Μια ταινία για τη Μακρόνησο, του Ελβετού σκηνοθέτη Ολιβιέ Ζισουά, κάνει διεθνή πρεμιέρα τον προσεχή Απρίλιο, στο Φεστιβάλ της Νιόν, στην Ελβετία. Πηγή έμπνευσης του κινηματογραφιστή στάθηκαν τα ποιήματα του Γιάννη Ρίτσου, του Τάσου Λειβαδίτη και του Μενέλαου Λουντέμη, που βρέθηκαν κι εκείνοι μαζί με άλλες κορυφαίες φυσιογνωμίες της τέχνης, του πνεύματος και χιλιάδες Έλληνες, στα στρατόπεδα της Μακρονήσου (1947- 1951).

Πρόθεση της ταινίας με τίτλο «Σαν πέτρινα λιοντάρια», είναι να συνταιριάξει δύο διαμετρικά αντίθετους λόγους. Από τη μια, την ποιητική γραφή των εξόριστων ποιητών κι από την άλλη, την ηθική εκμηδένιση της ανθρώπινης υπόστασης, όπως αυτή επιχειρήθηκε στη Μακρόνησο.

«Τη δύναμη της ποίησης, σε αντίστιξη με τα ερείπια- αδιάψευστο μάρτυρα του χώρου- και την προπαγάνδα της εποχής» λέει χαρακτηριστικά στο ΑΜΠΕ, ο 43χρονος Ελβετός σκηνοθέτης, μιλώντας για την ταινία του, μια συμπαραγωγή Ελβετίας, Γαλλίας και Ελλάδας.

Η ένταση της κυβερνητικής προπαγάνδας, αποκαλύπτεται μέσα από ελληνικά και βρετανικά κινηματογραφικά επίκαιρα. Αλλά και από τα προπαγανδιστικά περιοδικά όπως, «Ο Σκαπανεύς», «Η Αναμόρφωσις» κ.α. Βασικό οπτικό υλικό της ταινίας αποτελεί επίσης, η ανέκδοτη συλλογή φωτογραφιών του Νίκου Μάργαρη, από τις συλλογές των Αρχείων Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ).

Ο τίτλος της ταινίας, «Σαν πέτρινα λιοντάρια» οδηγεί στο ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, «Οι γερόντοι μας», που έγραψε ο ποιητής το 1949, εξόριστος στη Μακρόνησο.

Το ποίημα περιλαμβάνεται στη συλλογή του Γιάννη Ρίτσου «Πέτρινος Χρόνος» και ήταν, όπως εξηγεί ο Ολιβιέ Ζισουά, η αφετηρία για την πολύμηνη έρευνά του μαζί με τους συνεργάτες του, γύρω από τη Μακρόνησο. Τα ποιήματα διαβάζουν Έλληνες ηθοποιοί.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ