«Τα Κύματα», το πιο πειραματικό έργο της Βιρτζίνια Γουλφ, ανεβαίνει για πρώτη φορά στο θέατρο στην Ελλάδα, για δέκα μόνο παραστάσεις, στο Βυρσοδεψείο, από τις 10 έως τις 20 Ιουλίου, σε μετάφραση Άρη Μπερλή και σκηνοθεσία Αγγελίτας Τσούγκου.

Ποια είναι η δύναμη της συλλογικότητας σε έναν κόσμο που διαρκώς μεταβάλλεται; Ποιος είναι ο ρόλος της φιλίας και της παρέας στην αέναη αναζήτηση του εγώ;

«Κάποιοι άνθρωποι καταφεύγουν στην εκκλησία, άλλοι στην ποίηση. Εγώ στους φίλους μου». Αυτή είναι η θέση της Βιρτζίνια Γουλφ, σ’αυτό το ανατρεπτικό μυθιστόρημα. Ένα έργο που γράφτηκε το 1931 από μία πρωτοπόρο γυναίκα λογοτέχνη, η οποία κατάφερε να καταργήσει κάθε χωροχρονική σύμβαση και να κάνει το κείμενο διαχρονικό ανεξαρτήτως εποχής και κοινωνικοπολιτικής συνθήκης.

«Τα Κύματα» παρακολουθούν μια παρέα έξι φίλων, σε εννέα διαφορετικές ηλικιακές φάσεις της ζωής τους, από τα παιδικά χρόνια μέχρι τα γεράματα. Μέσα σε μια πραγματικότητα άλλοτε πιο ομαλή, άλλοτε πιο σκληρή και πιο βίαιη, αλλά ποτέ εύκολη, η Σούζαν, η Ρόντα, η Τζίννυ, ο Μπέρναρντ, ο Νέβιλ και ο Λούις –οι πρωταγωνιστές της Βιρτζίνια Γουλφ- αυτοπροσδιορίζονται και ετεροπροσδιορίζονται διαρκώς. «Κυματίζοντας» ανάμεσα στο ομαδικό και στο ατομικό, στην παρέα και στη μοναχικότητα, οι ήρωές της προσπαθούν να βρουν το νόημα στη ζωή.

Έξι διαφορετικές ιστορίες συνθέτουν μία ενιαία ιστορία, με άξονα τη φιλία, τον έρωτα, την αγάπη, το θάνατο, την απώλεια και την κοινή μνήμη. Οι ήρωες των του έργου περνούν από πολλά… κύματα και βιώνουν όλες εκείνες τις σημαντικές και ασήμαντες εμπειρίες που τους καθορίζουν.

H Σούζαν (Σάννυ Χατζηαργύρη), η Ρόντα (Αντιγόνη Δρακουλάκη), η Τζίννυ (Κίττυ Παϊταζόγλου), ο Μπέρναρντ (Μπάμπης Γούσιας), ο Νέβιλ (Δημήτρης Τσέλιος) και ο Λούις (Φλάβιος Νεάγκου) είναι φίλοι από το σχολείο. Μεγαλώνουν με διαφορετικές προσδοκίες, διαφορετικούς στόχους, τους προσωπικούς τους θριάμβους και τις απογοητεύσεις τους. Όμως, κανείς δεν μπορεί να φανταστεί τη ζωή του χωρίς την παρουσία των άλλων. Καταλυτική και κομβική είναι η παρουσία ενός έβδομου φίλου, του Πάρσιφαλ, τον οποίο ερμηνεύει κινησιολογικά η Ερμίρα Γκόρο. Ο Πάρσιφαλ είναι ένα σύμβολο, που μέσα από τα μάτια των άλλων εξυψώνεται και αγγίζει τα όρια του τέλειου, του ιδεατού, του θεϊκού