Ο Frankie, οι γυναίκες, το ποτό και η Μαφία 100 χρόνια μετά

Ο Frankie, οι γυναίκες, το ποτό και η Μαφία 100 χρόνια μετά

Ενόψει της συμπλήρωσης 100 χρόνων από τη γέννηση του Frank Sinatra πληθαίνουν οι αποκαλύψεις για τον βίο και την πολιτεία του μυθικού τραγουδιστή.

Ο Φρανκ Σινάτρα, ο κύριος «My Way», γεννήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου του 1915 στο Χόμποκεν του Νιού Τζέρσι, μια κωμόπολη στις παρυφές του πολεοδομικού συγκροτήματος της Νέας Υόρκης, γνωστή κυρίως λόγω μπέιζμπολ –εκεί δόθηκε ο πρώτος αγώνας-, Σινάτρα και τυφώνα Σάντι. Οι γονείς του ήταν μετανάστες από την  Ιταλία που πάλευαν να τα φέρουν βόλτα, εκείνος ως μποξέρ κι εκείνη ως μαία που στο περιθώριο των υποχρεώσεών της προσέφερε τις υπηρεσίες της στο Δημοκρατικό Κόμμα. Τα υπόλοιπα αποτελούν κομμάτι της ιστορίας, μιας ιστορίας όπου τα παραλειπόμενα είναι πιο σημαντικά από τα επίσημα στοιχεία και η φαντασία και η δημοσιογραφική έρευνα συμπληρώνουν τα κενά.

Λίγες ημέρες πριν από την συμπλήρωση 100 χρόνων από την γέννηση του τραγουδιστή, ηθοποιού και εν γένει διασκεδαστή τόσο η φαντασία όσο και η δημοσιογραφική έρευνα βρίσκονται σε έξαρση. Δύο τουλάχιστον βιβλία κυκλοφόρησαν μόλις με νέα στοιχεία, αφηγήσεις και φωτογραφίες, από τη ζωή του θρυλικού Φράνκι.

Εξ’ αυτών το πιο σημαντικό, το οποίο «ικανοποίησε» τους κριτικούς σε Ευρώπη και Αμερική είναι το «Sinatra: The Chairman» του James Kaplan, η συνέχεια του «Frank: The Voice» του ιδίου συγγραφέα που κυκλοφόρησε το 2011. Ο Κάπλαν, ο οποίος ειδικεύεται στις βιογραφίες διασημοτήτων και συνεργάζεται με μερικά από τα πιο έγκυρα περιοδικά στον κόσμο, αρχίζει την αφήγησή του από το 1954, μετά από την βράβευση του καλλιτέχνη με Όσκαρ για τον ρόλο του στην ταινία «Όσο υπάρχουν άνθρωποι».

Η συμμετοχή του στην ταινία του Φρεντ Τσίνεμαν σήμανε την πιο γρήγορη μεταστροφή καριέρας στην ιστορία της αμερικάνικης showbiz. Μετά από αρκετά χρόνια κατά τα οποία η δημοφιλία του κατολίσθαινε, ο Σινάτρα είχε πάλι τους πάντες στα πόδια του, από τους προέδρους των στούντιο ως τους ιδιοκτήτες των καζίνο και τους βαρόνους της δισκογραφίας. Όλους αυτούς ο Σινάτρα τους διαφέντευε με στυλ μεσαιωνικού φεουδάρχη, απολαμβάνοντας την  εξουσία του επάνω τους στα όρια του σαδισμού. Εξουσία που εκφράζονταν με κρίσεις μανίας τις οποίες τροφοδοτούσε η κατανάλωση αλκοόλ, η υπερευαισθησία και η ανασφάλεια του ανδρός, σύμφωνα με τον Κάπλαν.

Βέβαια, μην φανταστείτε ότι ο Σινάτρα όταν άναβε και κόρωνε και επιτίθετο σε φίλους και εχθρούς και κατέστρεφε τα σπίτια τους –είχε συμβεί-, το έκανε μόνος του. Όπως επισημαίνει ο βιογράφος του, αφού άναβε το φυτίλι, ο τραγουδιστής άφηνε τους σωματοφύλακές του να κάνουν τη δουλειά. Επίσης, αντίθετα προς τα προσδοκόμενα, όταν επρόκειτο για δουλειά, η αντοχή του ήταν απροσμέτρητη –είχε συμβεί να δώσει έως και τέσσερις παραστάσεις την ημέρα.

Το μόνο μέρος στον πλανήτη όπου ο Σινάτρα αισθάνονταν σαν στο σπίτι του ήταν το Λας Βέγκας, μια λωρίδα γης στη μέση της ερήμου, όπου ξεχειμώνιαζαν μανιασμένοι ζαράκηδες και χαρτοπαίκτες, μαφιόζοι και άλλα «υποπροϊόντα» του αμερικάνικου τρόπου ζωής –καμία σχέση με την glamorous εικόνα της πόλης σήμερα. Εκεί, ανάμεσα στα φιλαράκια του, τον Ντιν Μάρτιν και τον Σάμι Ντέιβις Τζούνιορ, ένιωθε στο στοιχείο του –έπεφτε στο κρεβάτι στις 7 το πρωί και ξύπναγε την ώρα που έδυε ο ήλιος. Εκεί απέκτησε και τις σχέσεις που του καταλογίζονται με τη Μαφία, σχέσεις, που κατά τον Κάπλαν, περιορίζονταν στον αμοιβαίο θαυμασμό όμως ο τραγουδιστής τις πλήρωσε ακριβά.

Πώς; Εξαιτίας της φημολογούμενης διαπλοκής του με το οργανωμένο έγκλημα δεν πήρε ποτέ άδεια από τις αρχές για να αποκτήσει το δικό του καζίνο και επιπλέον μπήκε στο μάτι του Ρόμπερτ Κένεντι , γενικού εισαγγελέα κατά την διάρκεια της προεδρίας του αδερφού του και απηνή διώκτη της Μαφίας. Έτσι, από συνεπής Δημοκρατικός και σύντροφος του Τζον Κένεντι στις γυναικοδουλειές και στα νυχτοπερπατήματα, ο Σινάτρα άλλαξε ρότα και άρχισε να υποστηρίζει με σθένος το Ρεπουμπλικανικό κόμμα.

Στο βιβλίο περιγράφονται και άλλες πτυχές της ζωής του καλλιτέχνη με μεγάλη λεπτομέρεια. Η σχέση του με τις γυναίκες είναι μία από αυτές. Η Λορίν Μπακόλ, η Μέριλιν Μονρόε και η Μία Φάροου, στάρλετ, πόρνες και κρουπιέρισσες όλες υπέκυψαν στην γοητεία του και στο αδιάκοπο κυνηγητό του. Δυστυχώς για εκείνες καμία δεν μπόρεσε να ανακόψει τη φόρα του για νέες περιπέτειες, εκτός από τη μία και μοναδική Άβα Γκάρντνερ για την οποία έτρεφε άσβεστο πάθος χωρίς όμως να βρίσκει ανταπόκριση.

Εκτός από το «Sinatra: The Chairman» κυκλοφορεί επίσης το λεύκωμα «Sinatra 100» με ανέκδοτες φωτογραφίες από το οικογενειακό αρχείο. Όπως μαντεύετε, από την (καλαίσθητη) έκδοση απουσιάζουν η Μονρόε, η Μπακόλ και κάθε νύξη για τις πιο σκοτεινές πλευρές του χαρακτήρα του καλλιτέχνη.

 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο