Την ανάγκη να διαμορφωθεί εθνική διατροφική πολιτική στην Ελλάδα, επισήμανε η καθηγήτρια Διατροφής και Προληπτικής Ιατρικής Αντωνία Τριχοπούλου, τονίζοντας τη σπουδαιότητα της μεσογειακής διατροφής για την υγεία.

Όπως είπε η κ. Τριχοπούλου, άλλες χώρες έχουν ήδη διαμορφώσει, πραγματοποιούν και αξιολογούν ανάλογες πολιτικές με διαφορετικούς στόχους, επισημαίνοντας ότι θα πρέπει και η Ελλάδα να νομοθετήσει και να τυποποιήσει την παραγωγή των παραδοσιακών τροφίμων, ώστε να προστατευθούν τα προϊόντα, οι παραγωγοί και οι καταναλωτές.

«Δυστυχώς, στη χώρα μας δεν υπάρχει ορισμός του παραδοσιακού προσδιορισμού των προϊόντων, με αποτέλεσμα να κυκλοφορούν στην αγορά πολλά κακέκτυπα και απομιμήσεις», τόνισε η κ. Τριχοπούλου, προσθέτοντας ότι αυτό τελικά κάνει ζημιά στα ελληνικά προϊόντα, αφού στην αγορά υπάρχουν πολλά με την «ταμπέλα» του παραδοσιακού, χωρίς αυτά να είναι.

Όλα τα προϊόντα που αυτοπροσδιορίζονται ως παραδοσιακά θα πρέπει να πληρούν ορισμένες προϋποθέσεις που έχουν να κάνουν, όπως είπε κ. Τριχοπούλου, με τη μελέτη της λαογραφικής ταυτότητας των τροφίμων, τη λεπτομερή καταγραφή της παραδοσιακής διαδικασίας παρασκευής των τροφίμων, τον προσδιορισμό της σύνθεσης των τροφίμων και των πρώτων υλών παρασκευής τους σε θρεπτικά συστατικά και άλλες ουσίες με βιολογική σημασία, και την τεχνολογική μελέτη για τη δυνατότητα παραγωγής των τροφίμων σε μεγαλύτερη κλίμακα.

Με βάση την παραπάνω μεθοδολογία η ομάδα της κ. Τριχοπούλου, από το 1992 μέχρι σήμερα έχει καταγράψει περισσότερες από 100 ελληνικές συνταγές από διάφορες περιοχές της χώρας (όπως τα ρεβίθια σούπα, το κουνέλι στιφάδο, το λουκάνικο με πράσο, η μουσταλευριά κ.α.).

Παράλληλα, είπε ότι στις προϋποθέσεις των τοπικών προϊόντων θα πρέπει να συμπεριληφθεί η εντοπιότητα των πρώτων υλών, η βιοποικιλότητα, αλλά και η εποχικότητα, ώστε να εξασφαλίζεται η ποιότητα, η ωφέλεια για την υγεία, αλλά και η νοστιμιά του τελικού προϊόντος.

Τέλος, η κ. Τριχοπούλου τόνισε ότι η προβολή και προώθηση των παραδοσιακών μας προϊόντων στηρίζει την αειφορία, την ελληνική τοπική αγροτική ανάπτυξη και την οικονομική βιωσιμότητα μικρών επιχειρήσεων.

«Στο πλαίσιο αυτό, επισήμανε, ο ακριβής ορισμός των παραδοσιακών τροφίμων, η συστηματική μελέτη και η κατοχύρωσή τους σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αποτελούν προϋποθέσεις για την εξασφάλιση συγκριτικού πλεονεκτήματος στην ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων ποιότητας».