Έχουν αφήσει ως «κληρονομιά» για τον πολιτισμό μας πολλά και μεγάλης ιστορικής αξίας συγγράμματα. Αλλά αν αναρωτιέστε πως μπορεί να έμοιαζε ο «προσωπικός χώρος» αυτών των καλλιτεχνών, όπου εμπνεύστηκαν τα έργα τους, ακολουθούν τα γραφεία μερικών από τους πιο σπουδαίους συγγραφείς.
1. Τζον Ρόναλντ Ρούελ Τόλκιν

Ο συγγραφέας της πιο διάσημης σειράς φαντασίας στον κόσμο συνήθιζε να εργάζεται σε ένα μικρό, κομψό γραφείο. Το γραφείο ήταν δώρο της γυναίκας του, Edith, το 1927. Ωστόσο, ο Τόλκιν το πούλησε, αμέσως μετά τον θάνατο της, ενώ τα χρήματα που κέρδισε τα χάρισε για φιλανθρωπικό σκοπό. Πάνω στο γραφείο βρέθηκε ένα βιβλίο «Χόμπιτ» και μέρος του «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών». Το έπιπλο διαθέτει οκτώ συρτάρια και είναι εξαιρετικά μικρό σε μέγεθος. Το γραφείο του Τόλκιν εκτίθεται στο Κολέγιο Wheaton, όπου υπάρχει ακόμη και μια ντουλάπα του Κλάιβ Στέιπλς Λιούις.



2. Κάρολος Δαρβίνος

Σε αυτό το δωμάτιο ήταν που ο Δαρβίνος έγραψε τη θεωρία του για τη φυσική επιλογή, η οποία άλλαξε την άποψη του κόσμου για την εξέλιξη των ειδών. Το «εργαστήριό» του βρίσκεται στο Κεντ. Ο συγγραφέας συνήθιζε να κάθεται σε μια ψηλή, δερμάτινη πολυθρόνα, ενώ στο δωμάτιο βρίσκεται επίσης ένα στρογγυλό τραπέζι, στο οποίο πολλές φορές έπαιζαν τα παιδιά του.





3. Μαρκ Τουέιν

Ο συγγραφέας των «Περιπετειών του Τομ » και του «Χάκλμπερι Φιν» εργαζόταν και ως συντάκτης στην εφημερίδα Territorial Enterprise της Βιρτζίνια, στη δεκαετία των 1860. Το συγκεκριμένο γραφείο είναι μάλιστα από εκείνη την περίοδο της ζωής του και βρίσκεται στο μουσείο της Territorial Enterprise.



4. Βιρτζίνια Γουλφ

Μεγαλωμένη σε περιβάλλον που απαρτίζονταν από συγγραφείς, λόγω της δουλειάς του πατέρα της, Σερ Λέσλι Στέφεν (συγγραφέας και κριτής), ήταν επόμενο να ακολουθήσει την ίδια καριέρα. Η φωτογραφία προέρχεται από το αυτοσχέδιο δωμάτιο («μεταποιημένο» υπόστεγο), στο οποίο συνήθιζε να γράφει.



5. Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω

 Αναμφίβολα ένας από τους μεγαλύτερους δραματουργούς, πεζογράφους και φιλοσόφους του 20ου αίωνα. Ο συνιδρυτής του περίφημου London School of Economics, προτιμούσε να γράφει σε μια μικρή αποθήκη, την οποία είχε μετατρέψει σε γραφείο, λίγο έξω από το σπίτι του, που όμως είχε για την εποχή της αρκετά εντυπωσιακό «εξοπλισμό» (ηλεκτρική θερμάστρα, γραφομηχανή και τηλέφωνο συνδεδεμένο με το σπίτι). Ο ίδιος ο Σω συνήθιζε να την αποκαλεί το «κρησφύγετό» του, και κλεινόταν με τις ώρες όποτε ήθελε να ξεφύγει από τους ενοχλητικούς ανθρώπους, όπως έλεγε.




6. Κάρολος Ντίκενς

Σε αυτό το γραφείο ήταν που ο Κάρολος Ντίκενς, ο κορυφαίος μυθιστοριογράφος της Βικτωριανής περιόδου, εμπνεύστηκε και έγραψε τις «Μεγάλες Προσδοκίες». Και αν για κάποιον δεν έχει σημασία αυτό, ίσως αλλάξει άποψη όταν μάθει το ποσό για το οποίο πουλήθηκε το συγκεκριμένο έπιπλο. Η χήρα του δισέγγονου του Ντίκενς δώρισε το γραφείο στο νοσοκομείο παίδων Great Ormond Street του Λονδίνου, το οποίο στη συνέχεια το διέθεσε σε δημοπρασία με την τιμή του να «σταματάει» στις 850.000 δολάρια.



7. Τζέιν Όστεν

Μια από τις πιο δημοφιλείς μυθιστοριογράφους της Αγγλίας, η οποία έγινε γνωστή κυρίως από τα έργα της «Λογική και ευαισθησία», «Περηφάνια και προκατάληψη» και «Μάνσφιλντ Παρκ». Η Όστεν φημίζονταν για την «μυστικοπαθή» της συμπεριφορά την ώρα που έγραφε, μιας και συνήθιζε όποτε έμπαινε κάποιος στο δωμάτιό της, να μαζεύει τα γραπτά και να τα κρύβει. Η «Πειθώ» που εκδόθηκε μετά το θάνατό της, είχε γραφτεί σε ειδικά μικρά χαρτάκια που είχε ετοιμάσει η συγγραφέας, ώστε να μπορεί να τα κρύψει εύκολα από τυχόν επισκέπτες. Το συγκεκριμένο γραφείο που πέρασε πάνω από 40 χρόνια, πριν δει το φως της δημοσιότητας, κλεισμένο σε μια βαλίτσα στον πάτο μιας ντουλάπας κάπου στον Καναδά, ήταν δώρο του πατέρα της.



8. Λέων Τολστόι

 Ο πασίγνωστος ρώσος συγγραφέας, που φημίζεται μεταξύ άλλων για τα έργα του «Πόλεμος και Ειρήνη» και «Άννα Καρένινα», συνήθιζε να γράφει παρουσία της γυναίκας του ή ακόμη και των παιδιών του (δεκατρία τον αριθμό!). Και τα δύο προαναφερθέντα έργα του, πήραν «σάρκα και οστά» σε αυτό ακριβώς το δωμάτιο, το οποίο μαζί με το υπόλοιπο σπίτι έχει μετατραπεί πλέον σε μουσείο προς τιμήν του Τολστόι.




Επιμέλεια: Ντία Μούλου / Photo: Alan Klim