Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης που εντυπωσίασε στις Κάννες µε τον ρόλο του ως Νικολά Σαρκοζί, συνάντησε το κοινό του στο Γαλλικό Ινστιτούτο και µίλησε για τη δουλειά του και την ελληνική καταγωγή του. Σπουδασµένος στην Ανωτάτη ∆ραµατική Σχολή του Παρισιού, εδώ και αρκετά χρόνια λάµπει σαν αστέρι του γαλλικού κινηµατογράφου και του θεάτρου. Μάλιστα από το 1997 ανήκει στις τάξεις της Comedie Francaise. Το 1999 τιµήθηκε µε το βραβείο Μολιέρου για τον ρόλο του στον «Επιθεωρητή» του Γκόγκολ, ενώ πέρυσι το καλοκαίρι θριάµβευσε ως «Ριχάρδος Β’» στο Φεστιβάλ της Αβινιόν. Στα µελλοντικά σχέδιά του στη Γαλλία είναι ο «Αρχοντοχωριάτης» του Μολιέρου. Για την «Υπόθεση Τζέκιλ», οι κριτικοί έγραψαν διθυράµβους. «Πρόκειται για µια µεταφορά του βιβλίου του Ρ.-Λ. Στίβενσον, τον οποίο ανακάλυψα από την ταινία “∆άσκαλος για κλάµατα” του 1963 µε τον Τζέρι Λιούις», λέει. «Προσπάθησα να ανακαλύψω τη δική µου σκοτεινή πλευρά. Ο ηθοποιός έχει µέσα του ένα θηρίο, ένα άγριο σκυλί που θέλει να απελευθερωθεί. Εκεί βρίσκεται η χαρά του».

Και ο ρόλος του ως Νικολά Σαρκοζί στο «La conquete» που έκανε πρεµιέρα στις Κάννες; Για τον Πονταλιντές, η ταινία του Ξαβιέ Ντιρινζέ είναι µάλλον µια κωµωδία που εξιστορεί την αναρρίχηση στην εξουσία του γάλλου προέδρου. «Το σενάριο είναι αστείο γιατί είναι και το πρόσωπο. Ο Νικολά Σαρκοζί θα µπορούσε να είναι ένας ήρωας του Μολιέρου», λέει ο ηθοποιός. «Είναι άνθρωπος που κάθε µέρα µπορεί να έχει και από µια καινούργια άποψη, αρκεί να συνειδητοποιήσει ότι αυτή µπορεί να πυροδοτήσει τα πράγµατα».

Κωµωδία λοιπόν η κινηµατογραφική µεταφορά της ανόδου του Σαρκοζί. Με πρωταγωνιστή έναν ηθοποιό που όχι µόνο δεν πάσχει από έλλειψη χιούµορ, αλλά και το αποδεικνύει όταν διαβάζει τις σηµειώσεις που εδώ και λίγο καιρό άρχισε να κρατά από τα περιπετειώδη γυρίσµατα της «Ξένιας». «Είχα αποφασίσει να ερωτευτώ τη Θέµιδα Μπαζάκα. Το πρώτο της όνοµα θυµίζει δικαιοσύνη και το δεύτερο, ένα µεγάλο κανόνι χωρίς σαφείς ποιητικούς συνειρµούς», συνεχίζει µέσα σε θυµηδία.

Και η εκδήλωση συνεχίζεται µε την ελληνίδα ηθοποιό και τον γάλλο συνάδελφό της να διαβάζουν, ο καθένας στη γλώσσα του, το ποίηµα «Το φωτόδεντρο και η δέκατη τέταρτη οµορφιά» του Οδυσσέα Ελύτη. Υστερα από ένα µικρό διάλειµµα πρόκειται να ακολουθήσει η προβολή της κωµωδίας «Liberte – Oleron» του 2001, στην οποία πρωταγωνιστεί ο Ντενί Πονταλιντές σκηνοθετηµένος από τον αδελφό του Μπρουνό. Στο µεταξύ οι περισσότεροι, Ελληνες και Γάλλοι, κατευθύνονται προς τον κήπο και τα κοκτέιλ. Τι τους άρεσε περισσότερο από τη βραδιά; «Η ανάγνωση των σηµειώσεών του, είχε πολύ ενδιαφέρον», λένε η νεαρή Μαρί και ο Ζαν-Φιλίπ, που θα περιµένουν την έκδοσή τους µε ανυποµονησία. «Εχει πολύ χιούµορ και είναι ακόµα καλύτερος από ό,τι περίµενα», λένε ο Σταύρος και η Γκιζέλ και παροµοιάζουν τον Πονταλιντές µε τον Ζαν Λουί Τρεντινιάν. «Μακάρι να γίνονταν και να διαφηµίζονταν περισσότερο τέτοιες εκδηλώσεις», συµπληρώνουν. «Οχι ότι οι δύο λαοί έχουν προβλήµατα, αλλά η ελληνογαλλική φιλία θα ήταν πιο ισχυρή».



















Πηγή: tanea.gr