Στάσου, σκέψου, δράσε. Τρεις απλές λέξεις, που αποτελούν το βασικότερο μάθημα πρώτων βοηθειών για λιλιπούτειους μαθητές.

Με το σύντομο, αλλά περιεκτικό αυτό μήνυμα, τα παιδιά μαθαίνουν πώς να συμπεριφερθούν σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης για να προστατεύσουν τους εαυτούς τους και τα αγαπημένα τους πρόσωπα.

Οι οδηγίες αφορούν οποιαδήποτε περίπτωση ατυχήματος, είτε το παιδί βρίσκεται στο σπίτι, το σχολείο ή τη θάλασσα, είτε προηγήθηκε κάποιο τσίμπημα από έντομο ή τραυματισμός. «"Στάσου", σημαίνει μείνε εκεί που είσαι, μην τρέξεις για να μπεις σ' έναν χώρο, γιατί εκεί μπορεί να υπάρχει κάτι που θα σε χτυπήσει. "Σκέψου" σημαίνει προσπάθησε να καταλάβεις πώς έγινε το ατύχημα και "δράσε" σημαίνει κάνει αυτό που πρέπει να κάνεις», εξηγεί ο Θόδωρος Τρυψάνης, πρόεδρος της Εθελοντικής Διασωστικής Ομάδας Πτολεμαΐδας, που πραγματοποιεί, τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, μαθήματα πρώτων βοηθειών για μαθητές δημοτικού και γυμνασίου.

«Σκέφτηκα ότι τα παιδιά μπορούν να "τυπώσουν" στο μυαλό τους απλές, μικρές λέξεις. Έτσι, φτιάξαμε συνθήματα, που μπορούν να θυμούνται για κάθε περίπτωση», λέει και φέρνει ως παράδειγμα το ενδεχόμενο κάποιο παιδί να βρεθεί μπροστά σ' έναν άνθρωπο, που κινδυνεύει να πνιγεί. Το σωστό σύνθημα είναι «πέτα ή δώσε» που σημαίνει ότι ένας μικρός κολυμβητής δεν πρέπει να μπει στο νερό για να μην κινδυνεύσει, αλλά να βρει ένα σωσίβιο, ένα ξύλο ή ένα σχοινί και να το πετάξει στον λουόμενο ώστε να σωθεί.

Για τον κίνδυνο από τη φωτιά, η οδηγία είναι «μην τρέχεις», «κατέβα χαμηλά», όπου δεν υπάρχει καπνός, αλλά οξυγόνο και «πρόσεξε την πόρτα που θα ανοίξεις», γιατί υπάρχει κίνδυνος να φουντώσει η φωτιά, που βρίσκεται στον διπλανό χώρο.

Οι εθελοντές συμβουλεύουν, ακόμη, τα παιδιά να κάνουν συντήρηση στο ποδήλατό τους, να φορούν κράνος και ανοιχτόχρωμα ρούχα ώστε να διακρίνονται, ιδίως το βράδυ, να προσέχουν τα λάστιχα και τα φρένα. Δίνουν, επίσης, την οδηγία να γράφουν πάντα σ' ένα χαρτί, δίπλα από το τηλέφωνο του σπιτιού τους, τους αριθμούς που καλούμε σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης (το 100 για την αστυνομία, το 166 για το ΕΚΑΒ, το 199 για την πυροσβεστική και το 112 από κινητά τηλέφωνα).

«Μέχρι στιγμής, έχουν παρακολουθήσει τα μαθήματά μας πάνω από πεντακόσιοι μαθητές, ενώ σήμερα βρεθήκαμε στο 9ο δημοτικό σχολείο Πτολεμαΐδας», επισημαίνει ο κ. Τρυψάνης και τονίζει ότι η ομάδα του ανταποκρίνεται πάντοτε στα αιτήματα των σχολείων για ενημέρωση.

Και ποια είναι η ανταπόκριση των παιδιών; «Όταν κάνουμε το μάθημα, δεν ακούγεται κουβέντα στο ακροατήριο», λέει ο πρόεδρος της Εθελοντικής Ομάδας και σχολιάζει ότι οι κυριότερες απορίες των παιδιών, στην κουβεντούλα που ακολουθεί, αφορούν το ενδεχόμενο να βρεθούν σε κίνδυνο οι δικοί τους γονείς. «Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις οδηγίες για να σώσουμε το μπαμπά ή τη μαμά; Πρέπει να φοράμε γάντια αν ένα τραύμα αιμορραγεί; Γιατί πρέπει να φοράω κράνος, όταν κάνω ποδήλατο; Αφού μπορώ να κολυμπήσω, γιατί δεν μ' αφήνουν μόνο μου; Τι θα κάνω αν κάποιος λιποθυμήσει;» είναι οι συχνότερες ερωτήσεις των παιδιών.

Το ενδιαφέρον των μικρών, αλλά και των μεγαλύτερων μαθητών, είναι ιδιαίτερα μεγάλο, ενώ στα επόμενα σχέδια της Εθελοντικής Ομάδας περιλαμβάνεται η διοργάνωση μιας άσκησης μεγάλης κλίμακας, με τη συμμετοχή πολλών σχολείων, σε σενάριο έκτακτης ανάγκης, όπως, για παράδειγμα, ένας σεισμός. «Προσβλέπουμε στο να δημιουργήσουμε υπεύθυνους ενήλικες, που θα έχουν τη γνώση και θα αισθάνονται την ευθύνη να βοηθήσουν, όταν υπάρχει ανάγκη», σημειώνει χαρακτηριστικά ο κ. Τρυψάνης.