Μία ιδιαίτερη κατηγορία ασθενειών αποτελούν τα Μυελοδυσπλαστικά Σύνδρομα (Myodysplastic Syndroms - MDS) αφού η πολυπλοκότητά τους περιορίζει σημαντικά τις λύσεις για τους ασθενείς, οι οποίοι έχουν να αντιμετωπίσουν και τις πρόσθετες ψυχολογικές συνέπειες. 

To newpost.gr, βρέθηκε στη Στοκχόλμη στην πανευρωπαϊκή εκδήλωση «Τargeting MDS: Celgene at the frontline of blood cancer», την οποία διοργάνωσε η αμερικανική φαρμακευτική εταιρεία στο Nordic Sea Hotel της σουηδικής πρωτεύουσας, όπου αναλύθηκαν τα δεδομένα γύρω από τα ΜDS. 

Τα Μυελοδυσπλαστικά Σύνδρομα είναι μία ομάδα δυσλειτουργιών στις οποίες διαταράσσεται η παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων και αιμοπεταλίων από τον μυελό των οστών, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία, μολύνσεις ή και αιμορραγία. Μετά τα αρχικά στάδια που δεν παρουσιάζουν εμφανή συμπτώματα, παρατηρούνται αναιμία, λευκοπενία  και θρομβοκυττοπενία. Ανωμαλίες στα χρωμοσώματα συναντώνται συχνά στους ασθενείς με MDS με το 50% του συνολικού αριθμού τους να παρουσιάζει μία ή περισσότερες ανωμαλίες. 

Αποτέλεσμα της «βίαιης» πτώσης των ερυθρών αιμοσφαιρίων είναι να δημιουργείται κόπωση και εξουθένωση στον ασθενή, που δεν καταπολεμούνται ούτε με ανάπαυση. Σημειώνεται ότι το 40% των περιπτώσεων το MDS μετατρέπεται σε λευχαιμία (AML).
Οι λύσεις για την αντιμετώπιση των MDS παρουσιάζουν σημαντικά προβλήματα. Οι μεταγγίσεις αίματος, αν και αυξάνουν τα ερυθρά αιμοσφαίρια, ανεβάζουν τα επίπεδα σιδήρου στον οργανισμό, με αποτέλεσμα αυτός να προκαλεί «υπερφόρτωση» σε άλλα όργανα του σώματος (καρδιά, συκώτι, κλπ). Είναι αποδεδειγμένο ότι οι εξαρτημένοι ασθενείς από τις μεταγγίσεις πεθαίνουν πολύ νωρίτερα σε σχέση με τους μη εξαρτημένους. 

Παράλληλα, η χημειοθεραπεία δεν ενδείκνυται για μεγάλης ηλικίας ασθενείς, ενώ είναι πιθανό να επανέλθει και η ασθένεια με το πέρασμα του χρόνου. Την ίδια ώρα, πολλούς κίνδυνους εμπεριέχει η μεταμόσχευση μυελού των οστών αφού εκτός από το ότι είναι δύσκολο να βρεθεί συμβατός δότης, υπάρχει ρίσκο όσον αφορά την επιβίωση του ασθενή.

Το 80% των ασθενών έχει ηλικία άνω των 60 ετών, ενώ στις περισσότερες περιπτώσεις είναι αδύνατη η μεταμόσχευση μυελού των οστών εξαιτίας του ρίσκου που παρουσιάζει. 

Στην εκδήλωση έδωσαν το παρών και δύο ασθενείς που εξήγησαν το πώς είναι η ζωή με το MDS, η γερμανίδα Μπεργκίτ Κόρσαν-Κούλε και η βρετανίδα Σόφι Γουίντριτς. Η πρώτη τόνισε το μεγάλο ψυχολογικό βάρος που νιώθει εξαιτίας της εξουθένωσης αλλά και της συνεχούς ανάγκης για μετάγγιση αίματος. Όπως είπε, τα τελευταία 7,5 χρόνια, που ταλαιπωρείται από την ασθένεια έχει προχωρήσει σε 200 περίπου μεταγγίσεις. Πλέον η χρονοβόρα αυτή διαδικασία απαιτείται να πραγματοποιείται κάθε 10-14 μέρες, πρόσθεσε η ίδια.

Η Δρ. Βαλέρια Σαντίνι, από το Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας σχετικά με τα αίτια των MDS ανέφερε ότι δεν υπάρχει ξεκάθαρη απάντηση. Σημαντικό ρόλο όμως φαίνεται πως έχει παίξει προγενέστερη έκθεση των ασθενών σε χημικά, όπως το βενζόλιο, σε χημειοθεραπείες, ενώ βλάβες στο DNA φέρεται να έχει προκληθεί και σε καπνιστές. 

Πρόκληση για τους ερευνητές, όπως τονίστηκε στην εκδήλωση, βασικός ομιλητής της οποίας ήταν ο Δρ. Αριστοτέλης Γιαγουνίδης του Μarien Hospital του Ντίσελντορφ, είναι οι ηλικιωμένοι ασθενείς. Η αμερικανική εταιρεία, ανακοίνωσε και την παραγωγή φαρμάκου, της λεναλιδομίδης (lenalidomide) που θα χορηγείται σε ασθενείς με αναιμία, εξαρτημένους από μεταγγίσεις που δεν μπορούν να λάβουν άλλη θεραπεία. 

Σημειώνεται ότι περίπου 4,1 περιπτώσεις Μυελοδυσπλαστικών Συνδρόμων συναντώνται ανά 100.000 ανθρώπους σε ετήσιο επίπεδο, όμως η γήρανση του πληθυσμού ενδέχεται να αυξήσει τα περιστατικά. Τα MDS δεν έχουν το χαρακτήρα χρόνιας ασθένειας αλλά «απειλούν ευθέως τη ζωή των ασθενών» τονίστηκε από τους ομιλητές που υπογράμμισαν τους κινδύνους που εμπεριέχουν.