Τι σχέση μπορεί να έχει η θρυλική Αμερικανίδα αντιρατσίστρια και μούσα των μοντερνιστών Νάνσυ Κιούναρντ, με την πολυθρόνα του ποιητή Μίλτου Σαχτούρη; ένα πορτρέτο του ζωγράφου Θανάση Τσίγκου και του ποιητή Αρσένι Ταρκόφσκι, μ’ έναν παπαγάλο; ένα ηλιοβασίλεμα στη Σύρο μ’ ένα νέο κορίτσι μπροστά σε ανοιχτό παράθυρο, με θέα ουρανοξύστες;

Τα παραπάνω και πολλά ακόμα, είναι έργα της Εύας Περσάκη, από την έκθεση της «Ταξίδι στον χρόνο», που εγκαινιάζεται στις 14 του μηνός, στην γκαλερί «Αέναον».

Κόρη της πρωτοπόρου στην ελληνική αφαιρετική ζωγραφική, Γιάννας Περσάκη, και του Ούγγρου γλύπτη, Lazlo Slabo, η πολυταξιδεμένη Εύα Περσάκη, ανασύρει από τη μνήμη της εικόνες που συνδέονται κάθε φορά με νέα ερεθίσματα.

Βασικό συστατικό του έργου της είναι το χρώμα, μέσα από το οποίο, κάθε της σύνθεση αποκτά ιδιαίτερη ζωντάνια, παλμό και μια φρεσκάδα ζωής.

Πρόσωπα και τοπία, γυμνές φιγούρες, άνθρωποι μέσα στο τοπίο, ακόμα και τα κρινάκια σε παραλία της Σύρου, πριν ξεριζωθούν από τις ξαπλώστρες, «πρωταγωνιστούν» στις συνθέσεις της, παρακινώντας τον θεατή για ένα βλέμμα ονειροπόλο.

«Μια πορεία είναι η ζωγραφική, μια συνέχεια», λέει η Εύα Περσάκη στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, κι ανοίγει την «βεντάλια» των έργων της, μαζί και το βιογραφικό της.

Σπούδασε σχέδιο με τον Πάνο Σαραφιανό και στην ΑΣΚΤ, στο εργαστήρι ζωγραφικής του Μαυροειδή και νωπογραφία με τον Κ. Ξυνόπουλο.Αργότερα στο Νεπάλ, μαθήτευσε στην βουδιστική ζωγραφική κοντά στον θιβετιανό ζωγράφο Targe.Πραγματοποίησε την πρώτη της έκθεση στην Αθήνα, το 1985, στην γκαλερί «Ωρα», του Μπαχαριάν.

Γεννήθηκε στο Παρίσι, μεγάλωσε μεταξύ Αθήνας και Γαλλίας κι όταν αποφάσισε να σπουδάσει ζωγραφική στο Παρίσι , ο σπουδαίος γλύπτης Κώστας Κουλεντιανός, την συμβούλευσε να γυρίσει στην Αθήνα.

« Η Βeaux Arts είναι αυτή τη στιγμή (εποχή 1966) διαλυμένη .Τίποτε δεν συμβαίνει. Να πας στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα, να μάθεις σχέδιο» της είπε ο Κουλεντιανός, μια συμβουλή καθοριστική, όπως παραδέχεται η Εύα Περσάκη, η οποία μιλά με αγάπη για τους σημαντικούς ανθρώπους που σημάδεψαν την ζωή της.

Για τον Κώστα Κουλεντιανό, πρώην σύζυγο της μητέρας της με τον οποίο ακόμα κι όταν χώρισαν παρέμειναν οικογενειακοί φίλοι.

«Τα σπίτια τους έδιναν στην ίδια αυλή » λέει σήμερα η Εύα Περσάκη.

Για τον Μίλτο Σαχτούρη, «επί σαράντα χρόνια σύντροφο της μητέρας της, ο οποίος στάθηκε σαν παππούς στις κόρες της Εύας. ’Ενας άνθρωπος πολύ καλός, καθαρός στην ψυχή», απαντά όταν της ζητάμε ένα σχόλιο για την προσωπική της ανάμνηση από τον μεγάλο ποιητή.

Την καθημερινότητά της, όριζαν από παιδί οι συναναστροφές με τους καλλιτεχνικούς κύκλους. Οι επισκέψεις με την μητέρα της στο ατελιέ του Κοντόπουλου,οι συζητήσεις που έκαναν οι μεγάλοι.

«Ρωτούσαν ακόμα και την άποψή μου, τους ενδιέφερε πως ένα παιδί προσεγγίζει έναν αφαιρετικό πίνακα. Αυτά μετράνε για ένα παιδί» απαντά σεμνά, η Εύα Περσάκη,

Πολύ αργότερα, όταν έφυγε στα 1979 στο Νεπάλ, ταξιδιωτικό προορισμό αρκετών νέων της Ευρώπης την εποχή εκείνη, η ζωγράφος έμεινε τρία χρόνια κι έκανε το «μεταπτυχιακό της», όπως λέει «παρόλο που εκεί δεν δίνουν πτυχία» .

Μελέτησε την βουδιστική ζωγραφική και εξερεύνησε «τα κοινά που έχει με τους κανόνες της βυζαντινής ζωγραφικής,- την ακρίβεια στο σχέδιο, την καλή τοποθέτηση μέσα στη σύνθεση-, στο οποίο της είχε επιστήσει την προσοχή από μικρή, η μητέρα της».

Βιώματα και μνήμες, νέα ερεθίσματα «όλα δένουν μεταξύ τους» μας λέει η Εύα Περσάκη, ενώ βλέπουμε ένα πορτρέτο του Θανάση Τσίγκου.

«Ζωγράφισα το πορτρέτο του από ένα σχέδιο, που είχε φιλοτεχνήσει η Γιάννα Περσάκη, πριν πολλά χρόνια, εκ του φυσικού»

Ένα σχέδιο της μεγάλης ποιήτριας, Αχμάτοβα, η συναρπαστική Νάνσυ Κιούναρντ με αφρικάνικα βραχιόλια περασμένα στα χέρια της, η γυμνή φιγούρα μιας νέα κοπέλας ξαπλωμένης σ΄ένα ντιβάνι και δίπλα της ένας παπαγάλος, σκεπτικισμός και αισιόδοξα χρώματα κυριαρχούν στην έκθεση της Εύας Περσάκη, «Ταξίδι στον χρόνο» (έως τις 24/3)