Η συνάντηση της γλυπτικής µε την υψηλή ραπτική άρχισε στο Μουσείο Μπουρντέλ στο Παρίσι µε την έκθεση - αφιέρωµα στις πτυχώσεις της γαλλίδας δηµιουργού.

Κάποια στιγµή ακόµη και τα αγάλµατα συγκατοικούν µε δηµιουργίες υψηλής ραπτικής. Λόγω της οµορφιάς, της αρµονίας των αναλογιών, της ανάλαφρης χάρης πουέχουν ορισµένες από αυτές τις τουαλέτες. «Ηθελα να γίνω γλύπτρια. Μου είναι το ίδιο πράγµα να δουλεύω µε το ύφασµα ή µε την πέτρα», έλεγε η Μαντάµ Γκρε τότε που µεσουρανούσε στο µεσοπολεµικό Παρίσι, µεταµορφώνοντας σε ηµίθεες τις πελάτισσές της µέσα από τις πτυχώσεις των φορεµάτων της. Η συνάντηση λοιπόν της γλυπτικής µε την υψηλή ραπτική, άρχισε στο Μουσείο Μπουρντέλ στο Παρίσι µε την έκθεση «Madame Gres. La couture a l' oeuvre» (Μαντάµ Γκρε, η υψηλή ραπτική στην πράξη).

Με 80 δηµιουργίες της και µε τη συνοδεία των φωτογραφιών µόδας από διάσηµους φωτογράφους που αποτύπωσαν τα «γλυπτά της φορέµατα» από τη δεκαετία του '30 έως τις αρχές του '80. Η Μαντάµ Γκρε ήταν από τις πρώτες γυναίκες δηµιουργούς που εντυπωσιάστηκε από την πλαστικότητα και τη χάρη των αρχαίων ελληνικών γλυπτών της κλασικής εποχής. Κι εµπνεύστηκε από τη λιτή τους κοµψότητα, τις µακριές ντραπέ τουαλέτες που την καθιέρωσαν ανάµεσα στους προπολεµικούς πρωταγωνιστές της παριζιάνικης υψηλής ραπτικής.

Ηταν εκείνη που είδε στις αρχαιοελληνικές πτυχώσεις των αγαλµάτων την αιώνια κοµψότητα. Ή όπως δηλώνει ο αλγερινής καταγωγής σύγχρονος µετρ Αζεντίν Αλαϊά, «Η Μαντάµ Γκρε είναι µία γυναίκα που η δουλειά της έχει µεγάλη αξία στην ιστορία της µόδας». Σε αυτήν την έκθεση ετοιµαστείτε για σχήµατα και πτυχώσεις που δείχνουν την εξέλιξη του µινιµαλισµού στον 21ο αιώνα. Χάρη στον ιστορικό τέχνης και επιµελητή Ολιβιέ Σαγιάρ, ο οποίος δηµιουργεί µία αντίστιξη µε τα αγάλµατα του γάλλου γλύπτη του τέλους του 19ου αιώνα Αντουάν Μπουρντέλ και τις δηµιουργίες της Ζερµέν Κρεµπς – το πραγµατικό όνοµα της σχεδιάστριας που την περίοδο 1934-42 ο παριζιάνικος οίκος της ονοµαζόταν «Alix». Το αποτέλεσµα αυτής της συγκατοίκησης είναι εντυπωσιακό για τον επισκέπτη. Ο οποίος έχει την ευκαιρία να αντιληφθεί το ποιητικό έργο των ανθρώπινων χεριών. Αλλά και το πόσο διαφορετική ήταν η µόδα την εποχή που τα ρούχα ετοιµάζονταν πάνω στο σώµα µε την τεχνική του µουλάζ και όχι µε τη βιοµηχανική παραγωγή του πρετ-α-πορτέ.

Η Μαντάµ Γκρε παρ' όλο που άφησε εποχή µε τις γλυπτές πτυχωτές δηµιουργίες της, πέθανε άσηµη πριν από 17 χρόνια. Το όνοµα της επιχείρησής της καθώς και το αρχείο της πέρασαν στην ιδιοκτησία µίας ιαπωνικής εταιρείας στα τέλη των 80s. Απ' όπου ο Αζεντίν Αλαϊά αγόρασε πολλές δηµιουργίες της για το Μουσείο Μόδας της Μασσαλίας και οι οποίες παρουσιάζονται σε αυτήν την έκθεση µαζί µε εκείνες που ανήκουν στη µεγάλη συλλογή του παριζιάνικου Μουσείου Μόδας Γκαλιερά. Για κάθε δηµιουργία της Μαντάµ Γκρε υπάρχει και το αντίστοιχο σχέδιό της που δείχνει τα στάδια γλυπτικής του ρούχου που άρχιζε από την περιφέρεια, στριφογύριζε γύρω από τον κορµό του σώµατος και κατέληγε στο πίσω µέρος της πλάτης. Μάλιστα αυτά τα σχέδια τα προσέφερε στο Μουσείο Γκαλιερά ο Πιερ Μπερζέ, άλλοτε συνεργάτης και διαχειριστής του Ιδρύµατος Ιβ Σεν Λοράν. Ο οποίος αγόρασε σε δηµοπρασία 3.000 σχέδια της Μαντάµ Γκρε και στη συνέχεια τα δώρισε στο Γκαλιερά εκφράζοντας τον σεβα σµό του στη θρυλική δηµιουργό.