«Being here makes me feel 18 again» διαβάζω στο μαρμάρινο «σκαλί» που έχει τοποθετήσει ο Αντώνης Πίττας κάτω από τη ράμπα που σε ανεβάζει στους επάνω ορόφους του Μουσείου Μπενάκη της Πειραιώς. Όπως μου εξηγεί ο ίδιος, αφήνοντας για λίγο το μολύβι με το οποίο ζωγραφίζει ο ίδιος σχολαστικά τα γράμματα στο μάρμαρο, πρόκειται για μια φράση από ένα κείμενο της Guardian που περιέγραφε τον λόγο που έβγαζε ένας αγανακτισμένος τον Ιούνιο στο Σύνταγμα.

Οι αναφορές στις πρόσφατες διαμαρτυρίες στην Ελλάδα αλλά και τη Νέα Υόρκη συναντούν το μινιμαλισμό και το σουπρεματισμό (και συγκεκριμένα τον Μάλεβιτς) σε μια εγκατάσταση που αποτελείται από 4 διαφορετικά στοιχεία μες στο μουσείο (πάντα σε χώρους με δωρεάν πρόσβαση), τα οποία μοιάζουν να οργανώνονται από τον ίδιο τον χώρο. To πώς η συλλογική μνήμη μεταλλάσσεται στη δημόσια σφαίρα, αλλά και το μουσείο ως επέκταση της δημόσιας πλατείας αποτελούν κεντρικό άξονα της παρουσίασης.

Η έκθεση του νεαρού καλλιτέχνη που ζει στο Άμστερνταμ και έχει ήδη ένα ενδιαφέρον βιογραφικό στο εξωτερικό εγκαινιάστηκε  το Σάββατο 11 Φεβρουαρίου στις 7 μ.μ. και θα διαρκέσει ως την 1η Απριλίου. Η έκθεση LANDART πραγματοποιείται στο πλαίσιο του προγράμματος «Καλλιτέχνες σε διάλογο με το Μουσείο Μπενάκη», μία συνεργασία με το Βρετανικό Συμβούλιο, σε επιμέλεια της Πολύνας Κοσμαδάκη.

 

πηγή: athinorama.gr