Aμερικανοί ψυχολόγοι λένε ότι το φαγητό χρησιμοποιείται πολλές φορές ως “αντίδοτο” στην μοναξιά.

Φαίνεται όπως όταν είμαστε ψυχολογικά χάλια, ασυναίσθητα αναζητάμε τρόφιμα τα οποία έχουμε συσχετίσει με ευτυχισμένες στιγμές κατά την παιδική ηλικία και στις ανέμελες καλοκαιρινές διακοπές της νιότης μας. Η ανάκληση έστω και υποσυνείδητα αυτών των αναμνήσεων, βελτιώνει την ψυχική διάθεση και διώχνει τη μοναξιά αλλά βέβαια είναι μια ολέθρια τακτική για τη σιλουέτα μας.

Την μελέτη πραγματοποίησαν ψυχολόγοι από το Πανεπιστήμιο του Μπάφαλο, οι οποίοι ζήτησαν από εθελοντές να γράφουν επί έξι λεπτά για κάποιον καυγά που είχαν με τα πιο αγαπημένα τους πρόσωπα. Σε μια άλλη ομάδα εθελοντών, εξάλλου, ανέθεσαν να γράψουν κάτι ουδέτερο. Στη συνέχεια, ζήτησαν από τους μισούς εθελοντές να γράψουν για το πώς νιώθουν όταν τρώνε για να αισθανθούν καλύτερα, και από τους άλλους μισούς να γράψουν πως νιώθουν όταν δοκιμάζουν ένα νέο τρόφιμο. Όλοι οι εθελοντές συμπλήρωναν κατά τα διάφορα στάδια της μελέτης ειδικά ερωτηματολόγια αξιολόγησης της μοναξιάς τους.

Όπως έδειξε η ανάλυση των στοιχείων, όταν οι εθελοντές έγραφαν για τον καυγά με τα αγαπημένα τους πρόσωπα, «άδειαζαν» από συναισθήματα και ένιωθαν μόνοι. Όσοι, όμως, από αυτούς ήταν σίγουροι για τη σχέση που είχαν με αυτά τα πρόσωπα, «έδιωχναν» τη μοναξιά τους γράφοντας για τα φαγητά που τρώνε για να αισθανθούν καλύτερα (αυτό δεν ίσχυε για όσους ένιωθαν ανασφάλεια στην όποια σχέση τους). Τα φαγητά που είπαν ότι τους κάνουν να νιώθουν καλύτερα, απεδείχθη ότι ήταν αυτά που έτρωγαν σε πολύ νεώτερη ηλικία με την οικογένεια και τους φίλους τους.

Όπως γράφουν ο δρ Τζόρνταν Τρόισι και οι συνεργάτες του στην επιθεώρηση «Psychological Science», όλοι νιώθουμε στρες στην καθημερινή μας ζωή και αυτό συχνά σχετίζεται με τις επαφές μας με άλλα άτομα. Και φαίνεται ότι το φαγητό αποτελεί για πολλούς μια εύκολη πηγή παρηγοριάς και ηρεμίας.

Ορισμένοι ερευνητές θεωρούν ότι ένα ποσοστό παχύσαρκων έχουν καταλήξει σ’ αυτή την κατάσταση επειδή χρησιμοποίησαν το φαγητό για να “γιατρέψουν” ψυχικά τραύματα και στενοχώριες.