Μία νύχτα χωρίς τον Σάντσο - Οι τελευταίοι λόγοι του Δον Κιχώτη πάνω στον σταυρό του

Μία νύχτα χωρίς τον Σάντσο - Οι τελευταίοι λόγοι του Δον Κιχώτη πάνω στον σταυρό του

«Μία νύχτα χωρίς τον Σάντσο - Οι τελευταίοι λόγοι του Δον Κιχώτη πάνω στον σταυρό του» είναι ο τίτλος του μονολόγου της Ηρώς Διαμαντούρου που θα ερμηνεύσει ο Νίκος Καλαμό στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης την Παρασκευή 18, το Σάββατο 19 & την Κυριακή 20 Οκτωβρίου 2013, στις 21:30.

Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Πάρις Τακόπουλος.

«Πάντα θα υπάρχουν οι Άλλοι. Αυτοί που δεν κατάφεραν να κοιμηθούν ακούγοντας το παραμύθι… Και τελικά μας ξεγελάσανε… Και σηκωθήκανε αργότερα μέσα στο σκοτάδι και, ενώ εμείς κοιμόμασταν, αυτοί ετοιμάζανε στα μυστικά την επομένη μέρα που θα μας έβρισκε αιχμάλωτους και μόνους…»

Πρόκειται για κωμικοτραγικό εσωτερικό μονόλογο διάρκειας 55’, που αναφέρεται στη σχέση του ανθρώπου με τα ιδανικά του και κυρίως στην επώδυνη διαδρομή προς την διάλυση των προσωπικών μύθων και την αποκατάσταση του απλού εαυτού. Αποτελεί ως εκ τούτου μια έμμεση υποκειμενική παρουσίαση και ανάλυση του Δον Κιχώτη του Θερβάντες, συμπληρώνοντας έτσι ένα κενό του μεγάλου αυτού έργου-μανιφέστου ενάντια στο Εύκολο, έργο που, όπως είπε ο Χάινε, είναι η «καλύτερη σάτιρα κατά του ανθρώπινου ενθουσιασμού».

Ο Δον Κιχώτης, ο Αλόνσο Κιχάνος δηλαδή, λίγο πριν πεθάνει έμεινε για πρώτη φορά ολομόναχος, χωρίς να τον ζαλίζει ο ασταμάτητος και πεζός αντίλογος του Σάντσο Πάντσα. Άρρωστος και ταλαιπωρημένος από τις εξευτελιστικές του περιπέτειες, βίωσε την απόλυτη μοναξιά και την απέχθεια απέναντι στον δημιουργό του. Για τις τελευταίες του αυτές έξι ώρες, ο Θερβάντες έγραψε πολύ λίγα πράγματα. Το ανικανοποίητο όμως πνεύμα του Δον, έρχεται να μας εξομολογηθεί τι συνέβη στη μοναχική και μυστική εκείνη σκηνή θανάτου.

"Όλη μέρα καθισμένος στην ηλιόλουστη αυλή του, ο Αλόνσο ο Καλός έπληττε... Ξερόχωμα, πετραδάκια, ψίχουλα στις γωνίες της βεράντας, ξερά φύλλα, μαμούνια, σαύρες, σαμιαμίθια, ό,τι σιχαινόταν ο κόσμος όλος έκανε τον Αλόνσο ευτυχισμένο. Αλλά να, ο κόσμος όλος τα σιχαινόταν. Τα βαριόταν, δεν αρκούνταν σε αυτά. Κι ο Αλόνσο δεν είχε τη δύναμη να απολαύσει το μοναχικό του γούστο -και βαριόταν επίσης, τελικά."

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο