Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν το χρώμα και την εμφάνιση των δοντιών σας. Μερικοί άνθρωποι γεννιούνται με δόντια που είναι εμφανώς πιο κίτρινα από άλλα. Για παράδειγμα, στους ξανθούς  και στους κοκκινομάλλιδες τα δόντια τείνουν να είναι πιο κίτρινα. Τα δόντια επίσης γίνονται πιο κίτρινα και πιο γκρι όσο μεγαλώνουμε.  Αυτό συμβαίνει διότι με το πέρας του χρόνου το στρώμα της αδαμαντίνης (το σκληρό, λευκό εξωτερικό στρώμα του δοντιού ή αλλιώς σμάλτο) αρχίζει να φθείρεται, να γίνεται όλο και πιο διαφανές και να επιτρέπει στο κίτρινο χρώμα της οδοντίνης (που βρίσκεται στο αμέσως επόμενο στρώμα από την αδαμαντίνη) να εμφανίζεται όλο και περισσότερο. 

Υπάρχουν όμως και άλλοι λόγοι στους οποίους οφείλεται ο αποχρωματισμός και το λέκιασμα των δοντιών. Αυτοί μπορούν να υποδιαιρεθούν σε δύο κατηγορίες: εξωγενείς και ενδογενείς χρώσεις.

Οι εξωγενείς χρώσεις είναι οι κηλίδες που εμφανίζονται στην επιφάνεια των δοντιών, ως αποτέλεσμα των ετών από την κατανάλωση καφέ, τσαγιού, κόκκινου κρασιού, αναψυκτικών τύπου κόλα, φρούτων, χυμών λαχανικών, τροφίμων με  έντονο χρώμα, και φυσικά καπνού. Η συσσώρευση της πέτρας μετά από καιρό προκαλεί και αυτή με τη σειρά της αποχρωματισμό.

Οι εξωγενείς χρώσεις μπορούν και αφαιρούνται εύκολα με το βούρτσισμα, τη χρήση του οδοντικού νήματος και τους οδοντιατρικούς καθαρισμούς. Επίσης υπάρχουν στην αγορά οδοντόπαστες που κάνουν peeling στα δόντια (είναι πιο αδρές από τις συνηθισμένες), χρησιμοποιούνται 1-2 φορές την εβδομάδα και καθαρίζουν καλύτερα τα δόντια από τις εξωγενείς χρώσεις λόγο της αδρότητάς τους.  Μία τέτοιου είδους οδοντόπαστα είναι η DEPURDENT. 

Εάν ο αποχρωματισμός είναι μεγαλύτερος θα χρειαστεί λεύκανση στα δόντια για να επανέλθουν στο φυσικό τους  χρώμα ή ακόμα και σε ένα πιο λευκό, αστραφτερό χρώμα.

Οι ενδογενείς χρώσεις είναι λεκέδες που προέρχονται από τον αποχρωματισμό του ίδιου του δοντιού. Αν κάποιος έχει λάβει τετρακυκλίνη, έχει μεγάλες πιθανότητες να αναπτύξει ένα σκούρο κίτρινο, καφέ χρώμα στα δόντια. Η υπερβολική πρόσληψη φθορίου μπορεί να προκαλέσει υπερφθορίωση, το οποίο είναι εμφανές από τις λευκές κηλίδες που αναπτύσσονται στα δόντια.

Ο τραυματισμός των δοντιών ή η απονεύρωση είναι δύο ακόμα ενδογενείς παράγοντες αποχρωματισμού εφόσον πολλές φορές οδηγούν σε μια αλλαγή χρώματος του δοντιού, που οφείλεται στη φθορά και στην απενεργοποίηση του νεύρου. 


Οι αποχρωματισμοί λόγο ενδογενών παραγόντων δύσκολα επανέρχονται απλά με μία λεύκανση, πολλές φορές χρειάζεται η βοήθεια των όψεων ή των στεφάνων για να φτάσουμε στο επιθυμητό λευκό και φυσικό αποτέλεσμα.

Πηγή: ygeiaonline.gr