Ο ελληνικός κινηματογράφος «ζωντανεύει» σε θέατρο της Βιέννης

Ο ελληνικός κινηματογράφος «ζωντανεύει» σε θέατρο της Βιέννης

Τις μεγαλύτερες στιγμές του ελληνικού κινηματογράφου θα ξαναζωντανέψει ο θίασος «…προς τον ήλιο», η πρώτη ελληνική θεατρική ομάδα στη Βιέννη, στις τρεις παραστάσεις, «γεμάτες ελληνικά τραγούδια και ελληνικούς χορούς», που θα δώσει στις 14, 15 και 16 Μαΐου, με τίτλο «Από τη μεγάλη οθόνη στο Σανίδι» στο «Θέατρο Μπρετ» της αυστριακής πρωτεύουσας.

Πρόκειται για μια νέα προσπάθεια επί σκηνής του θεατρικού εργαστηρίου που ίδρυσε τον Οκτώβριο του 2011, ο ηθοποιός και δάσκαλος υποκριτικής τα προηγούμενα χρόνια στην Ελλάδα, Θοδωρής Λιμήτσιος, με στόχο να δοθεί ένα τελείως διαφορετικό μέχρι σήμερα, ελληνικό «παρών» στη Βιέννη, υπογράφοντας τη σκηνοθεσία της νέας παραγωγής του.

Στην πρώτη του εμφάνιση, πριν από ακριβώς ένα χρόνο, το θεατρικό εργαστήρι είχε αποσπάσει τα ενθουσιώδη σχόλια του κοινού στις δύο παραστάσεις του στο θέατρο «Ιντερκουλτεάτερ» της Βιέννης, με το έργο «Παραμερίζουμε ποιητή για να περάσεις» ένα αφιέρωμα στον μεγάλο ποιητή της Ρωμιοσύνης, Γιάννη Ρίτσο.

Στο πλαίσιο της νέας προσπάθειας, από την πρώτη αυτή ελληνική θεατρική ομάδα, αποσπάσματα από παλιές ελληνικές κωμωδίες του 1950, του 1960 και του 1970, ανεβαίνουν στο θεατρικό σανίδι, δραματοποιούνται όχι σε κάποιο θέατρο της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης, αλλά στη Βιέννη.

Όπως τονίζεται στο πρόγραμμα που θα συνοδεύει τις παραστάσεις, η κάμερα αντικαθίσταται από το βλέμμα του θεατή, οι σκηνές εδώ δεν μπορούν να επαναληφθούν, παίζονται ζωντανά μπροστά στο κοινό, οι ηθοποιοί, που είναι ερασιτέχνες, μιλούν, τραγουδούν, κινούνται πάνω σε τριάντα τετραγωνικά μέτρα, το παραμικρό λάθος δεν μπορεί να διορθωθεί μ' ένα «cut-πάμε πάλι» του σκηνοθέτη.

«Στην ελληνική κωμωδία ο έλληνας θεατής βλέπει τον εαυτό του σαν σε καθρέφτη, με όλα τα καλά και τα στραβά που κουβαλά αυτός ο "περίεργος" κάτοικος μιας μικρής γωνιάς του πλανήτη, προσπαθώντας να καταλάβει και να τον καταλάβουν οι άλλοι λαοί» αναφέρεται χαρακτηριστικά.

«Γέλιο, τραγούδι, χορός: ο Έλληνας δεν προσπαθεί να ξεχάσει, να ξεφύγει από τη σκληρή πραγματικότητα - προσπαθεί να κάνει την πραγματικότητα να μοιάσει στην ψυχή του, που είναι γεμάτη φως, χαρά κι αγάπη για τη ζωή, αυτή είναι η ευλογία και η κατάρα τούτου του λαού» όπως προστίθεται.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο