Στην Ελλάδα που μας πληγώνει αλλά και μας ενώνει έζησαν και πρόσφεραν οι δικοί μας ευεργέτες.

Οι εύποροι εκείνοι Ελληνες γνώριζαν την ουσία της προσφοράς και όλοι τους είχαν ένα κοινό στοιχείο: θυσίασαν όλη την περιουσία τους υπέρ της πατρίδας. Ενας από τους μεγάλους μας ευεργέτες «ανασταίνεται» στην ταινία του σημαντικότατου σκηνοθέτη Γιάννη Σμαραγδή με τίτλο «Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι». Πρόκειται για τον Ιωάννη Βαρβάκη. Ο μεγάλος αυτός ευεργέτης γεννήθηκε στα Ψαρά το 1745. Η ζωή του ολόκληρη ήταν μια απίστευτη περιπέτεια.

«Ήταν ένας ακόμα Οδυσσέας» λέει ο Γιάννης Σμαραγδής, ο οποίος συνάμα πιστεύει ότι η μεταφορά της ιστορίας του Βαρβάκη στο σινεμά ήρθε σαν έμμονη σκέψη μιας άνωθεν έμπνευσης: «Ξυπνάς ένα πρωί και σου έχει σφηνωθεί στο μυαλό το “θέμα”. Το ποιος στο βάζει στο μυαλό και από πού έρχονται όλα αυτά κανείς δεν ξέρει... Όταν αυτά εμφανιστούν στον ύπνο μου ή με άλλους τρόπους, μετά προσπαθώ να τα περιποιηθώ και μέσα σε αυτά να βάλω την αγάπη μου και την ψυχή μου. Μου έκανε τρομερή εντύπωση η ζωή του Βαρβάκη, η οποία είναι περιπετειώδης και πολυποίκιλη και μου θύμισε τη διαδρομή του Οδυσσέα. Αυτό που με άγγιξε πάρα πολύ, που είναι και το θέμα της ταινίας, είναι ότι κατανόησε θετικά το νόημα της ζωής, που κατά τον Βαρβάκη είναι να μπορείς να είσαι χρήσιμος στους άλλους και να ξεφύγεις από το εγώ σου».