Η βαλεριάνα ανήκει στην κατηγορία των βοτάνων που προσφέρουν χαλαρωτικές ιδιότητες. Συγκεκριμένα, η βαλεριάνα καταπραΰνει το νευρικό σύστηµα χάρη στις αγχολυτικές της ιδιότητες. Το όνομα "Βαλεριάνα" προήλθε από τη λατινική λέξη valere που σημαίνει "υγεία ή δύναμη" και αναφέρεται στην θεραπευτική χρήση του φυτού, αν και υποστηρίζεται ότι μπορεί να αναφέρεται και στη δυνατή του οσμή.

Η βαλεριάνα περιέχει πολλά διαφορετικά συστατικά, συμπεριλαμβανομένων αιθέριων ελαίων που φαίνεται να συμβάλλουν στις χαλαρωτικές ιδιότητες του βοτάνου.

Η βαλεριάνα είναι αιωνόβιο φυτό της Β. Αμερικής και Ευρώπης με ροζοειδή πέταλα. Πολλοί βοτανολόγοι πιστεύουν ότι η αναγνωρισμένη αποτελεσματικότητά της οφείλεται στη συνέργια των συστατικών της (βαλεποτριάτες, βαλεριανικό οξύ, αιθέρια έλαια, κλπ.).

Η βαλεριάνα είναι γνωστό βότανο από την αρχαιότητα. Την αναφέρουν ο Πλίνιος και ο Διοσκουρίδης. Οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι την χρησιμοποιούσαν ως παυσίπονο, διουρητικό, αντιβηχικό και κατά του άσθματος. Από τον 18ο αιώνα μέχρι σήμερα χρησιμοποιείται ως ηρεμιστικό του νευρικού συστήματος.

Ιδιότητες της βαλεριάνας:

Η κύρια δράση της ρίζας του φυτού είναι ηρεμιστική, υπνωτική, αντισπασμωδική, υποτασική.

Ενδείκνυται σε ασθένειες του νευρικού συστήματος, ως νευροτονωτικό και ηρεμιστικό. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί με ασφάλεια σε σπασμούς και επιληψία για να μειώσει την ένταση και το άγχος, στην υστερία, στην αϋπνία και την υπερδιέγερση.

Σαν μυοχαλαρωτικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την απαλλαγή από τις κράμπες, τον εντερικό κολικό και λιθιάσεις της κύστης. Επίσης η βαλεριάνα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως γενικό παυσίπονο όταν ο πόνος συνδέεται με νευρική υπερένταση και την ημικρανία.

Συνδυάζεται θαυμάσια με άλλα βότανα για πιο ενισχυμένα ή εξειδικευμένα αποτελέσματα, όπως πασσιφλόρα, λυκίσκο και χαμομήλι.

Σίγουρα όμως δεν πρέπει να το χρησιμοποιούμε συνεχώς, αλλά με διαλείμματα δύο εβδομάδων μετά από δύο ή τρεις ημέρες χρήσης.









ΠΗΓΗ: iatronet.gr