Με τρισάγιο, ομιλίες, καταθέσεις στεφάνων και παρουσίαση του μνημειώδους έργου "Μαουτχάουζεν" του κορυφαίου μας συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη, τιμήθηκε σήμερα στο εκεί ελληνικό μνημείο, η μνήμη των 3.700 Ελλήνων που έχασαν τη ζωή τους στο πρώην ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μαουτχάουζεν, στην Ανω Αυστρία στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

    Δέκα χιλιάδες προσκυνητές απ' όλη την Ευρώπη συνέρρευσαν το μεσημέρι στις πρώην εγκαταστάσεις του ναζιστικού στρατοπέδου συγκέντρωσης και εξόντωσης, στις τελετές με κεντρικό θέμα "Το δίκτυο τρομοκρατίας των ναζιστών" στην 66η επέτειο της απελευθέρωσής του, στις 5 Μαίου 1945, για να τιμήσουν τους πάνω από 122.000 νεκρούς-θύματα της ναζιστικής θηριωδίας και κτηνωδίας.

    Το τρισάγιο, στο ελληνικό μνημείο του Μαουτχάουζεν, τέλεσε ο πρωτοπρεσβύτερος της ελληνοορθόδοξης Μητρόπολης Βιέννης, Ιωάννης Νικολίτσης, εκπροσωπώντας το Μητροπολίτη Αυστρίας-Εξαρχο Ουγγαρίας και Μεσευρώπης Μιχαήλ, με παρόντες εκπροσώπους της ελληνικής πολιτείας, με επικεφαλής τον Ελληνα πρέσβη στην Αυστρία Παναγιώτη Ζωγράφο, της Κυπριακής Δημοκρατίας, ελληνικών μαζικών φορέων, αλλά και μέλη της Ομογένειας στην Αυστρία.

    Στην ομιλία του, ο Ελληνας πρέσβης, εκφράζοντας την ευχή να μην επαναληφθεί ποτέ πια στην ιστορία της ανθρωπότητας ένα τέτοιο έγκλημα, για το οποίο δεν χωρεί λήθη και εξωραϊσμός, τόνισε την ανάγκη για σεβασμό αξιών, αρχών και ανθρώπινων ιδανικών, που επιδίωξε να εξαφανίσει ο άνευ οποιασδήποτε ιδεολογίας ναζισμός με τις θηριωδίες και κτηνωδίες του.

    Επειτα από αναφορά στον μεγάλο πρόσφατα εκλιπόντα Ελληνα συγγραφέα, ποιητή και Ακαδημαικό Ιάκωβο Καμπανέλλη, ο οποίος υπήρξε για δυόμισι χρόνια κρατούμενος στο Μαουτάχουζεν και ένας από τους ελάχιστους επιζώντες του, ακολούθησε κατάθεση στεφάνων από τους εκπροσώπους της πολιτείας από Ελλάδα και Κύπρο καθώς και των ομογενειακών φορέων απ' όλη την Αυστρία και των Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης.

    Στη συνέχεια, το μουσικό σχήμα της Βιέννης "Οι Ελληνες" - με συντελεστές τον Τάκη Χρήστου τραγούδι, Μιχάλη Αστρίνη μπουζούκι και Γιώργο Τσολάκη κιθάρα - παρουσίασε στο ελληνικό μνημείο το μνημειώδες έργο του Μίκη Θεοδωράκη "Μαουτχάουζεν", σε ποίηση του Ιάκωβου Καμπανέλλη, πλαισιώνοντάς το με εκτέλεση αποσπασμάτων από τα δύο άλλα επικά έργα του κορυφαίου συνθέτη, "Επιτάφιος" και "Αξιον Εστί".

    Οι αντιπροσωπείες της Ελλάδας και της Κύπρου συμμετείχαν κατόπιν στην πορεία και στην κοινή τελετή όλων των εθνών στο κεντρικό μνημείο του Μαουτχάουζεν, μαζί με δεκάδες επίσημες ξένες αντιπροσωπείες, με επικεφαλής τους πρέσβεις χωρών της Ευρώπης, αλλά και των ΗΠΑ, του Καναδά, της Κίνας, της Κούβας και πάνω από δέκα χιλιάδες προσκυνητές.

    Επικεφαλής της αυστριακής αντιπροσωπείας, με συμμετοχή πολλών μελών της κυβέρνησης, ήταν η πρόεδρος της αυστριακής Βουλής Μπάρμπαρα Πράμερ, η οποία με σχετική απόφασή της είχε ματαιώσει, λόγω δήθεν "αντισημιτικών" δηλώσεων του Μίκη Θεοδωράκη, την εκτέλεση του έργου του "Μαουτχάουζεν" κατά την Τελετή Μνήμης των θυμάτων του Ναζισμού την περασμένη Πέμπτη στην αυστριακή Εθνοσυνέλευση.

    Η απόφαση αυτή - στη βάση κατηγοριών, τις οποίες η κ. Πράμερ, όπως η ίδια διατεινόταν, αδυνατούσε να ελέγξει - έχει εκληφθεί ως προσβολή στο πρόσωπο του Μίκη Θεοδωράκη, του οποίου το όνομα ταυτίστηκε στα πέρατα του πλανήτη, όσο κανενός άλλου, με τον αιώνιο χωρίς εθνικές ή άλλες διακρίσεις, αγώνα του ανθρώπου για την κατάκτηση της Ελευθερίας και την υπεράσπιση της Δημοκρατίας, προκαλώντας σάλο στην Ελλάδα, διαμαρτυρίες και έκδοση ψηφισμάτων από πολιτικά κόμματα και οργανώσεις πολιτών, αλλά και εκτενή δήλωση-απάντηση του ιδίου προς την Πρόεδρο της αυστριακής Βουλής αλλά και σε όποιον άλλον τον κατηγορεί για "αντισημιτισμό".

    Ο Μίκης Θεοδωράκης, έχοντας δίπλα του τον Ιάκωβο Καμπανέλλη, είχε παρουσιάσει για πρώτη φορά το μελοποιημένο το 1966, μνημειώδες έργο του "Μαουτχάουζεν" σε ποίηση Καμπανέλλη, στον τόπο του μαρτυρίου στο Μαουτχάουζεν το Μάιο του 1988, σε μια ιστορική συναυλία του με την Μαρία Φαραντούρη, την Ελινόαρ Μοάβ-Βιντιάδη και την Ανατολικογερμανίδα Γκίζελα Μάι, παρουσία του τότε καγκελάριου της Αυστρίας Φραντς Βρανίτσκι και δεκάδων χιλιάδων προσκυνητών, απ' όλη την Ευρώπη.

    Το στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Μαουτχάουζεν, εξω από το ομώνυμο χωριό 170 δυτικά της Βιέννης, ιδρύθηκε από τους Γερμανούς ναζιστές το 1938 και μέχρι την απελευθέρωσή του από συμμαχικά στρατεύματα στις 5 Μαίου 1945, πάνω από 206.000 κρατούμενοι από όλη την Ευρώπη γνώρισαν εκεί ό,τι πιο απάνθρωπο μπορεί να συλλάβει ο ανθρώπινος νους. Για τους 122.797 από αυτούς - ανάμεσά τους και 3.700 Ελληνες - η απελευθέρωση ήλθε πολύ αργά, είχαν αφήσει στα κρεματόρια του Μαουτχάουζεν την τελευταία τους πνοή.

    Μετά τον πόλεμο, οι εγκαταστάσεις του ναζιστικού στρατοπέδου συγκέντρωσης μετατράπηκαν σε μουσείο και τόπο προσκυνήματος, με μνημεία των χωρών που είχαν εκεί τα θύματά τους και κάθε χρόνο στην επέτειο απελευθέρωσης, συρρέουν στο Μαουτχάουζεν πολλές χιλιάδες προσκυνητές από τα πέρατα της Ευρώπης, αλλά και οι ελάχιστοι πλέον εν ζωή από τους επιζώντες του.