Ο Γερμανός βιολόγος και φωτογράφος Axel Gomille κατάφερε ύστερα από προσπάθειες ετών να πλησιάσει τον ινδικό μέλουρσο. Πρόκειται για ιδιαίτερα μοναχικό ζώο που κινείται κυρίως τη νύχτα. Ο Gomille έχει απαθανατίσει στιγμιότυπα από τη ζωή μιας αρκούδας μητέρας δύο μικρών που, ξεπερνώντας το φόβο της, βγήκε στο φως της μέρας για να αναζητήσει τροφή και να εκπαιδεύσει τα παιδιά της στην τέχνη της επιβίωσης.

Ο μέλουρσος είναι είδος προς εξαφάνιση. Δυσκολεύει όμως τους βιολόγους στην προσπάθεια διάσωσής του γιατί είναι εξαιρετικά ευέξαπτος. Η ακοή και η όρασή του δεν είναι καλές, με αποτέλεσμα να αιφνιδιάζεται όταν βλέπει μπροστά του τον άνθρωπο, στον οποίο επιτίθεται αμυνόμενος. Έχουν καταγραφεί πολλές επιθέσεις του μέλουρσου εναντίον των ντόπιων, με αποτέλεσμα σε πολλές περιοχές να τον εκδιώκουν με κάθε τρόπο.

Με λίγα λόγια, η ζωή μόνο ρόδινη δεν είναι για την οξύθυμη αρκούδα που γνωρίσαμε ως καλοσυνάτο Μπαλού στο μυθιστόρημα Το βιβλίο της ζούγκλας, του Rudyard Kipling. 

Οι γνώσεις των επιστημόνων για το συγκεκριμένο είδος είναι περιορισμένες και προέρχονται από μελέτες σε ζώα υπό καθεστώς αιχμαλωσίας. Ζει στις Ινδίες, την Κεϋλάνη, το Νεπάλ, το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές. Γεγονός είναι πως δεν μοιάζει με τις άλλες αρκούδες. Τα χαρακτηριστικά μακριά της χείλη χωρίς τρίχωμα θυμίζουν ρύγχος χοίρου – το κάτω χείλος μάλιστα ταλαντεύεται καθώς η αρκούδα περπατά. Επίσης, από την άνω γνάθο λείπουν δύο μπροστινά δόντια, ενώ η γλώσσα της είναι λεπτή και μακριά. 

Γενικά, έχει προσαρμοστεί σ’ έναν ιδιαίτερο τρόπο ζωής, καθώς τρέφεται κυρίως με μυρμήγκια και τερμίτες.

Πηγή: Science Illustrated