Η επιδημιολογία των νοσημάτων που μεταδίδονται με διαβιβαστές είναι ιδιαίτερα περίπλοκη και περιλαμβάνει οπωσδήποτε το διαβιβαστή και τον ξενιστή ή τους ξενιστές που λειτουργούν ως αποθήκη. Ανάμεσα τους είναι και ο άνθρωπος ως τελικός ή τυχαίος ξενιστής. Επίσης, μπορεί να υπάρχει διαφορά του κύκλου των νοσημάτων ανάμεσα σε αστικές και δασικές περιοχές στις οποίες συμμετέχουν σπονδυλωτά και αρθρόποδα.
Μεγάλη σημασία στη μετάδοση νοσημάτων έχει το περιβάλλον (θερμοκρασία, υγρασία κλπ κλπ) καθώς και οι συλλογές νερού που είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη των διαβιβαστών. Τα τελευταία χρόνια τρεις είναι οι παράγοντες που επηρεάζουν σημαντικά την επιδημιολογία των νοσημάτων που μεταδίδονται με διαβιβαστές: 1) οι κλιματικές αλλαγές (το φαινόμενο του θερμοκηπίου) που δημιουργεί νέα δεδομένα στην επιβίωση και τον πολλαπλασιασμό των διαβιβαστών. 2) οι σημαντικές μετακινήσεις πληθυσμού (μετανάστευση, τουρισμός κλπ) από περιοχές όπου τα νοσήματα ενδημούν σε μη ενδημικές περιοχές. 3) οι οικολογικές παρεμβάσεις στο περιβάλλον (καταστροφή δασών κλπ) που αλλάζουν τα δεδομένα επιβίωσης των διαβιβαστών αναγκάζοντάς τους να εγκατασταθούν σε αστικές περιοχές.

Ο κίνδυνος εμφάνισης νοσημάτων που δεν είναι ενδημικά στη χώρα μας είναι υπαρκτός με παράδειγμα την περσινή επιδημία της λοίμωξης του ιού του Δυτικού Νείλου (ΙΔΝ) καθώς και την εμφάνιση σποραδικών κρουσμάτων ελονοσίας. Σύμφωνα και με την εμπειρία και άλλων χωρών ο ΙΔΝ καθώς και την εμφάνιση σποραδικών κρουσμάτων ελονοσίας. Σύμφωνα με την εμπειρία και άλλων χωρών ο ΙΔΝ προβλέπεται να παραμείνει ενδημικός στη χώρα μας για πολλά χρόνια. Παράλληλα υπάρχει πάντα ο κίνδυνος εμφάνισης νοσημάτων που δεν ενδημούν στη χώρα μας προς το παρόν.




Πηγή: ΚΕΕΛΠΝΟ