Ο τύπου 2 διαβήτης, ο οποίος κατά κανόνα σχετίζεται με την παχυσαρκία και εκδηλώνεται κυρίως μετά την ενηλικίωση, μπορεί να σχετίζεται με ένα πολύ συνηθισμένο βακτήριο, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.

Αναλύοντας στοιχεία από χιλιάδες εθελοντές, επιστήμονες από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης ανακάλυψαν πως όσοι έφεραν το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού είχαν επίμονα αυξημένα επίπεδα γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c) – με τους παχύσαρκους εθελοντές να έχουν τα υψηλότερα.

Το μικρόβιο αυτό είναι ένα βακτήριο του στομάχου, το οποίο μας μολύνει σε μικρή ηλικία. Αποτελεί την κύρια αιτία έλκους στο στομάχι και στο λεπτό έντερο, και έχει επίσης σχετισθεί με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του στομάχου.

Η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη, από την πλευρά της, είναι μία ουσία του αίματος, η οποία αποτελεί δείκτη των επιπέδων σακχάρου στο αίμα μας κατά τους τελευταίους 2-3 μήνες.

Όταν η HbA1cείναι αυξημένη, σημαίνει πως επίκειται ή ήδη έχει αναπτύξει κανείς σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Η ίδια ουσία δείχνει επίσης πόσο καλά ρυθμίζει το σάκχαρό του ένας άνθρωπος που έχει διαγνωστεί με διαβήτη και γι’ αυτό ελέγχεται συστηματικά στο αίμα των διαβητικών.

Όπως γράφουν οι ερευνητές στην «Επιθεώρηση Λοιμωδών Νόσων» (JID), το ελικοβακτηρίδιο ενδέχεται να επηρεάζει δύο ορμόνες του στομάχου, οι οποίες παίζουν ρόλο στη ρύθμιση των επιπέδων γλυκόζης (σακχάρου) στο αίμα.

Οι δρες Γιου Τσεν και Μάρτιν Μπλέιζερ εικάζουν πως, εάν επιβεβαιωθούν τα ευρήματά τους, η εκρίζωση του βακτηρίου θα μπορούσε να αποτελέσει ένα ακόμα όπλο στη μάχη εναντίον του διαβήτη.

Για την εκρίζωσή του χρησιμοποιείται ειδικό φαρμακευτικό σχήμα, που συμπεριλαμβάνει αντιβιοτικά και φάρμακα για το στομάχι. Το σχήμα αυτό χρησιμοποιείται ήδη ευρέως για την θεραπεία του πεπτικού έλκους.

Πηγή: tanea.gr