Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, δημιουργώντας μια άτυπη κινηματογραφική λέσχη, παρουσιάζει κάθε Τετάρτη, από τις 4 έως τις 25 Απριλίου, κλασικές ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου πλαισιώνοντας ένα πολύ ενδιαφέρον τετράπτυχο κινηματογραφικής αμφισβήτησης.

Στο αφιέρωμα, με τίτλο «Προβολή στην Αμφισβήτηση», θα προβάλλονται κάθε Τετάρτη ταινίες καθιερωμένων και νέων δημιουργών, με προσωπικό στίγμα. Οι επιλογές περιλαμβάνουν ταινίες, οι οποίες έχουν συμβάλλει στην ξεχωριστή εικόνα και την ανάπτυξη ενός κινηματογράφου που παρουσιάζει το διαφορετικό, χαράζει νέους δρόμους, ψυχαγωγεί και, παράλληλα, εστιάζει σε ανθρώπους και καταστάσεις, σχέσεις και γεγονότα, με ιδιαίτερο και ευρύτερο ενδιαφέρον.

Στην εισαγωγική ενότητα που φέρει τον τίτλο «Και... ξαφνικά, αντηχούν μουσικές!», καταξιωμένοι και νέοι μουσικοί, αλλά και σπουδαστές μουσικής, παρουσιάζουν μελωδικούς προλόγους για τις ταινίες, μέσα από περιεκτικές συναυλίες με διάφορα είδη μουσικής, στο φουαγέ του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, μισή ώρα πριν την έναρξη κάθε προβολής.

Πρόγραμμα αφιερώματος

Τετάρτη 4 Απριλίου

«Zabriskie point» του Μικελάντζελο Αντονιόνι (ΗΠΑ, 1970)

H μοναδική ταινία του μεγάλου Ιταλού δημιουργού που γυρίστηκε στην Αμερική, το «Zabriskie point», είναι η ιστορία ενός νεαρού πολιτικοποιημένου ακτιβιστή (Μαρκ Φρεσέτ) και της γραμματέως ενός επιχειρηματία, την οποία συναντά τυχαία και μαζί της περιπλανιέται στην έρημο.

Τετάρτη 11 Απριλίου

«Να πεθαίνεις στα 30» του Ρομάν Γκουπίλ (Γαλλία, 1981)

Η σημαντικότερη ταινία για τις ταραγμένες ημέρες του γαλλικού Μάη του '68, το «Να πεθαίνεις στα 30» του Ρομάν Γκουπίλ, είναι φτιαγμένο «από τα μέσα»: ο σκηνοθέτης, την εποχή που το γύριζε, τελείωνε το σχολείο, και ως οργισμένος ακτιβιστής βρισκόταν διαρκώς στον δρόμο με μια κάμερα 8mm στο χέρι.

Τετάρτη 18 Απριλίου

«Το αλάτι της γης» του Χέρμπερτ Μπίμπερμαν (ΗΠΑ, 1953)

Μια από τις πιο τολμηρές πολιτικές ταινίες στην ιστορία του αμερικανικού κινηματογράφου, το «Αλάτι της γης» είναι βασισμένο σε μια πραγματική απεργία και χρησιμοποιεί εργάτες του ορυχείου στο καστ της. Αποτελεί σπάνιο παράδειγμα αμερικανικής ταινίας που προωθεί τον κοινωνικό ρεαλισμό και αποκαλύπτει τις άθλιες συνθήκες εργασίας και ζωής της μεξικανοαμερικανικής κοινότητας και τη σκληρή εκμετάλλευση των κατοίκων από τους λευκούς (Αγγλο-Αμερικανούς, όπως αποκαλούνται) βιομηχάνους.

Τετάρτη 25 Απριλίου

«Το μίσος» του Ματιέ Κασοβίτς (Γαλλία, 1995)

Το ασπρόμαυρο ντεμπούτο στην ταινία μεγάλου μήκους του Γαλλοεβραίου σκηνοθέτη Ματιέ Κασοβίτς, που του χάρισε το βραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Καννών του 1995, είναι ένα σοκ. Ο Κασοβίτς έχει ολοφάνερα ζήσει το μίσος που, απ' ό,τι δείχνει η ταινία του, ρέει επικίνδυνα στις φλέβες της Γαλλίας. Μίσος κοινωνικό, φυλετικό, εθνικιστικό, ταξικό. Μίσος που αργότερα γνωρίσαμε και στην Ελλάδα.

Πληροφορίες

Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, Πειραιώς 206 - Ταύρος, τηλ. 210 3418550, ώρα προβολής 9.30 μ.μ.. Κρατήσεις θέσεων: 210 3418579, Δευτ. - Παρ. 11:00 - 14:00. Ελεύθερη είσοδος, με απαραίτητη κράτηση θέσης.

Πηγή: naftemporiki.gr