Όταν μετακόμισαν στα νέα τους γραφεία στο Σαν Φρανσίσκο, οι νεαροί εργαζόμενοι της Kissmetrics, μίας εταιρείας διαδικτυακών αναλύσεων, δεν είδαν κάτι ευφάνταστο. Οι τοίχοι ήταν γυμνοί και άσπροι, καλώδια δεν υπήρχαν πουθενά και τα γραφεία... αυτά ήταν ένα θέμα, διότι ήταν γραφεία για ορθίους!  
Οι εργαζόμενοι άρχισαν να κάνουν αναλύσεις των στοιχείων, να στέλνουν email και να επικοινωνούν με τους πελάτες τους όρθιοι μπροστά σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές, τοποθετημένους πάνω σε αναλόγια. Ελάχιστοι ήταν εκείνοι που μπορούσαν να καθίσουν πίσω από ένα κανονικό γραφείο.  

«Οι πρώτες εβδομάδες ήταν πραγματικά δύσκολες. Πονούσαν τα γόνατά μου, πονούσαν οι αστράγαλοί μου, τα πόδια μου πρήζονταν», λέει ο 31χρονος προγραμματιστής Ντέρεκ Κόλλινς. «Έπειτα από λίγες εβδομάδες, όμως, το συνήθισα και ένιωθα πολύ καλά που δεν καθόμουν».  

Ο Ντέρεκ και οι συνάδελφοί του δεν είναι οι μόνοι εργαζόμενοι γραφείου που δουλεύουν όρθιοι. Τουναντίον, ολοένα περισσότερες επιχειρήσεις στις ΗΠΑ και σε άλλες χώρες εγκαταλείπουν την καθιστική εργασία και αναζητούν τρόπους για να διεκπεραιώνουν μεν οι εργαζόμενοι τις δουλειές γραφείου, αλλά όντας συνεχώς στο... πόδι.  

Αιτία το ότι η μία επιστημονική μελέτη μετά την άλλη αποδεικνύουν πως όταν κάποιος κάθεται πίσω απ’ το γραφείο του επί 6 ή 7 ώρες σερί, βλάπτει σοβαρά την υγεία του, διατρέχοντας αυξημένο κίνδυνο καρδιοπάθειας, προβλημάτων στον αυχένα και τη μέση, διαβήτη και ορισμένων μορφών καρκίνου.  

Ακόμα, δε, κι αν διαθέτει καθημερινά κάποια ώρα για να γυμνάζεται, δεν φαίνεται να αντισταθμίζει την βλάβη που υφίσταται στο γραφείο.  
«Καθόμαστε ολοένα περισσότερο και αυτό έχει βαρύ τίμημα για την υγεία», λέει ο επιδημιολόγος δρ Ανάπ Κανόντια, από το Κέντρο Εξατομικευμένης Φροντίδας Υγείας του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο, ο οποίος μελετά επισταμένα τις συνέπειες της ακινησίας στο γραφείο.  

«Ο μέσος άνθρωπος περνάει πλέον όρθιος μόλις το 35% της μέρας του, όταν κάποτε ήταν όρθιος το 90%. Αυτό δεν θα μπορούσε να είναι άμοιρο συνεπειών».  

Οι κίνδυνοι  
Η πρώτη και ίσως πιο εμφανής συνέπεια είναι το σωματικό βάρος. Μελέτες έχουν δείξει πως υπάρχει σαφής συσχέτιση μεταξύ ακινησίας στο γραφείο και κιλών, με τους παχύσαρκους ανθρώπους να κάθονται κατά μέσον όρο 2,5 ώρες περισσότερες κάθε μέρα απ’ όσες οι έχοντες φυσιολογικό σωματικό βάρος.  

Αν το πρόβλημα τελείωνε εδώ, θα ήταν καλά. Δυστυχώς, όμως, υπάρχουν κι άλλες συνέπειες: το πολύ, καθημερινό καθισιό κάνει τον οργανισμό λιγότερο αποτελεσματικό στην χρήση της ινσουλίνης με συνέπεια να ανοίγει το δρόμο για τον σακχαρώδη διαβήτη, ενώ οι μύες της μέσης, της ράχης και του αυχένα δεινοπαθούν – και έτσι αυξάνεται ο κίνδυνος εκδηλώσεως οσφυαλγίας, αυχενικών ενοχλημάτων κ.α.  

Και πάλι, όμως, αυτά είναι τα... εύκολα. «Η υπερβολική ακινησία αυξάνει τον κίνδυνο καρδιοπάθειας κατά 30%», λέει ο δρ Κανόντια. Μπορεί επίσης να οδηγήσει σε αύξηση των επιπέδων χοληστερόλης στο αίμα, ενώ πρόσφατη μελέτη της Κλινικής Μάγιο, στο Ρότσεστερ της Μινεσότα έδειξε πως μπορεί και να «κόψει» χρόνια απ’ τη ζωή – με τους άντρες που κάθονται επί περισσότερες από 3 ώρες την ημέρα, να μειώνουν το προσδόκιμο επιβίωσής τους κατά 2 χρόνια.  

Και σαν να μην έφταναν όλ’ αυτά, μελέτη που δημοσιεύθηκε πέρυσι στο επιστημονικό περιοδικό «Cancer Prevention Research» έδειξε ότι το πολύ καθισιό αυξάνει σημαντικάτον κίνδυνο εκδηλώσεως καρκίνου του μαστού και του παχέος εντέρου.  
«Έχουμε ρίξει όλο το βάρος στο κάπνισμα, το αλκοόλ, την γυμναστική, το στρες, τον ύπνο καιτην διατροφή, αλλά πιστεύω ότι υπάρχει ένας νέος, επικίνδυνα αγνοημένος εχθρός της υγείας μας: οι ώρες που καθημερινά δουλεύουμε “καρφωμένοι” σε μία καρέκλα», επισημαίνει ο δρ Κανόντια.  

«Ακόμα κι αν κάποιος πηγαίνει στο γυμναστήριο για 1 ώρα κάθε μέρα, τί κάνει τις υπόλοιπες 23 ώρες;» συνηγορεί ο δρ Πήτερ Κάτζμαρζυκ, καθηγητής στο Κέντρο Βιοϊατρικής Έρευνας Pennington του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Λουϊζιάνα. «Όσο λιγότερο κάθεται κάποιος, τόσο λιγότερο κινδυνεύει η υγεία του».  

Μικρές αλλαγές, μεγάλα οφέλη  
Καλά όλ’ αυτά, αλλά τί μπορούμε να κάνουμε; Ο δρ Κανόντια λέει πως η ιδανική λύση θα ήταν δραστικά μέτρα, όπως το να αλλαχθούν όλα τα έπιπλα στο γραφείο και να τοποθετηθούν γραφεία ορθίων και κυλιόμενοι διάδρομοι ή στατικά ποδήλατα αντί για καρέκλες. Ωστόσο αυτό δεν είναι και τόσο εφικτό, παραδέχεται. Και προτείνει μικρές αλλαγές, που μπορούν να μας βοηθήσουν σημαντικά.  Ο στόχος μας, εξηγεί, πρέπει να είναι να είμαστε όρθιοι επί 2 έως 5 λεπτά κάθε μισή ώρα εργασίας. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τους εξής τρόπους:  

* Να απαντάμε όρθιοι στο τηλέφωνο. «Κάθε φορά που χτυπάει το τηλέφωνο, αποκτήστε τη συνήθεια να σηκώνεστε όρθιοι πριν απαντήσετε – και να μην ξανακαθίσετε εάν δεν ολοκληρωθεί το τηλεφώνημα», συνιστά.  

* Να κάνουμε τα μήτινγκ περπατώντας. «Όταν καθόμαστε, καίμε 100 θερμίδες την ώρα, αλλά με μόλις 10 λεπτά περπάτημα κάθε ώρα καίμε 50% περισσότερες», λέει. «Η ιδέα του μήτινγκ στη διάρκεια του οποίου όλοι θα βαδίζουν και θα συζητούν, είναι πραγματικά πολύ καλή».  

* Να αποφεύγουμε τα email και τα τηλεφωνήματα με τους συναδέλφους μας. «Πηγαίνοντας από γραφείο σε γραφείο για να πείτε αυτό που θέλετε, θα περπατάτε πολύ περισσότερο απ’ όσο νομίζετε», καταλήγει.  

ΠΗΓΗ: tanea.gr