Ο κόσμος τους (ο μουσικός, εννοείται) είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρων. Παίζουν (ή παίζουν με) μουσικές που τους αρέσουν, σκαλίζουν ήχους και δίσκους βρίσκοντας (πάντα) αυτό που τους ταιριάζει, επιμένουν σε moods και στιλ που έχουν ιδιαίτερη (συναισθηματική γι’ αυτούς) αξία.

Δηλαδή δρουν και πράττουν όπως όλοι οι σωστοί (ανά τον κόσμο) μουσικόφιλοι. Αυτό που ξεχωρίζει, όμως, την παρέα της Cinematic Orchestra (δηλαδή την παρέα του Jason Swinscoe) είναι ότι χτίζει μια πολυμορφία από μουσικές που –κάθε φορά και σε κάθε περίσταση– αυτοπροσδιορίζεται κι επανακαθορίζεται. Μιλώντας επί της ουσίας, η Cinematic Orchestra απλώνει τη μουσική της πέρα από την jazzy ή την electronica mood σύνθεση, τη lounge ή την easy αισθητική, και δημιουργεί ηχητικές καταστάσεις που «διαβάζονται» σαν φιλμ για τα αφτιά και τη φαντασία μας. Έτσι καταγράφεται μια αναμφισβήτητη ποιότητα σε άλμπουμ –όπως τα «Motion», «Every Day», «Man with a Movie Camera», «Ma Fleur»– ή actual soundtracks (όπως το «Les Ailes Pourpres»), η οποία αντικατοπτρίζεται ακόμη και σε τηλεοπτικά spots ή διαφημίσεις.