Ο John McGill είναι ένας χαρισματικός μαθητής με απεριόριστες δυνατότητες. Ωστόσο οι καθηγητές του τον αντιμετωπίζουν με δυσπιστία εξαιτίας του αδερφού του, που είναι εξέχον μέλος μιας παιδικής συμμορίας. Οι συμμαθητές του τον τραμπουκίζουν, ενώ στο σπίτι ο μέθυσος και καταπιεστικός πατέρας του κάνει τις συνθήκες διαβίωσης δυσβάσταχτες. Ο ελπιδοφόρος αυτός νεαρός, αργά αλλά σταθερά θα ακολουθήσει τα χνάρια του μεγαλύτερου αδερφού του...

Στο σπίτι τους αντιμετωπίζουν σαν ανθρώπινα σκουπίδια. Στο σχολείο τους αντιμετωπίζουν σαν ανθρώπινα σκουπίδια. Στο δρόμο τους αντιμετωπίζουν σαν ... μαντέψτε τι! Όταν δε και το μέλλον τους προμηνύεται δυσοίωνο, τι μένει να κάνουν; Να δικαιώσουν τις απόψεις και τις προσδοκίες του ενήλικου περίγυρού τους και να συμπεριφερθούν αναλόγως! Ο λόγος για τους νεολαίους της βρετανικής εργατικής τάξης κατά την περίοδο των 70's, όταν το φαινόμενο των ανήλικων συμμοριών βρισκόταν σε έξαρση στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Στην Τρίτη του σκηνοθετική δουλειά ο σκηνοθέτης Peter Mullan (του αδίκως ξεχασμένου «The Magdalene Sisters» - σπεύσατε να το νοικιάσετε) πραγματεύεται ένα θέμα που γνωρίζει καλά, καθώς αναφέρεται σε μια περίοδο που μεγάλωσε, ενώ και ο ίδιος υπήρξε σύμφωνα με δηλώσεις του μέλος μιας τέτοιας συμμορίας.

Οι συγκρίσεις με το σχετικά πρόσφατο «This is England» του Shane Meadows (στο οποίο βέβαια ο χρόνος εξέλιξης της ιστορίας τοποθετείται μερικά χρόνια μετά το «Neds») είναι αναπόφευκτες, με τον Mullan να κερδίζει στα σημεία για ένα λόγο. Ο Meadows είναι αδιαμφισβήτητα καλύτερος τεχνίτης και η ταινία του καταγράφει ρεαλιστικά το φαινόμενο. Ο Mullan όμως προσπαθεί περισσότερο να αναδείξει την γενεσιουργό αιτία του φαινομένου, να δει τι κρύβεται πίσω από αυτή την 'χαμένη' γενιά, τι είναι εκείνο που τους ωθεί στην παραβατική συμπεριφορά.

Απλό είναι. Αν στερήσεις από έναν άνθρωπο την ελπίδα, του στερείς τα πάντα. Κι ένας άνθρωπος που δεν ελπίζει σε τίποτα, για να παραφράσουμε τον πολυαγαπημένο μας Νίκο Καζαντζάκη, δε φοβάται τίποτα και δεν είναι ελεύθερος. Είναι σκλάβος των χαμηλότερων ενστίκτων του! Και φοβόμαστε ότι με την οικονομική αφαίμαξη των χαμηλότερων τάξεων, που συνεπάγεται η 'σωτηρία της χώρας' και την δραματική μείωση της πρόσβασης στην απασχόληση, μέσα στα επόμενα χρόνια το φαινόμενο των Neds (Non Educated Delinquents) από φιλολογικό ενδιαφέρον θα αποκτήσει άμεσο ενδιαφέρον για την ελληνική κοινωνία ...