Στην πολιτιστική κληρονομιά του νερού, ως έναν από τους βασικούς πόρους που απαιτούνται για τη διατήρηση της ζωής, την οργάνωση των οικισμών και την εξέλιξη των πολιτισμών ήταν αφιερωμένη η χθεσινή Παγκόσμια Ημέρα Μνημείων από την UNESCO και το Διεθνές Συμβούλιο Μνημείων και Τοποθεσιών (ICOMOS), η οποία εορτάστηκε με πολλές εκδηλώσεις σε ολόκληρο τον κόσμο.

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων που διοργανώθηκαν στην Αθήνα για τον εορτασμό της φετινής επετείου, πραγματοποιήθηκε χθες επιστημονική ημερίδα με θέμα "Η πολιτιστική κληρονομιά του νερού. Οι φωνές των νερών", στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του ιστορικού κτιρίου Αβέρωφ του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, με σκοπό την προβολή, ενημέρωση κι ευαισθητοποίηση της κοινωνίας σε σχέση με τα μνημεία διαχείρισης νερού αλλά και των αρμόδιων οργάνων για την αποκατάσταση, συντήρηση κι αξιοποίησή τους.

"Η πολιτιστική κληρονομιά του νερού είναι για την Ελλάδα αξιακή αναφορά, πόρος αειφόρου ανάπτυξης και ευκαιρία στρατηγικού ανασχεδιασμού, τόσο για τη διατήρηση της κληρονομιάς της αγροτικής υπαίθρου, όσο και των μεγάλων αστικών κέντρων σε συνδυασμό με τις ανάγκες της σύγχρονης ζωής", ανέφερε η αντιπρύτανις του ΕΜΠ, Τόνια Μοροπούλου χαιρετίζοντας την εκδήλωση.

Σημείωσε δε, πως το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο με απόφαση της Συγκλήτου του θα υποβάλλει τις προσεχείς ημέρες πρόταση στην UNESCO, για τη δημιουργία έδρας του οργανισμού στο ΕΜΠ για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και την αειφόρο ανάπτυξη.

"Ο ελληνικός πολιτισμός, από την αρχαιότητα μέχρι και τις μέρες μας, είναι συνυφασμένος με το υδάτινο στοιχείο", ανέφερε σε μήνυμα που απέστειλε η πρόεδρος της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής για την UNESCO, Καίτη Τζιτζικώστα, τονίζοντας πως "ειδικά στις μέρες μας που ο πλανήτης μας βρίσκεται αντιμέτωπος, από τη μια πλευρά, με παρατεταμένες περιόδους ξηρασίας και από την άλλη, με καταστρoφικές πλημμύρες, ως συνέπεια της αύξησης της θερμοκρασίας και της συνεχιζόμενης τήξης των πολικών πάγων, το νερό αποδεικνύεται, περισσότερο από ποτέ, ως ο πολυτιμότερος φυσικός πόρος του πλανήτη, αλλά και ως καταλύτης για την ανάπτυξη".

Για την πολιτιστική κληρονομιά του νερού και το μήνυμα της βιώσιμης διαχείρισής του, μίλησε η η αντιπρόεδρος του Ελληνικού ΙCΟΜΟS, καθηγήτρια Σοφία Αυγερινού-Κολώνια.

"Τα τελευταία χρόνια το νερό αντιμετωπίζεται ως καταναλωτικό αγαθό και όχι ως ένα στοιχείο - φορέας ζωής και πολιτισμού. Υφίσταται την υπερκατανάλωση, που προκαλείται από την ταχύρρυθμη ανάπτυξη των πόλεων και του πληθυσμού τους, την ποιοτική υποβάθμιση από την αλόγιστη εκβιομηχάνιση, τις συνέπειες από τις φυσικές καταστροφές και τις αβεβαιότητες που προκαλούνται από την κλιματική αλλαγή", σημείωσε η καθηγήτρια του ΕΜΠ.

Αναφερόμενη στη χώρα μας τόνισε πως το κύριο πρόβλημα εντοπίζεται στην έλλειψη διαχειριστικών πρακτικών και την υπερκατανάλωση, που οφείλεται στην ανυπαρξία ορθολογικής χρήσης. "Ο τουρισμός, η "βαριά βιομηχανία" της χώρας δεν στηρίζεται σε βιώσιμες και ορθές πρακτικές, με αποτέλεσμα να επιβαρύνονται παραπάνω ήδη ευάλωτες περιοχές, όπως οι παράκτιες και κυρίως τα νησιά, που χαρακτηρίζονται από περιορισμένη διαθεσιμότητα υδατικών πόρων" συμπλήρωσε.

Η αρχαιολόγος, εκ μέρους του Ελληνικού ICOMOS Δήμητρα Ανδρίκου, παρουσίασε ενδεικτικά μνημεία και μνημειακά έργα (Οχυρωμένη Κρήνη Μυκηνών, Κασταλία Πηγή στους Δελφούς, Γεφύρι της Άρτας, Δίον κ.α.), που διασώζουν τεκμήρια της σχέσεως που ανέπτυξε ο άνθρωπος με το υδάτινο στοιχείο, εξηγώντας τους τρόπους που οι κοινωνίες στον ελλαδικό χώρο διαχειρίστηκαν το νερό και το υδάτινο τοπίο (π.χ. ως τόπο εγκατάστασης, επικοινωνίας με την αντίπερα όχθη) και με ποιες έννοιες περιέβαλαν ιδεολογικά το στοιχείο του νερού (το νερό ως αγίασμα, ως στοιχείο κάθαρσης, λατρείας κ.α.) .

Παράλληλα, τόνισε την αναγκαιότητα να κατανοήσει η σύγχρονη κοινωνία τα διδάγματα που προκύπτουν από τα μνημεία της Κληρονομιάς του Νερού, την "ιερότητα και ευλάβεια με την οποία περιέβαλαν το νερό οι αρχαίοι πολιτισμοί" και να παραδειγματιστεί από το μήνυμά τους σχετικά με τη χρηστή διαχείριση των υδάτινων πόρων.

Για τη λαϊκή παράδοση στην ιστορία της Ελλάδας, σχετικά με την διαχείριση του νερού μίλησε ο καθηγητής του ΕΜΠ, Παναγιώτης Τουλιάτος, αναγνωρίζοντας την άρρηκτη σχέση του υδάτινου στοιχείου με την ανθρώπινη ζωή.

"Το νερό ως στοιχείο στον άνθρωπο προκαλεί και δέος και έλξη, όπως όλα τα σπουδαία πράγματα. Δεν συνιστά απλώς ένα υλικό το οποίο βρίσκεται μες το σώμα του και το συντηρεί, αλλά και ενα στοιχείο δύναμης, ενέργειας και επικοινωνίας. Για τον λόγο αυτό, οι θαλάσσιοι πολιτισμοί αναπτύχθηκαν πολύ ταχύτερα από τους χερσαίους" ανέφερε.

"Το νερό όξυνε την δημιουργικότητα και την φαντασία των λαών ανά τους αιώνες, κατηύθυνε τα χέρια τους σε πιο εκλεπτυσμένες κατασκευές και δεν είναι τυχαίο ότι με τελείως φυσικά υλικά, δηλαδή το ξύλο, το νερό και τον αέρα κατάφεραν να κάνουν πράγματα απίστευτα, όπως να ταξιδεύουν παντού, να οργώνουν την γη, να κινούν μηχανές και να κάνουν διάφορες κατασκευές" κατέληξε.

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με εντυπωσιακό καλλιτεχνικό δρώμενο από την ομάδα κρουστών του Μουσικού Τμήματος του ΕΜΠ, υπό τον μουσικό Βασίλη Βασιλάτο, ενώ σε όλη την διάρκεια της ακούστηκαν μελωδίες στο πιάνο αφιερωμένες στο νερό, από τη συνθέτρια και σολίστ Χρύσα Μελισσάρη.