Το Ιράν εναλλακτική πηγή τροφοδοσίας φυσικού αερίου της Ευρώπης

Το Ιράν εναλλακτική πηγή τροφοδοσίας φυσικού αερίου της Ευρώπης

Γράφει ο Αλέξανδρος Δαλέκος 

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ερωτήματα στον διεθνή χώρο της ενέργειας αφορά στο αν το Ιράν θα μπορούσε να αποτελέσει μία εναλλακτική πηγή τροφοδοσίας της Ευρώπης με φυσικό αέριο μέσα στην επόμενη πενταετία ή το αργότερο δεκαετία. 

Φυσικά, πολλά, αν όχι τα περισσότερα, εξαρτώντας από την πορεία και την κατάληξη των συνομιλιών ανάμεσα στην Τεχεράνη και τους επονομαζόμενους Ρ5+1 (δηλαδή τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας και τη Γερμανία) επί του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος – αν και είναι σαφές ότι ο πυρήνας των διαπραγματεύσεων αυτών διεξάγεται μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών.

Το Ιράν θα μπορούσε εύκολα να αλλάξει τις ισορροπίες στην ενεργειακή σκακιέρα της Ευρώπης, εφόσον αρθούν οι κυρώσεις. Και τούτο διότι σε αυτή την περίπτωση θα μπορούσε να εισρεύσουν στη χώρα τα απαραίτητα κεφάλαια για τον εκσυγχρονισμό των υποδομών και την αύξηση της παραγωγής.

Πάντως, για πρώτη φορά από το 2009 και μετά, το Ιράν εγκαινίασε αρκετά projects φυσικού αερίου εντός του 2014. Αυτό οδήγησε σε μία αύξηση της παραγωγής αερίου στη χώρα κατά περίπου 80 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα. Το δυναμικό όμως είναι αναμφίβολα μεγαλύτερο. Είναι χαρακτηριστικό ότι με βάση τα επιβεβαιωμένα αποθέματα αερίου το Ιράν, με 33,6 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, κατέχει την πρώτη θέση παγκοσμίως.

Σήμερα, το Ιράν παράγει ημερησίως περίπου 575 εκατομμύρια κυβικά μέτρα και δεν υπάρχουν αξιοσημείωτες ποσότητες που να απομένουν για εξαγωγές. Σε ετήσια βάση πάντως, εξάγει περίπου 8,5 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα αερίου στην Τουρκία. Το κλειδί για το Ιράν είναι η εκμετάλλευση του γιγαντιαίου κοιτάσματος του Νοτίου Παρς, το οποίο φθάνει τα 30 τρισ. κυβικά μέτρα αερίου και μοιράζεται ανάμεσα στο Ιράν και στο Κατάρ.

Από τα μέσα του 2013 η Τεχεράνη έχει εστιάσει στην ανάπτυξη του Νοτίου Παρς, η οποία εφόσον ολοκληρωθεί ως το 2020 θα μπορούσε να ανεβάσει την ημερήσια παραγωγή αερίου στο 1,1 δισ. κυβικά μέτρα. Σύμφωνα με ορισμένους σχεδιασμούς και από τη στιγμή που ο αγωγός ΤΑΝΑΡ (που συνδέει το Αζερμπαϊτζάν με την Τουρκία) θα είναι επιχειρησιακός το 2018, το Ιράν μπορεί να αρχίσει να διοχετεύει το επιπλέον αέριό του σε αυτόν και στη συνέχεια μέσω του ΤΑΡ στην ευρωπαϊκή αγορά από το 2020 κι έπειτα.  

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο