Συζήτηση για τη «νέα ταξιαρχία» του γαλλικού κινηματογράφου

Συζήτηση για τη «νέα ταξιαρχία» του γαλλικού κινηματογράφου

«Το θέμα στην παραγωγή ανεξάρτητων ταινιών στη Γαλλία, είναι η κατανομή των πόρων όχι η οικονομική κρίση -εξάλλου στη Γαλλία δεν έχουμε την οικονομική κρίση της Ελλάδας» είπε χθες ο παραγωγός Εμμανουέλ Σομέ και πρόσθεσε ότι «αν είχαμε περισσότερα χρήματα, οι ταινίες που μόλις είδατε θα ήταν εξίσου καλές αλλά οι τεχνικοί θα είχαν αμειφθεί καλύτερα».

Ο Γάλλος παραγωγός επιχείρησε χθες στο Γαλλικό Ινστιτούτο της Αθήνας, να δώσει, από την πλευρά του, το στίγμα των ταινιών της λεγόμενης "νέας ταξιαρχίας" του γαλλικού κινηματογράφου, κίνημα στο οποίο πρωτοστατεί η εταιρεία παραγωγής του με ταινίες όπως La Bataille de Solferino, La fille du 14 Juillet και άλλες που έκαναν αίσθηση στο Φεστιβάλ των Καννών.

Ο ίδιος, μαζί με τον ηθοποιό Βενσάν Μακέν, συμμετείχε στη συζήτηση που διοργάνωσε, στα πλαίσια του 15ου Γαλλόφωνου Φεστιβάλ Κινηματογράφου, το περιοδικό flix.gr, κατά την οποία επιχειρήθηκε να συνδεθεί η ιδέα αυτού του νέου γαλλικού κινήματος ταινιών χαμηλού προϋπολογισμού, με το λεγόμενο "νέο κύμα'' του ελληνικού κινηματογράφου. Ως προς την οικονομική σύγκριση το μέτρο δίνει το γεγονός ότι μια ταινία ''γαλλικής ταξιαρχίας'' ισοδυναμεί με μια ελληνική κόστους 250 χιλιάδων ευρώ.

Και στις δύο περιπτώσεις όμως, οι ταινίες γίνονται με την αίσθηση του επείγοντος, σε συνθήκες αντάρτικου, είναι εφευρετικές, εξοικονομούν χρήματα στην κατασκευή τους χάρη στην ψηφιακή τεχνολογία, οι τεχνικοί και οι ηθοποιοί αμείβονται ελάχιστα ( σ.σ. έως και καθόλου στην ελληνική περίπτωση). Οι ταινίες αυτές διακρίνονται στα Φεστιβάλ, παίρνουν καλές κριτικές, έχουν αρκετή δυσκολία στη διανομή στις αίθουσες και όταν αυτό συμβεί, συνήθως ο αριθμός εισιτηρίων είναι μικρός. Όμως τίποτε δεν σταματά την ορμή των δημιουργών τους για την ανατροπή και την αναζωογόνηση τη 7ης Τέχνης.

«Ταινίες με μικρή παρουσία στην αίθουσα, που έκαναν 50 χιλιάδες εισιτήρια στην Γαλλία, αλλά που για εμάς του ανεξάρτητου κινηματογράφου είναι επιτυχία οικονομική. Επειδή μπορούμε να πωλήσουμε τα δικαιώματα των ταινιών αυτών στο Canal+, για παράδειγμα» εξήγησε ο Εμμανουέλ Σομέ.

Η αποδοχή των ταινιών είναι άξιον απορίας για τον Βενσάν Μακέν, που παίζει σε πολλές ταινίες αυτού του νέου γαλλικού κινηματογραφικού κινήματος. « Υπάρχει», λέει ο Μακέν, «ένας ενθουσιασμός από την πλευρά μας να δείξουμε ότι κάνουμε ταινίες κι ότι το πετυχαίνουμε. Από την άλλη, είναι κάτι σαν το αυτοκίνητο που ζορίζεται στην ανηφόρα. Γιατί οι ταινίες αυτές περιχαρακώνονται από τον ίδιο κύκλο θεατών. Κι αναρωτιέμαι, πώς είναι δυνατόν, στο θέατρο όπου έπαιζα την ίδια εποχή να κόβουμε 75 χιλιάδες εισιτήρια με τιμή 37 ευρώ η κάθε θέση, και στις αίθουσες του σινεμά μόνο 50 χιλιάδες. Και μιλάμε για ταινίες που έχουν σημαντική κάλυψη στα ΜΜΕ, καλές κριτικές, έχουν προβληθεί στις Κάννες, σε ξένα Φεστιβάλ».

«Οι νέοι σκηνοθέτες δεν είναι νεκροί», έγραφε το εξώφυλλο του περιοδικού Cahiers de cinema, τον περασμένο Απρίλιο, παρουσιάζοντας τους σκηνοθέτες της γαλλικής "νέας ταξιαρχίας" όπως τη Τζαστίν Τριέτ σκηνοθέτη της «La Bataille de Solférino», τον Γκιγιόμ Μπρακ του «Tonnerre»,τον Αντονίν Περετζατκό του «La Fille de 14 Juillet» και άλλους νέους σκηνοθέτες, που εμφανίστηκαν την ίδια περίοδο, με χαμηλού κόστους ταινίες.

Στη χθεσινή συζήτηση συμμετείχε ο Κωνσταντίνος Κοντοβράκης, παραγωγός της ταινίας του Εκτορα Λυγίζου «Το αγόρι τρώει το φαγητό του πουλιού».

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο