Από τη Δευτέρα που 29 Ιανουαρίου έως και τις 11 Μαρτίου ένα νέο πολιτιστικό γεγονός του ΚΕΘΕΑ Διάβαση έρχεται να ζωντανέψει το στέκι της οδού Σταυροπούλου. Πρόκειται για τις Μουσικές Δευτέρες (κάθε Δευτέρα στις 8 μ.μ. με ελεύθερη είσοδο) όπου η Ομάδα Μουσικής Πρωινής και Βραδινής Επανένταξης παρουσιάζει τραγούδια Ελλήνων ποιητών και συνθετών τόσο από τον χώρο της ποίησης όσο και από τον χώρο της λαϊκής τραγουδοποιίας χωρίς μικρόφωνα και με τη συμμετοχή αφηγητή.

Η οδός Σταυροπούλου κάτω από την Πλατεία Αμερικής είναι ένας από τους πιο ήσυχους δρόμους της περιοχής. Στον αριθμό 29, σ’ ένα όμορφο νεοκλασικό σπίτι με ευρύχωρη αυλή και κήπο βρίσκεται το Πολιτιστικό Στέκι της Θεραπευτικής Κοινότητας για ενήλικες χρήστες ουσιών του ΚΕΘΕΑ Διάβαση.

Στον χώρο αυτό λειτουργεί επίσης το Club Εργασίας καθώς και η Θεραπευτική Κοινότητα εξωτερικής παρακολούθησης για ενήλικες του ΚΕΘΕΑ.

Το σπίτι αυτό μου τραβούσε πάντα την προσοχή για τη γαλήνη που εκπέμπει και συγχρόνως μου έδινε την αίσθηση του μυστηρίου μέχρι που ως κάτοικος της γειτονιάς άρχισα να το επισκέπτομαι κατά καιρούς για να παρακολουθήσω πολιτιστικές εκδηλώσεις που οργάνωνε η κοινότητα της Διάβασης ή να ψωνίσω από τα καθιερωμένα χριστουγεννιάτικα μπαζάρ που ετοίμαζαν οι οικογένειες των θεραπευομένων.

Η Ομάδα Μουσικής της Επανένταξης απαρτίζεται από μέλη που ολοκλήρωσαν την Πρωινή και τη Βραδινή Κοινότητα του ΚΕΘΕΑ Διάβαση και επέδειξαν ζήλο αλλά και ξεχωριστές ικανότητες στο θέμα της μουσικής.

Η Κοινότητα

Το Στέκι στην οδό Σταυροπούλου λειτουργεί από τον Οκτώβριο του 1990 και οι υπηρεσίες του προσφέρονται δωρεάν, ενώ δεν χορηγούνται φαρμακευτικές ή υποκατάστατες ουσίες ούτε υπάρχουν λίστες αναμονής.

Πολύ κοντά βρίσκονται και οι υπόλοιποι χώροι: στη Φυλής 217 το Κέντρο Κοινωνικής Επανένταξης, στην Ιθάκης 42 το Συμβουλευτικό Κέντρο και η Βραδινή Κοινότητα, στην 3η Σεπτεμβρίου 176 το Κέντρο Οικογενειακής Υποστήριξης.

Το Πολιτιστικό Στέκι συγκεντρώνει όλη τη «θεραπευτική» ατμόσφαιρα των άλλων χώρων, αλλά έχει μια ξεχωριστή αύρα. Οταν οι συνήθως κλειστές στο κοινό πόρτες του ανοίγουν, αισθάνεσαι κοινωνός ενός αξιέπαινου έργου. Η αίσθηση είναι έντονη όπως και ο σεβασμός. Ισως επειδή νιώθουμε πως είναι κάτι πολύ μακριά από εμάς, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι.


Πηγή: skai.gr