Νέα δεδομένα για την συσχέτιση ενός ευρέως χορηγούμενου αντιδιαβητικού φαρμάκου με τον κίνδυνο εκδηλώσεως καρκίνου της ουροδόχου κύστεως, ανακοίνωσαν επιστήμονες από τον Καναδά.

Σύμφωνα με αυτά, οι ασθενείς που παίρνουν το φάρμακο πιογλιταζόνη καθημερινά και επί περισσότερο από δύο χρόνια, διατρέχουν διπλάσιο κίνδυνο να εκδηλώσουν τη νόσο.

Το φάρμακο χορηγείται σε πάσχοντες από τύπου 2 διαβήτη για τη ρύθμιση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα και είναι γνωστό ότι αυξάνει επίσης τον κίνδυνο εκδηλώσεως καρδιακής ανεπάρκειας – η σχετική προειδοποίηση αναγράφεται και στη συσκευασία του.

Η πιθανή συσχέτισή του με τον καρκίνο της ουροδόχου κύστεως παρακολουθείται εδώ και χρόνια από τους ειδικούς, και σχετικές ανακοινώσεις έχουν εκδώσει τόσο ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΜΑ) όσο και ο δικός μας Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΟΦ).

Στην νέα μελέτη, οι επιστήμονες ανέλυσαν το ιατρικό ιστορικό περισσότερων από 115.000 ασθενών από τη Βρετανία, οι οποίοι έπαιρναν το φάρμακο έως το 2009.

Τα ευρήματά τους δημοσιεύονται στην διαδικτυακή έκδοση της «Βρετανικής Ιατρικής Επιθεώρησης» (BMJ) και δείχνουν ότι 470 από τους ασθενείς εκδήλωσαν καρκίνο της ουροδόχου κύστεως.

Όσοι από αυτούς είχαν πάρει ποτέ πιογλιταζόνη διέτρεχαν κατά 83% υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου της ουροδόχου κύστεως σε σύγκριση με όσους δεν είχαν πάρει.

Ο κίνδυνος αυτός αυξανόταν κατά 18% επιπλέον για όσους έπαιρναν το φάρμακο επί δύο χρόνια ή περισσότερο, και κατά 85% επιπλέον εάν είχαν πάρει υψηλή δόση (από 28.000 mg και πάνω).

Όπως αναφέρει η εφημερίδα Independent, η πιογλιταζόνη είναι παρόμοια με ένα άλλο φάρμακο, την ροσιγλιταζόνη, η οποία επίσης αυξάνει τον κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας αλλά όχι και τις πιθανότητες καρκίνου της ουροδόχου κύστεως.

«Είναι σαφές ότι η πιογλιταζόνη αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου της ουροδόχου κύστεως και ως φαίνεται η συσχέτιση αυτή θα μπορούσε να έχει εξακριβωθεί νωρίτερα», δήλωσαν στο bmj.com οι δρες Ντομινίκ Ιλέρ-Μπαί και Ζαν-Λυκ Φεγί, από το Τμήμα Ιατρικής Φαρμακολογίας & Τοξικολογίας του Μονπελιέ, στη Γαλλία.

«Οι γιατροί που είναι υπεύθυνοι για τις θεραπευτικές επιλογές μπορούν ευλόγως να αναρωτηθούν εάν ο λόγος οφέλους/κινδύνου της πιογλιταζόνης εξακολουθεί να είναι αποδεκτός για τους ασθενείς τους με διαβήτη».

Πηγή: tanea.gr