*του Στάθη Κουτσοστάθη

 Τα τελευταία χρόνια ζούμε μια από τις χειρότερες περιόδους για το σύστημα Υγείας στην Ελλάδα. Η Υγεία μπήκε στη μέγγενη των δημοσιονομικών περικοπών, ώστε να εξυπηρετηθούν οι υποχρεώσεις της χώρας έναντι των δανειστών, με αποτέλεσμα να υπολειτουργούν η ακόμα χειρότερα να καταρρέουν οι δημόσιες δομές υγείας και εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες να μένουν ανασφάλιστοι.

Την ίδια ώρα απαξιώνεται το επιστημονικό δυναμικό της χώρας, ενώ ο ιατρικός κόσμος αντιμετωπίζει πλέον πρόβλημα επιβίωσης. Παράλληλα, δημιουργήθηκε ένα πρωτόγνωρο μεταναστευτικό κύμα, που δεν αφορά σε ανειδίκευτο εργατικό δυναμικό, αλλά το πιο εξειδικευμένο προσωπικό της χώρας. Την ίδια στιγμή που τα λαμπρά μυαλά της Ελλάδας και οι νέοι επιστήμονες στελεχώνουν τα υγειονομικά συστήματα στο εξωτερικό, δεν υπάρχουν γιατροί, για να στελεχώσουν το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Έτσι, σήμερα το ΕΣΥ γερνάει και πολλοί νομοί της χώρας μένουν ακάλυπτοι από βασικές ειδικότητες ιατρών, όπως παθολόγοι, γενικοί ιατροί και παιδίατροι.

Η κύρια αντίφαση στον τομέα της υγείας έγκειται στο ότι ενώ αφενός υπάρχει ένα σχετικά επαρκές δίκτυο υποδομών, αφετέρου αποδεικνύεται πασιφανώς μια αδυναμία εφαρμογής ενός αποτελεσματικού μοντέλου διοίκησης και λειτουργίας της δημόσιας υγείας. Άμεση συνέπεια είναι η παροχή υποβαθμισμένων και κοινωνικά άνισων υπηρεσιών υγείας.

Βασικά προβλήματα του τομέα υγείας στην Ελλάδα είναι:

-Η απουσία οργανωμένου συστήματος πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας

-Οι ξεπερασμένες δομές οργάνωσης και λειτουργίας, που συνεπάγονται υποβαθμισμένες υπηρεσίες και δυσαρέσκεια των πολιτών, γεγονός που συνδέεται άμεσα με τη μειωμένη παραγωγικότητα των υπηρεσιών των κρατικών νοσοκομείων

-Η απουσία συνέχειας της ιατρικής φροντίδας μεταξύ της υπάρχουσας πρωτοβάθμιας  και των δευτεροβάθμιων η τριτοβάθμιων  δομών

-Η υποβάθμιση του ρόλου κύρια  του νοσηλευτικού προσωπικού, τα τελευταία χρόνια δε και του ιατρικού

-Ο παραλογισμός και η αναξιοκρατία κατά την επιλογή ειδικευομένων ιατρών, αλλά και ειδικευμένων ιατρών για τη στελέχωση των νοσηλευτικών ιδρυμάτων, π.χ. εισαγωγή στην «ειδικότητα» με «λίστες αναμονής»-χωρίς οποιαδήποτε ουσιαστική αξιολόγηση.

Σαν μια γενικότερη θεώρηση, η Ελληνική πολιτική κουλτούρα χαρακτηρίζεται από τη διαχρονική σύγκρουση, ιδιαίτερα φανερή τα τελευταία 40 χρόνια, μεταξύ του οικονομικού φιλελευθερισμού, του ευρωπαϊκού προσανατολισμού και του εξορθολογισμού των κοινωνικών σχέσεων σε όλα τα επίπεδα, από τη μια και των προ-δημοκρατικών πολιτικών προσανατολισμών, των λαϊκίστικων πρακτικών και τις ανορθολογικές τοποθετήσεις. Οι δυο αυτές αντιθετικές τάσεις διαποτίζουν τόσο το ευρύτερο κοινό, όσο και τις ελίτ, αλλά και προφανώς τους ήδη υπάρχοντες κομματικούς σχηματισμούς και επηρεάζουν όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής και διοίκησης, σαφώς και την υγεία.

Ο τόπος έχει ανάγκη επιτέλους νέοι άνθρωποι, δημιουργικοί και ανεξάρτητοι από τα υπάρχοντα πολιτικά σχήματα να αναλάβουν  πρωτοβουλίες, να θέσουν σαφείς στόχους και τρόπους υλοποίησης τους, οραματιζόμενοι ένα καλύτερο μέλλον και μια προοπτική για τις μελλοντικές γενιές. Η προσπάθεια  επαναφοράς της Ελλάδας σε συνθήκες κοινωνικής ομαλότητας, οικονομικής ευημερίας και πολιτικής σταθερότητας δεν είναι ουτοπία. Είναι αντικειμενικός και εφικτός στόχος, αρκεί να στηριχτεί από τους κατάλληλους ανθρώπους, που έχουν το όραμα, τις ικανότητες και τα ουσιαστικά εφόδια, αλλά κυρίως τη θέληση να τον επιτύχουν.

* Ο κ. Κουτσοστάθης είναι Ιατρός Παθολόγος, μέλος του Γενικού Συμβουλίου της "Δημοκρατικής Ευθύνης"