Περίπου το 80% των τραυματισμών στο ποδόσφαιρο σχετίζεται με κακώσεις στα κάτω άκρα, όπως καταδεικνύουν τα αποτελέσματα έρευνας, που διεξήγε το τμήμα ποδοσφαίρου του ΤΕΦΑΑ ΑΠΘ, σε δείγμα 500 φοιτητών, οι οποίοι πήραν μέρος σε πρόσφατο φοιτητικό πρωτάθλημα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, οι κακώσεις αυξάνονται, όταν οι συμμετέχοντες είναι ερασιτέχνες αθλητές, αγωνίζονται σε άσχημα γήπεδα και δεν έχουν καλή φυσική κατάσταση. Έτσι, το χαμηλό αγωνιστικό επίπεδο και η έλλειψη αγωνιστικής εμπειρίας από την πλευρά των φοιτητών, οδήγησαν στην αύξηση των τραυματισμών. Το ευχάριστο για τους ερασιτέχνες ποδοσφαιριστές (τουλάχιστον στο νομό Θεσσαλονίκης) είναι ότι έχουν μειωθεί σημαντικά, σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, οι τραυματισμοί, καθώς έχουν κατασκευαστεί χλοοτάπητες νέας γενιάς, σχεδόν σε όλα τα γήπεδα.

Οι αρχικές διαγνώσεις των κακώσεων των φοιτητών, που μετείχαν στην έρευνα, έγιναν από το ιατρείο του Πανεπιστημιακού Γυμναστηρίου του ΑΠΘ, από χειρουργό ορθοπεδικό, ακόμη και στις περιπτώσεις που λίγο μετά οι τραυματίες μεταφέρονταν σε εφημερεύοντα νοσοκομεία.

Συγκεκριμένα, στο τελευταίο φοιτητικό πρωτάθλημα του ΑΠΘ διαπιστώθηκαν κλινικά 28 κακώσεις (5,6%) από τις οποίες το 42,8% αφορούσε εκδορές, το 35,7% κακώσεις γόνατος και το 21,4% κακώσεις της ποδοκνημικής. Από τις κακώσεις του γόνατος και της ποδοκνημικής -που είναι συνηθέστερες στα επαγγελματικά πρωταθλήματα- το μεγαλύτερο ποσοστό αφορούσε διάταση του έσω πλαγίου συνδέσμου με κάκωση μηνίσκου, ενώ παράλληλα διαγνώστηκε ρήξη του πλάγιου χιαστού. Ακόμη, στην ποδοκνημική άρθρωση διαγνώστηκαν διάστρεμμα 1ου βαθμού και σε πολύ μικρότερη έκταση διάστρεμμα 2ου βαθμού.

Ενας παράγοντας που τελικά παίζει σημαντικό ρόλο στην πορεία των τραυματισμών είναι ότι οι φοιτητές που πήραν μέρος στους αγώνες δεν έκαναν προθέρμανση, ενώ η κατάσταση των γηπέδων δεν ήταν και η καλύτερη δυνατή. Η έλλειψη των δύο παραγόντων, από μόνοι τους, αποτελούν βασική αιτία τραυματισμών, καθώς δεν υπάρχει ζέσταμα και ομαλή μετάβαση του μυός από τη μικρή στη μεγάλη ένταση, ενώ οι ενδεχόμενες ανωμαλίες του εδάφους του γηπέδου ή η ολισθηρότητά του οδηγεί στην απώλεια της ισορροπίας, άρα και στην αύξηση του επικείμενου τραυματισμού.

Συμπερασματικά, γίνεται αντιληπτό ότι τα γήπεδα, στα οποία διεξάγονται αγώνες ποδοσφαίρου, θα πρέπει να έχουν ελαστικό υλικό μεγάλου δείκτη απορροφητικότητας (φυσικός ή συνθετικός χλοοτάπητας), ενώ θα πρέπει παράλληλα να γίνεται προθέρμανση πριν από κάθε έντονη δραστηριότητα. Σημαντικό για την αποφυγή των τραυματισμών είναι, επίσης, η καλή φυσική κατάσταση, που θα διατηρήσει ακέραιο και χωρίς φυσικές απώλειες, για όλο τον αγώνα, τον ποδοσφαιριστή.

Όλοι αυτοί οι παράγοντες αποτελούν το … "ευαγγέλιο" στις επαγγελματικές ομάδες, που δίνουν μεγάλη βαρύτητα στη σωστή προετοιμασία των ποδοσφαιριστών, κυρίως πριν από τους αγώνες, στην καλή κατάσταση του γηπέδου και στην άρτια φυσική κατάσταση των ποδοσφαιριστών- εκτός, βέβαια, από τον τρόπο παιχνιδιού και τα συστήματα που θα ακολουθήσει σε μια συνάντηση.

Τηρώντας σε μεγάλο βαθμό όλα τα παραπάνω, οι επαγγελματίες ποδοσφαιριστές αποφεύγουν σε μεγάλο βαθμό τις κακώσεις. Τα μεγαλύτερα προβλήματα τραυματισμών σε επαγγελματίες ποδοσφαιριστές εμφανίζονται στις μεγάλες επιβαρύνσεις και απαιτήσεις των μυών, καθώς και στην ακαμψία τους. Γι' αυτό και η προετοιμασία της επαγγελματικής ομάδας από ειδικό γυμναστή, πριν από τα βασικά ποδοσφαιρικά συστήματα, αποτελεί ένα σημαντικό "κεφάλαιο", στο οποίο δίνεται μεγάλη βαρύτητα από τους προπονητές. Είναι ένας τομέας, που αν εφαρμοστεί σωστά, αποτρέπει κακώσεις, αυξάνει τη φυσική κατάσταση και οδηγεί στην αύξηση της παραγωγικότητας των ποδοσφαιριστών.