Οταν η πίεση του αίματος ξεπερνά σταθερά τα 120 mmHg η μεγάλη και τα 80 mmHg η μικρή, τότε μιλάμε για υπέρταση. «Εχω πίεση» το λέει πολύ απλά ο κόσμος. Η σταθερή υπέρταση, μέρα με τη μέρα, καταστρέφει το εσωτερικό τοίχωμα των αρτηριών (ενδοθήλιο), με αποτέλεσμα ευκολότερα να περνάει η κακή χοληστερίνη μέσα στο τοίχωμά τους, να δημιουργεί αθηρωματικές πλάκες και οι αρτηρίες να χάνουν την ελαστικότητά τους.

Ως τελικό αποτέλεσμα όλων αυτών των διεργασιών είναι είτε η στένωση (βούλωμα) ή η διάταση μιας αρτηρίας και το ανεύρυσμα. H στένωση της αρτηρίας – και μάλιστα η μικρή – προδιαθέτει σε εμφράγματα του μυοκαρδίου και εγκεφαλικά επεισόδια.
Ομως, η πιο δραματική επιπλοκή είναι η ρήξη του ανευρύσματος μιας αρτηρίας ύστερα από απότομη αύξηση της πίεσης, με αποτέλεσμα τη θανατηφόρα εσωτερική ή εγκεφαλική αιμορραγία.

Η απότομη αύξηση της πίεσης και όχι η σταθερή πίεση είναι καταστροφική μόνο όταν οι αρτηρίες έχουν αθηροσκλήρωση. Αντίθετα, η απότομη αύξηση δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα όταν τα τοιχώματα της αρτηρίας είναι φυσιολογικά.
Ετσι σε καταστάσεις όπως η έντονη άσκηση, το έντονο στρες ή άγχος, μπορεί να παρατηρηθεί απότομη παροδική αύξηση της πίεσης μέχρι και 200 mmHg. Αυτή η απότομη αύξηση της πίεσης δεν εμπνέει καμία ανησυχία.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος σε τέτοιες περιπτώσεις είναι να πάρει κάποιος αντιυπερτασικά φάρμακα, οπότε ο κίνδυνος της παρενέργειας των φαρμάκων, όπως είναι η ορθοστατική υπόταση (πολύ χαμηλή πίεση), είναι πολύ μεγάλος.

Για όλους αυτούς τους λόγους, για να εκτιμηθεί σωστά η αύξηση της πίεσης, χρειάζεται η 24ωρη καταγραφή της με συσκευή Ηolter, οπότε ο γιατρός είναι τελικά εκείνος που θα αξιολογήσει και θα χορηγήσει τα ενδεδειγμένα φάρμακα, εάν χρειάζονται.


πηγή: tanea.gr