Τα άτομα με υψηλά επίπεδα φυτοφαρμάκων και άλλων ρυπογόνων παραγόντων στο αίμα ενδεχομένως να είναι πιθανότερο να εκδηλώσουν διαβήτη τύπου ΙΙ, σύμφωνα με νέα σουηδική έρευνα που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Diabetes Care. Τα νέα στοιχεία ενισχύουν την άποψη ότι οι προαναφερόμενες χημικές ουσίες μπορεί να προκαλούν αλλαγές στον οργανισμό που συντελούν στην εκδήλωση διαβήτη, αν και δεν αποδεικνύεται ότι υπάρχει αιτιολογική σχέση. Ωστόσο η μελέτη αποδεικνύει ότι συμβαίνει στον οργανισμό κάτι περισσότερο από την αύξηση του σακχάρου του αίματος.

Ο Δρ Ντέιβιντ Κάρπεντερ από το Ινστιτούτο Υγείας και Περιβάλλοντος στο Πανεπιστήμιο Άλμπανι της Νέας Υόρκης, εξηγεί ότι οι ρυπογόνοι παράγοντες, περιλαμβανομένων των φυτοφαρμάκων και των PCBs (πολυχλωριωμένα διφαινύλια) εμπεριέρχονται κυρίως στα κρεατικά και τα λιπαρά ψάρια. Η έκθεση του γενικού πληθυσμού στις χημικές αυτές ουσίες είναι λοιπόν σημαντική λόγω της τροφικής αλυσίδας.

Στην παρούσα μελέτη ο Δρ Ντακ-Χι Λι από το Εθνικό Πανεπιστήμιο «Kyungpook» της Νότιας Κορέας επανεξέτασε διαθέσιμα στοιχεία που είχαν συνδέσεις φυτοφάρμακα και ρυπογόνους παράγοντες με τον διαβήτη τύπου ΙΙ.

Συγκρότησε ομάδα 725 ηλικιωμένων ατόμων από την Σουηδία που ήταν ελεύθεροι διαβήτη και πήρε δείγματα αίματος προς μέτρησης των ρυπογόνων παραγόντων. Οι συμμετέχοντες ετέθησαν υπό πενταετή παρακολούθηση. Τριάντα έξι συμμετέχοντες διαγνώστηκαν με διαβήτη τύπου ΙΙ στο διάστημα αυτό.

Όταν ο Δρ Λι συνεκτίμησε και άλλους παράγοντες κινδύνου για διαβήτη, όπως το βάρος, η σωματική άσκηση και το κάπνισμα, όσοι είχαν υψηλά επίπεδα PCBs στο αίμα, είχαν 9πλάσιες πιθανότητες να εκδηλώσουν διαβήτη, συγκριτικά με εκείνους που είχαν χαμηλά επίπεδα ρυπογόνων παραγόντων. Η σχέση ήταν πιο αδύναμη για ορισμένα φυτοφάρμακα, ενώ άλλα δεν σχετίστηκαν καθόλου με τον διαβήτη.

Οι ερευνητές εξηγούν ότι ο αριθμός των νέων περιπτώσεων διαβήτη που προέκυψαν ήταν χαμηλός, ενώ τα στοιχεία της μελέτης δεν αποδεικνύουν σε καμιά περίπτωση ότι τα PCBs ή άλλοι ρυπογόνοι παράγοντες προκαλούν διαβήτη.

Αξίζει να σημειωθεί ότι αρκετές μελέτες έχουν σχετίσει τον διαβήτη τύπου ΙΙ με την έλλειψη σωματικής άσκησης, τα περιττά κιλά, και την υπέρταση. Στην νοτιοκορεατική μελέτη διαπιστώθηκε ότι και η αυξημένη περίμετρος της μέσης είναι παράγοντας κινδύνου εκδήλωσης διαβήτη.

Οι επιστήμονες υποθέτουν ότι η μακροχρόνια έκθεση στους ρυπογόνους παράγοντες μπορεί να επηρεάζουν τα παγκρεατικά κύτταρα που εκκρίνουν την ινσουλίνη. Και αυτό ίσως εξηγεί γιατί τα παχύσαρκα άτομα διατρέχουν κίνδυνο εκδήλωσης διαβήτη. Επειδή καταναλώνουν περισσότερα λιπαρά τρόφιμα (κρέας και ψάρια) ενώ και τα περιττά κιλά συντελούν σε μεγαλύτερη απορρόφηση επιβλαβών χημικών ουσιών.

Ο Δρ Λι πάντως τονίζει ότι ο καλύτερος τρόπος προστασίας του οργανισμού από τον διαβήτη και τα επιβλαβή χημικά στοιχεία είναι η σωματική άσκηση και η κατανάλωση πολλών φυτικής προέλευσης τροφίμων.























Πηγή: in.gr