«Πρέπει να οργανωθούν υπηρεσίες Υγείας για μετανάστες και πρόσφυγες»


Την ανάγκη οργάνωσης υπηρεσιών υγείας για μετανάστες και πρόσφυγες, επισημαίνουν γιατροί – μέλη Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, που δραστηριοποιούνται στον χώρο της Υγείας, όπως οι Γιατροί του Κόσμου και οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, με αφορμή τη δημοσίευση ανακοίνωσης σε ιατρικό συνέδριο για την ενεργό φυματίωση στην Ελλάδα.

Οι εκπρόσωποι των οργανώσεων συγκλίνουν είναι στο ότι «δεν υπάρχει άρνηση εκ μέρους των μεταναστών, στους οποίους έχει διαγνωσθεί ενεργός φυματίωση, να νοσηλευθούν, αλλά άλλοι παράγοντες, που δυσκολεύουν τη θεραπεία τους».

Όπως ανέφερε το ΑΠΕ-ΜΠΕ, σε τηλεγράφημά του της 8ης/11 από τη Θεσσαλονίκη, «σύμφωνα με τα στοιχεία της ανακοίνωσης [σσ. του Νοσοκομείου Σωτηρία, της ΜΚΟ Εργοερευνητική και του Ινστιτούτου Ερεύνης Νοσημάτων Θώρακος Υγιεινής και Ασφάλειας της Εργασίας (ΙΕΝΘΥΑΕ), που παρουσιάστηκε στο 23ο Ιατρικό Συνέδριο Ενόπλων Δυνάμεων, στη Θεσσαλονίκη] στο διάστημα 2000-2009 προσήλθαν στο ΙΕΝΘΥΑΕ 86.618 μετανάστες, προκειμένου να υποβληθούν σε ακτινογραφία θώρακος, η οποία απαιτείται για την έκδοση πράσινης κάρτας. Διαπιστώθηκε ότι το 33,6% από τους 122 που ήταν ύποπτοι για ενεργό φυματίωση δεν προσήλθε στο νοσοκομείο, για να υποβληθεί σε ειδική θεραπευτική αγωγή».

Ο Γ. Κουλούρης, που συμμετείχε στην έρευνα εκ μέρους της ΜΚΟ Εργοερευνητική διευκρινίζει σήμερα στο ΑΠΕ-ΜΠΕ: «Εμείς δεν θέλαμε να προκληθεί πανικός στην κοινή γνώμη, στόχος μας ήταν η ευαισθητοποίηση της κυβέρνησης και συνολικότερα της Πολιτείας, έτσι ώστε να ληφθούν τα απαραίτητα νομοθετικά μέτρα, να υπάρξει νομοθετική ρύθμιση, που θα καλύπτει τον τομέα της Υγείας των ανθρώπων αυτών. Σήμερα, με το υπάρχον νομικό πλαίσιο, πολλοί από τους μετανάστες φοβούνται ότι αν πάνε να νοσηλευθούν σε κάποιο νοσοκομείο θα χάσουν τη δουλειά τους, ή ότι θα τους απελάσουν. Μία τέτοια εξέλιξη φοβούνται ιδιαίτερα αυτοί που δεν έχουν κάρτα εργασίας».

Ο ίδιος επικαλείται την εμπειρία του από τη συμμετοχή του σε ομάδα ειδικών των Αγίων Αναργύρων, σε συνεργασία με τον δήμο και την πακιστανική κοινότητα. Τα μέλη της ομάδας είχαν εξετάσει 400 άτομα, στην πλειονότητά τους Πακιστανούς μετανάστες, από τους οποίους δύο διαπιστώθηκε ότι πάσχουν ενεργό φυματίωση και παραπέμφθηκαν σε νοσοκομείο για θεραπεία.

Ο κ. Κουλούρης επισημαίνει ότι κάτι τέτοιο είναι αναγκαίο να γίνει σε όλους τους δήμους της χώρας, επειδή πολλοί μετανάστες και πρόσφυγες προέρχονται από χώρες του τρίτου κόσμου, όπου καταγράφονται υψηλά ποσοστά φυματίωσης.

Από την πλευρά του, ο επικεφαλής Προγραμμάτων των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, Απ. Βεϊζης, αναφέρεται στις συνθήκες προσωρινής κράτησης, τόσο στα νησιά, όσο και στον Εβρο, όπου όχι μόνο δεν γίνονται ιατρικές εξετάσεις στους μετανάστες, αλλά οι συνθήκες κράτησής τους είναι τέτοιες (στιβαγμένοι πολλοί μαζί σε μικρούς χώρους, χωρίς να πληρούνται επαρκώς οι προϋποθέσεις υγιεινής και εξαερισμού), που διευκολύνουν τη διάδοση όποιας ασθένειας φέρουν, αλλά ακόμη κι αν δεν νοσούν, είναι εύκολο να προσβληθούν πρωτογενώς από κάποια νόσο. Σημειώνεται ότι οι ΓχΣ έχουν προχωρήσει σε εκτεταμμένη καταγραφή των προβλημάτων και των μέτρων, που πρέπει να ληφθούν, κατά τη διάρκεια επισκέψεων μελών τους, από το 2008 έως και τον Μάιο του 2010, σε διάφορα κέντρα προσωρινής κράτησης, τόσο στη Μυτιλήνη, όσο και στον Εβρο.

Ο πρόεδρος της οργάνωσης Γιατροί του Κόσμου, Νικ. Κανάκης, υπογραμμίζει ότι «τα έξοδα θεραπείας ενός αλλοδαπού, που δεν είναι δηλωμένος και πάσχει από ενεργό φυματίωση, δεν καλύπτονται από το κράτος, με αποτέλεσμα τα άτομα αυτά, ακόμη κι αν τύχουν κάποιας διάγνωσης, να μη διαθέτουν τους αναγκαίους οικονομικούς πόρους για τη θεραπεία τους».

Ο επιδημιολόγος Τάκης Παναγιωτόπουλος του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΛΠΝΟ) του Υπουργείου χαρακτηρίζει «ακατάλληλη» την οργάνωση των υπηρεσιών Υγείας, που αφορούν τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ: «Δεν εξασφαλίζεται η ύπαρξη τείχους μεταξύ των υπηρεσιών νοσηλείας και υπηρεσιών καταστολής του κράτους, με αποτέλεσμα να μη διασφαλίζεται η επίσκεψη των ανθρώπων αυτών στις υπηρεσίες Υγείας με αίσθημα ασφάλειας για τους ίδιους». Προσθέτει δε πως «είναι αναγκαία η αποκέντρωση των υπηρεσιών Υγείας, που αφορούν τη φυματίωση και παράλληλα η υιοθέτηση και στην Ελλάδα του θεσμού της “θεραπείας με άμεση παρακολούθηση”, που ισχύει χρόνια σε δυτικοευρωπαϊκές χώρες και συνίσταται στους επισκέπτες Υγείας, που μεταβαίνουν στον τόπο κατοικίας των μεταναστών – προσφύγων και τους προσφέρουν την κατάλληλη θεραπεία για τη φυματίωση».

Τονίζει, εξάλλου, πως «παρά το γεγονός ότι έχουν αυξηθεί τα περιστατικά ενεργού φυματίωσης στους αλλοδαπούς, δεν έχει παρατηρηθεί αντίστοιχη αύξηση στον εγχώριο πληθυσμό, σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία και δεδομένα, αλλά αυτό δεν πρέπει να οδηγήσει σε εφησυχασμό την πολιτεία. Αντίθετα, πρέπει να την οδηγήσει στη συστηματική οργάνωση πρόληψης και θεραπείας της συγκεκριμένης ασθένειας για Έλληνες και κυρίως μετανάστες – πρόσφυγες, οι οποίοι, όχι μόνον έρχονται από χώρες, όπου ζούσαν σε δύσκολες συνθήκες, αλλά και εδώ, στην Ελλάδα, ζουν σε ιδιαίτερα υποβαθμισμένες συνθήκες (σσ. κατοικία και σίτιση), που αποτελούν και παράγοντες ευνοϊκούς για την εμφάνιση της νόσου».