήρα.

Και η Διεύθυνση Υδάτων όμως, της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, η οποία είναι η καθ΄ ύλην αρμόδια για θέματα διαχείρισης υδάτινων πόρων στην περιοχή του έργου, συμφωνεί με την άποψη για την έλλειψη επάρκειας.

Το υπουργείο Περιβάλλοντος, εξαιτίας της ανεπάρκειας των υδάτων του ταμιευτήρα Πηνειού, έκρινε απαραίτητη την κατάρτιση πρότασης σχεδίου διαχείρισης των υδάτων, ώστε να καθοριστεί η κατανομή τους στους διάφορους χρήστες και να αποφευχθεί η σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ τους.

Το έγγραφο του υπουργείου διαβιβάστηκε στη Βουλή από τον αρμόδιο υφυπουργό, Θάνο Μωραϊτη.

Είχε προηγηθεί ερώτηση του βουλευτή της ΝΔ, Μιχάλη Μπεκίρη, ο οποίος έχει επισημάνει ότι «ο αγροτικός κόσμος της Αχαϊας, μίας περιοχής με συγκριτικά πλεονεκτήματα και ιδιαίτερα παραγωγικής, έχει εξαντλήσει την υπομονή του να περιμένει το καθοριστικής σημασίας έργο της επέκτασης του φράγματος του Πηνειού στη Δυτική Αχαϊα».

Ο βουλευτής καταγγέλλει ότι η επέκταση δεν εγκρίνεται από τις αρμόδιες υπηρεσίες λόγω της πίεσης που ασκεί η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση της Ηλείας, με αποτέλεσμα να χάνονται μεγάλες ποσότητες νερού,αντί να αξιοποιούνται προς όφελος των κατοίκων της περιοχής.

Η Ειδική Υπηρεσία Περιβάλλοντος του υπουργείου ωστόσο, με το έγγραφο αυτό διαβεβαιώνει ότι «καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για την αντικειμενική περιβαλλοντική αξιολόγηση του έργου, λαμβάνοντας υπόψη τα επιχειρήματα όλων των πλευρών στο βαθμό που αυτά υποστηρίζονται από δεδομένα».