Μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η Γερμανία χωρίστηκε σε Ανατολική και Δυτική. Μάλιστα, οι ηγέτες της Ανατολικής Γερμανίας αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα επιβλητικό φράγμα κατά μήκος των συνόρων μήκους 870 χιλιομέτρων.

Πέρα από έναν απλό φράχτη ή τείχος, το σύνορο ήταν μια μεγάλη λωρίδα γης όπου υπήρχαν ναρκοπέδια, παρατηρητήρια, τάφροι και κρησφύγετα. Τώρα που η χώρα έχει επανενωθεί, αυτή η λωρίδα γης έχει μετατραπεί σε έναν τεράστιο υδροβιότοπο.

Περισσότερο από 20 χρόνια μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, η επονομαζόμενη "λωρίδα θανάτου"  έχει αποκτήσει πλέον νέα σημασία. Η αξία αυτής της λωρίδας γης που εκτείνεται στο κέντρο ολόκληρης της χώρας είναι ανεκτίμητη, καθώς για περισσότερο από 60 χρόνια παρέμενε ανεκμετάλλευτη και μακριά από την ανάπτυξη γεωργίας, αυτοκινητοδρόμων ή πόλεων. Πλέον αυτή η γη κατοικείται από μια πληθώρα άγριων ζώων όπως πελαργούς, βίδρες, αετούς, βατράχια και πολλών άλλων, απειλούμενων και μη.

Σύμφωνα με τον Ντίτερ Λεουπόλντ, επιστήμονας στο γερμανικό παράρτημα της περιβαλλοντολογικής οργάνωσης "Φίλοι της Γής", δεν υπάρχει άλλη περιοχή της Γερμανίας που να έμεινε ανέπαφη για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα και αποτελεί την "οικολογική ραχοκοκαλιά" της Κεντρικής Ευρώπης.

Η Γερμανική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία για την Προστασία της Φύσης έχει κηρύξει πάνω από 20 προστατευόμενες μεγάλες εκτάσεις κάτα μήκος των παλιών αυτών συνόρων. Μερικές οικολογικές ομάδες έχουν προτείνει να δημιουργηθεί προστατευόμενη ζώνη κατά μήκος ολόκληρου του παλιού Σιδηρού Παραπετάσματος, από την Φινλανδία μέχρι την Μαύρη Θάλασσα.

Ωστόσο, όταν το Τείχος του Βερολίνου έπεσε, πολλοί απλά ήθελαν να αναπτύξουν αυτή τη νέα γη για να σβήσει το στίγμα της "λωρίδας θανάτου". Αγρότες ήθελαν να επεκτείνουν τη γεωργία τους και άλλοι ήθελαν να αναπτύξουν τις πόλεις και τους δρόμους για τη σύνδεση της ενωμένης Γερμανίας. Απαιτείται λοιπόν μια σοβαρή προσπάθεια από την πλευρά των ακτιβιστών οικολόγων, οι οποίοι στέλνουν. επιστήμονες, όπως ορνιθολόγους, βοτανολόγους, εντομολόγους για την απογραφή του οικοσυστήματος. Βρήκαν πάνω από 1,000 είδη που θεωρούνται ως απειλούμενα στην λεγόμενη "κόκκινη λίστα" της Γερμανίας. Τα ευρήματα αυτά επέτρεψαν τη δημιουργία πράσινων ζωνών κατά μήκος των συνόρων.