Στην κεντρική Ευρώπη όλο και περισσότεροι ασθενείς προτιμούν αντί για γενική αναισθησία και όλα της τις παρενέργειες να εγχειρίζονται υπό μερική αναισθησία και σε κατάσταση ύπνωσης. Η 53χρονη Μαριάν Μαρκίς είναι μια από τους δεκάδες ασθενείς που ο πρόλογος της εγχείρισης τους δεν ήταν η λιποθυμία μιας γενικής νάρκωσης αλλά την τοπική αναισθησία και την κατάσταση της ύπνωσης. Όπως περιέγραψε αργότερα στους δημοσιογράφους, καθώς το νυστέρι άνοιγε τον λαιμό της για να της αφαιρέσουν τον θυρεοειδή αδένα άκουγε τους γιατρούς να μιλάνε κάπου στο βάθος καθώς ένιωθε τον ήλιο στο πρόσωπο της, τα πόδια της να πλατσουρίζουν στα ρηχά και το κύμα της θάλασσας να παφλάζει απαλά. Όλα μέρος της σκηνής που η αναισθησιολόγος της περιέγραφε ψιθυριστά στο αυτί λίγο πριν αρχίσει η επέμβαση. 

Οι γιατροί το νοσοκομείου Cliniques Universitaires St. Luc στις Βρυξέλες προειδοποιούν ότι η ύπνωση δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ολική νάρκωση. Στις περιπτώσεις όμως που την αντικαθιστά ο ασθενής έχει μειωμένη αίσθηση του πόνου, γλιτώνει τα ανεπιθύμητα συμπτώματα της βαριάς ολικής νάρκωσης και ο χρόνος ανάρρωσής του μειώνεται σημαντικά.

Οι τεχνικές ύπνωσης χρησιμοποιούνται από αναισθησιολόγους σε Γερμανία και Βρετανία τα τελευταία χρόνια, στο Βέλγιο έχουν γίνει πάνω από 8000 εγχειρήσεις με αυτές από το 1992 που άρχισε να εφαρμόζεται και η γαλλική ομοσπονδία αναισθησιολόγων έχει δημιουργήσει ειδικό παράρτημα για τα μέλη της που την ασκούν παράλληλα με την συμβατική αναισθησία.

Οι επικριτές της μεθόδου υπενθυμίζουν ότι η μέθοδος δεν πιάνει σε όλους, και είναι ιδιαίτερα χρονοβόρα σε σχέση με την κλασσική αναισθησία με φαρμακευτικές ουσίες.  Η απάντηση των υπέρμαχων της ύπνωσης πάλι είναι ότι ο αναισθησιολόγος μπορεί ανά πάσα στιγμή να δώσει την κατάλληλη αναισθησία σε περίπτωση που ο ασθενής νιώσει κάτι. Και υπογραμμίζουν πως το βασικό πρόβλημα της ύπνωσης είναι ότι δεν στοιχίζει οικονομικά ώστε αυτοί που θα κέρδιζαν από την διάδοση της να την προωθήσουν. 













Πηγή: enet.gr