Ένα πολιτικό- ερωτικό ιστόρημα έχοντας επίκεντρο την Κωνσταντινούπολη του '70 και του '80 κυκλοφόρησαν πρόσφατα οι εκδόσεις Πόλις, με την υποστήριξη του προγράμματος Πολιτισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συγγραφέας ο Τούρκος Ιζζέτ Τζελάσιν, με μεταφράστρια από τα Νορβηγικά την Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη. Τίτλος, «Μαύρος ουρανός, μαύρη θάλασσα».
Ο Τζελάσιν , που γεννήθηκε το 1958 στην Κωνσταντινούπολη, ήταν αριστερός ακτιβιστής και πέρασε πολλά χρόνια στη φυλακή μετά το πραξικόπημα του 1980. Το βιβλίο πρωτοεκδόθηκε στη Νορβηγία όπου κατέφυγε ο συγγραφέας ως πολιτικός πρόσφυγας το 1988. Μέχρι σήμερα ζει εκεί δουλεύοντας διερμηνέας στο Όσλο.

Το βιβλίο τιμήθηκε με το βραβείο καλύτερου πολιτικού μυθιστορήματος .Ο ίδιος έχει δημοσιεύσει επίσης το μυθιστόρημα «Νεκρή Ζώνη», το οποίο αναφέρεται στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο . Γραμμένο όχι από την κρατική και εθνικιστική σκοπιά, αλλά από την οπτική ενός απλού Τούρκου στρατιώτη που μιλάει για τις επιπτώσεις της σύγκρουσής του με το στρατιωτικό κατεστημένο της χώρας του.

Ο συγγραφέας ξεκινάει με ένα ποίημα του Ναζίμ Χικμέτ στο οποίο ένας φυλακισμένος σημειώνει ,όταν για πρώτη φορά τον άφησαν να βγει στο προαύλιο ,πως …«ούτε ο αγώνας, ούτε η ελευθερία, ούτε η γυναίκα. Μόνο το χώμα, ο ήλιος κι εγώ… Είμαι ευτυχισμένος».

Η ιστορία που αφηγείται ο ήρωας του έργου είναι το χρονικό μιας πορείας από τη στράτευση έως το υπαρξιακό ξέφωτο. Αρχίζει με την τρομερή Ματωμένη Πρωτομαγιά του 1977 και ολοκληρώνεται στο πραξικόπημα του στρατηγού Εβρέν το 1980,όταν έφθασε στο απόγειο της η κρατική βία , αλλά και με την άκρα και ένοπλη αριστερά να οδηγείται σε τρομοκρατική δράση.

Είναι μια ιστορία ενηλικίωσης. Με τον ήρωα να ανδρώνεται μέσα σε μια σκληρή κοινωνία , αλλά και εξίσου σκληρή πολιτική κοινωνία επαναστατικής βίας. Ένας έρωτας με μια επαναστάτρια που ,περισσότερο και από εκείνον, αγάπησε την επανάσταση… Ώσπου ,ο ήρωας, μέσα από τα αδιέξιδα αριστερίστικα ονειροπολήματα της αγαπημένης του, επιλέγει το δρόμο της ειρηνικής δράσης.

Η ιστορία αρχίζει με έναν 18χρονο μαθητή να κατεβαίνει από την Κωνσταντινοπολίτικη γειτονιά του στην πλατεία Ταξίμ για τον εορτασμό της εργατικής Πρωτομαγιάς. Η κυβέρνηση φοβάται πως πρόκειται για «πρόβα των κόκκινων» και κινητοποιεί τις δυνάμεις καταστολής. Η μαρξιστική- λενινιστική αριστερά, σε όλες τις αποχρώσεις της, έχει κάνει γενική κινητοποίηση. Ο νεαρός μαγεύεται από τη μαχητικότητα των στελεχών, τα συνθήματα από τα μεγάφωνα, τα δημεγερτικά πανό, τα τραγούδια. Όμως, απορεί κιόλας όταν βλέπει ομάδες φιλοσοβιετικών να αντιμάχονται με μαοϊκούς για το ποιος εκπροσωπεί την εργατική τάξη. Οπότε, ένας εργάτης που τους παρακολουθεί απορημένος , προτείνει να το ρίξουν κορώνα γράμματα…

Στο μακελειό που θα ακολουθήσει-34 νεκροί, οι περισσότεροι ποδοπατημένοι από τους πανικόβλητους διαδηλωτές, και εκατοντάδες τραυματίες- θα γνωρίσει μια όμορφη επαναστάτρια που τον ρωτάει αν γνωρίζει το χειρισμό όπλου. Από κει και μετά, θα πλεχθεί μια σχέση η οποία θα φέρει την ονειροπόλα αντάρτισσα στο θάνατο κατά τη διάρκεια μιας παράτολμης επιχείρησης εναντίον των δυνάμεων της δικτατορίας. Και ο ήρωας αποφασίζει να αλλάξει δρόμο. Περνάει στη δύναμη του έντυπου λόγου . Και εξελίσσεται σε πολιτιστικό συντάκτη, « γράφοντας κείμενα πολιτικώς ορθά, αλλά αντικειμενικά».

Ουσιαστικά πρόκειται για μια βιωματική ιστορία 444 σελίδων, με ύφος απλό και εναργές και με γοητευτικές εικόνες προσώπων και χώρων μιας μυθικής πόλης. Επιμύθιο; Η καταστροφική σχέση του έρωτα προς την επανάσταση - όταν αυτός και αυτή εκφράζεται όχι μόνο ηρωικά, αλλά και με βιαιότητα που ακυρώνει το όνειρο .