Σε μια φαντασμαγορική παράσταση που ακροβατεί ανάμεσα στην αισθητική του μπαρόκ εντυπωσιασμού και την αισθητική των ασπρόμαυρων αμερικάνικων ταινιών του ’30, ο Μέγας Αλέξανδρος βγαίνει από το ιστορικό του πλαίσιο και ακροβατεί στο τεντωμένο σκοινί του έρωτα.

Μετά τη μεγάλη της επιτυχία στο εξωτερικό, η αριστουργηματική όπερα σε τρεις πράξεις «Alessandro» του Γ. Φ. Χαίντελ παρουσιάζεται - στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών - από την Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής, Καμεράτα, υπό τη διεύθυνση του Γιώργου Πέτρου, σε σκηνοθεσία της Λουσίντα Τσάιλντς και με πρωταγωνιστή τον κόντρα τενόρο Μαξ Εμάνουελ Σένσιτς, για δύο μόνο παραστάσεις στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σήμερα, Παρασκευή 28, και την Κυριακή 30 Ιουνίου, στις 9 το βράδυ.

Η εντυπωσιακή παράσταση, που γοήτευσε κοινό και κριτικούς στη Γερμανία και τη Γαλλία και μεταδόθηκε από το παγκόσμιας εμβέλειας μουσικό κανάλι ΜΕZZO απευθείας από την Βασιλική Όπερα των Βερσαλλιών, μετά την Αθήνα, θα παρουσιαστεί σε μορφή κονσερτάντε στο Φεστιβάλ «Enescu» του Βουκουρεστίου (8/9), στην Κοντσέργκεμπάου του Άμστερνταμ (21/9), στη Σάλ Πλεϊέλ του Παρισιού (23/9) και στο Τεάτερ Αν – ντερ - βίν (25/9).

Ένα φανταστικό ερωτικό τρίγωνο

Η όπερα του Γκέοργκ Φρήντριχ Χαίντελ, σε λιμπρέτο  του Πάολο Αντόνιο Ρόλλι, που γράφτηκε το 1726 για τη Βασιλική Ακαδημία του Λονδίνου και θριάμβευσε, είναι εμπνευσμένη από ένα θέμα ιστορικό, με πρωταγωνιστή έναν γνωστό ήρωα της αρχαιότητας, τον Μέγα Αλέξανδρο, και αποτελεί μια ερωτική ιστορία, γεμάτη πάθη, έντονο παρασκήνιο και ίντριγκες, τόσο σε πολιτικό, όσο και σε συναισθηματικό επίπεδο. Η εξαιρετικά απαιτητική της παρτιτούρα περιέχει υπέροχες άριες για κολορατούρα και αναδεικνύει τη μοναδική τέχνη των καστράτι.

Το λιμπρέτο του Πάολο Αντόνιο Ρόλλι, βασισμένο με τη σειρά του στο λιμπρέτο της «La superbia d' Alessandro» του Ιταλού Ορτένσιο Μάουρο, αναφέρεται στο θριαμβευτικό ταξίδι του μεγάλου μακεδόνα στρατηλάτη στη Ινδία και τη διαμάχη του με τον ρωμαίο στρατηγό Κλείτο. Όμως, τα γεγονότα αυτά λειτουργούν ως αφορμή για το ξετύλιγμα μιας φανταστικής μπαρόκ ιστορίας. Η πλοκή της όπερας επικεντρώνεται στο ερωτικό τρίγωνο, που αναπτύσσεται μεταξύ των τριών πρωταγωνιστών: του Μεγάλου Αλεξάνδρου, της περσίδας πριγκίπισσας Ρωξάνης και της πριγκίπισσας Λιζάουρας από την Σκυθία, λόγω της αναποφασιστικότητας του πρώτου να επιλέξει σε ποια από τις δύο υποψήφιες θα χαρίσει τον έρωτά του.

Σύγχρονη δράση σε δύο χωροχρόνους
Στη σύγχρονη αυτή σκηνική μεταφορά της όπερας, την οποία θα παρακολουθήσουμε στα ιταλικά με ελληνικούς υπέρτιτλους, η πρωτοπόρος του σύγχρονου αμερικανικού χορού, Λουσίντα Τσάιλντς, εμπνέεται από την ατμόσφαιρα της εποχής της πρώτης παρουσίασης του έργου στο Λονδίνο και σκηνοθετεί μία παράσταση που βασίζεται στην ιδέα του «θεάτρου, μέσα στο θέατρο».

Έτσι, τοποθετεί τη δράση σε δύο χωροχρόνους: στα σκοτεινά παρασκήνια ενός κινηματογραφικού στούντιο της δεκαετίας του ’30 και στον λαμπερό κόσμο του πλατό, όπου γυρίζεται ταινία με θέμα τον Μέγα Αλέξανδρο, με τους τρεις πρωταγωνιστές να ερωτοτροπούν, να τσακώνονται, να σκευωρούν, αλλά και να μπλέκουν σε κωμικές καταστάσεις μπροστά και πίσω από το «πλατό».  Το αποτέλεσμα είναι μια φαντασμαγορική παράσταση, που ακροβατεί ανάμεσα στην αισθητική του μπαρόκ εντυπωσιασμού και την αισθητική των ασπρόμαυρων αμερικάνικων ταινιών του ’30.

Ερμηνεύοντας ένα απαιτητικό έργο
Στην τρίωρη αυτή παράσταση, την απαιτητική μουσική του Χαίντελ, ερμηνεύει η - βραβευμένη για την ηχογράφηση του έργου σε όργανα εποχής - Καμεράτα, σε μουσική διεύθυνση του Γιώργου Πέτρου, του αρχιμουσικού που έχει χαρακτηριστεί ως ένας από τους σημαντικότερους «χαιντελικούς μαέστρους» της εποχής μας.

Τους ρόλους ερμηνεύουν κορυφαίοι ερμηνευτές της μουσικής του 18ου αιώνα: ο παγκοσμίου φήμης κροάτης κόντρα - τενόρος Μαξ Εμάνουελ Σένσιτς τον Μέγα Αλέξανδρο, η μέτζο σοπράνο Μπλαντίν Στάσιεβιτς τη Ρωξάνη και η  σλοβάκα σοπράνο Αντριάνα Κουσέροβα τη Λισάουρα. Τον Ταξίλη ερμηνεύει ο κόντρα τενόρος Χαβιέ Σαμπάτα, τον Κλείτο ο μπάσος Πάβελ Κουντίνοφ, τον Λεονάτο ο τενόρος Χουάν Σάντσο και τον Κλέωνα ο έλληνας κόντρα τενόρος Νίκος Σπανός. Τα σκηνικά και τα κοστούμια, που κέρδισαν τις εντυπώσεις, είναι του Πάρι Μέξη και οι φωτισμοί του Γιώργου Τέλλου.