Φυσική αντίσταση στη λύσσα, που θεωρείται ότι οδηγεί στον θάνατο αν δεν θεραπευθεί άμεσα, φαίνεται να έχουν ορισμένα από τα μέλη δυο απομακρυσμένων κοινοτήτων του βόρειου Περουβιανού Αμαζονίου.

Αυτό προέκυψε από έρευνα του Αμερικανικού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών, που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση για την Τροπική Ιατρική και Υγιεινή.

Η έρευνα βασίστηκε σε αναλύσεις αίματος έξι ατόμων που δήλωσαν ότι δεν εμβολιάστηκαν ποτέ κατά της λύσσας, ωστόσο διαθέτουν αντισώματα που εξουδετερώνουν τον επικίνδυνο ιό.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι οι ανοσοποιητικές αντιδράσεις που έχουν αναπτύξει οι συγκεκριμένοι άνθρωποι θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην ανακάλυψη αποτελεσματικών θεραπειών για την αντιμετώπιση της ασθένειας.

Η έρευνα διεξήχθη στις απομακρυσμένες κοινότητες Trueno Cocha και Santa Marta του Περουβιανού Αμαζονίου, όπου ο θανατηφόρος ιός της λύσσας μεταδίδεται συχνά με το δάγκωμα νυχτερίδων βαμπίρ.

Από τους 63 ανθρώπους που υπεβλήθησαν σε αιματολογικές εξετάσεις, οι επτά βρέθηκαν να έχουν αντισώματα που εξουδετερώνουν τον ιό της λύσσας.

Μόνο ένας από τους επτά ανέφερε ότι είχε εμβολιαστεί κατά της λύσσας, γεγονός που δικαιολογεί την παραγωγή τέτοιων αντισωμάτων.

«Αυτό σημαίνει ότι ίσως υπάρχουν τρόποι να αναπτύξουμε αποτελεσματικές θεραπείες που μπορούν να σώσουν ζωές σε περιοχές όπου η λύσσα παραμένει μια από τις κύριες αιτίες θανάτου», τόνισε σε δηλώσεις της η επικεφαλής της μελέτης, Δρ. Amy Gilbert.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας πάνω από 55.000 άνθρωποι πεθαίνουν από λύσσα κάθε χρόνο.

Οι περισσότεροι θάνατοι από λύσσα καταγράφονται στις ΗΠΑ και τον Καναδά, ενώ νυχτερίδες που μεταδίδουν τον ιό απειλούν τη δημόσια υγεία σε Αυστραλία, Λατινική Αμερική και Δυτική Ευρώπη.

Η περίοδος επώασης του ιού κυμαίνεται από μια εβδομάδα μέχρι ένα χρόνο. Το πρώτο σύμπτωμα είναι ο πυρετός και ακολουθεί λοίμωξη του εγκεφάλου και της σπονδυλικής στήλης.

Οι ασθενείς μπορεί να πεθάνουν από αιμορραγία του εγκεφάλου, έμφραγμα ή μυϊκή παράλυση.

Πηγή: econews.gr